Άποψη

12/5/12 14:44

τελ. ενημ.: 12/5/12 14:44

Στο τέλος θα νοσταλγήσουμε το «εγέρθητι»

Αν ένα στοιχείο χαρακτηρίζει διαχρονικά τις τελευταίες δεκαετίες την Ελλάδα αυτό είναι η υποκρισία και η παραλλαγή των τίτλων τιμής. Τελευταία, για παράδειγμα, η προσοχή της κοινής γνώμης εστιάζεται στη θλίψη και το σοκ από την εκπροσώπηση της «Χρυσής Αυγής» στον οίκο της Δημοκρατίας. Μονοσήμαντα εκεί οι πάντες θερίζουν παράσημα δημοκρατικότητας.
Και σαν έρθει η στιγμή να αναδείξουν πώς εκείνοι εννοούν τη δημοκρατική λειτουργία, το «εγέρθητι» μοιάζει καλοστημένη φάρσα μπρος τους.
Διαπιστευτήρια του πώς εννοούν το διάλογο οι «δημοκρατικές δυνάμεις» είχαμε από καιρό. Μονοπωλιακά ευαίσθητοι για το περιβάλλον, την κοινωνική δικαιοσύνη, τον οικονομικό μαρασμό. Κανένας άλλος στον πλανήτη γη δεν έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί αυτές τις αξίες, αν δεν έχει παράσημα … δημοκρατικότητας στο συνδικαλισμό και στο όποιο μαζικό κίνημα. Δεν έχει καν δικαίωμα τις ίδιες αξίες να τις προσεγγίσει διαφορετικά. Κατέχουν τη μόνη αλήθεια του κόσμου όλου.
Το μεσημέρι της Τετάρτης στο Ομήρειο επιβεβαίωσαν την πρόβλεψη πολλών ότι το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου θα τους ωθήσει … να ξεφύγουν, όπως θα ‘λεγε και η Τασούλα. Προσήλωση στο δημοκρατικό διάλογο θα πει να ‘χω αυτιά να ακούω την αντίθετη γνώμη, ακόμα κι αν αυτή γνωρίζω ότι υποκινείται. Να σέβομαι αυτόν που η τοπική αρχή μου προσκάλεσε κι ας διαφωνώ με όσα λέει. Να είμαι βέβαιος για την υπεροχή των επιχειρημάτων μου και να μη χρησιμοποιώ τον τσαμπουκά μου για την επιβάλω.
Δυστυχώς οι «δημοκράτες» πέταξαν τη μάσκα τους. Σε συνθήκες που θύμιζαν κοινοβούλιο Κορέας στις … καλές του, αμφισβητούσαν τα πάντα, πριν ακόμα αυτά διατυπωθούν. Αδιαφορούσαν για τις απαντήσεις στα ερωτήματα που οι ίδιοι είχαν θέσει. Προσέβαλαν υπολείψεις, πτυχία, τίτλους, την ώρα που αυτά προβάλλουν εκ μέρους τους.
Πολύ φοβάμαι ότι η κατάσταση δεν έχει ξεφύγει εντελώς, θα εκτραχυνθεί κι άλλο. Και θα φτάσουμε στο τέλος στο σημείο να μην μας ενοχλεί κανένα «εγέρθητι».