Περατώθηκε επιτυχώς, για μια ακόμη χρονιά και το φετινό φεστιβάλ, που διοργάνωσε η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου στη Χίο. Άνθρωποι της Εκκλησίας, των τεχνών, των γραμμάτων, της επιστήμης, της πολιτικής και της επιχειρηματικότητας βρέθηκαν στο νησί μας, συμμετέχοντας σε μια σειρά εκδηλώσεων (πληθωρικών και ανοικτών, ελεύθερων και προσβάσιμων για το κοινό), αποδεικνύοντας ότι, όταν υπάρχει θέληση και όρεξη για δουλειά, η Χίος μπορεί να καλλιεργήσει την εξωστρέφεια. Η Χίος, που ακούγεται τελευταία για τα αιωνίως…ημιτελή έργα της, για τις πυρκαγιές και την έλευση μεταναστών, ήλθε η ώρα να ανακάμψει και να αρχίσει να ακούγεται και πάλι για την διαχρονική της αίγλη.
Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα, αφενός διότι στην κοινωνία μας υπάρχει γκρίνια (και όπου υπάρχει γκρίνια υπάρχει και …ανθρωποφαγία και μιζέρια!) και αφετέρου άγνοια σε πολλούς εκ των συμπολιτών μας. Ακούστηκε από κάποιους ότι, την περίοδο αυτή προβάλλεται δεόντως η ένταξη έργων πολιτισμού και τουρισμού σε χρηματοδοτικά εργαλεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μέσω της Περιφέρειας) ενώ θα μπορούσαν τα χρήματα αυτά να κατευθυνθούν προς εμπερίστατους πολίτες και αναξιοπαθούντες (όπως π.χ. και για τον αφθώδη πυρετό των ζώων στη γειτονική Λέσβο). Κι εγώ πριν ασχοληθώ με τα κοινά (πριν 25 χρόνια) είχα αυτή την αντίληψη. Όμως, μελετώντας και μαθαίνοντας, διαπίστωσα ότι κάθε τομέας (υγεία, παιδεία, πρόνοια, τουρισμός, πολιτισμός, κ.ο.κ) χρηματοδοτείται με μεγάλα ποσά από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ανάπτυξη δράσεων στους επιμέρους τομείς και δεν μπορείς να μεταφέρεις τις ειδικές πιστώσεις αυτές όπου εσύ κρίνεις. Αυτό μπορείς να το κάνεις μόνο από τα τακτικά ετήσια έσοδα που έχεις ως τοπική αυτοδιοίκηση και όχι από τα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) που χρηματοδοτούν συγκεκριμένα πράγματα (π.χ. πολιτισμό ή οτιδήποτε άλλο). Συνιστά, λοιπόν, λαϊκισμό να βγαίνουμε και να φωνάζουμε ότι, θα μπορούσαν αυτές τις δεκάδες (ή εκατοντάδες) χιλιάδες Ευρώ -αντί να δοθούν στην Α΄ ή Β΄ δράση- να δοθούν σε εμπερίστατες κοινωνικές ομάδες. Διότι η Ε.Ε. δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο. Εάν θέλεις να βοηθήσεις π.χ. τους εμπερίστατους πολίτες μπορείς να το κάνεις από αναμόρφωση του προϋπολογισμού των (ετήσιων) τακτικών σου εσόδων (όχι από προγράμματα της Ε.Ε.) ή εάν έχεις την πειθώ να απαιτήσεις από την κεντρική Πολιτεία να το πράξει με έκτακτη χρηματοδότηση προς εσένα (π.χ. για το ζήτημα του αφθώδους πυρετού η Περιφέρεια έχει δαπανήσει μέχρι σήμερα εκατομμύρια Ευρώ από δικά της χρήματα και δεν έχει πάρει ακόμη ούτε Ευρώ από την κεντρική Πολιτεία (Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης). Έτσι, καλό είναι όταν μιλάμε δημόσια να μην εξαπολύουμε απλά ΄΄πυροτεχνήματα΄΄ (όταν δεν γνωρίζουμε πως λειτουργεί το όλο σύστημα του Δημοσίου) απλά και μόνο για να τέρψουμε τα αυτιά κάποιων…ψηφοφόρων. Εάν τα χρήματα που δίδει η Ε.Ε. για συγκεκριμένους τομείς δεν τα πάρουμε εδώ, θα τα πάρει άλλος Νομός ή άλλη Περιφέρεια και αυτό θα είναι εις βάρος του δικού μας νησιού.
Στο φεστιβάλ συμμετείχε και ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος. Κρητικός στην καταγωγή, με πλούσιο και μεγάλο ιεραποστολικό έργο στην μαύρη ήπειρο, μας συγκίνησε όλους για όσα βιώνει και αγωνίζεται να επιτύχει. Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας είναι το δεύτερο τη τάξει Πατριαρχείο (μετά το Οικουμενικό) στην ιεραρχία των Εκκλησιών. Ο Πατριάρχης Θεόδωρος διακρίνεται για τη λιτότητα και δωρικότητά του, την απλότητα και ταπεινότητά του, σε αντίθεση με άλλους μεγαλόσχημους Κληρικούς που περιφέρονται ανά τα κράτη και παριστάνουν τους διαφημιστές γυρολόγους ζώντας στη χλιδή. Ας πάνε λίγους μήνες κοντά στον Αλεξανδρείας να δούνε πως είναι να αγωνίζεσαι για τον Χριστό και τι περνούν οι πραγματικοί ιεραπόστολοι που κατέλιπαν οικογένειες, οικίες και ιδιαίτερες πατρίδες για να κηρύξουν το Ευαγγέλιο του Χριστού σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Γι΄ αυτό και ότι μπορεί να διαθέσει κανείς για την ιεραποστολή πιάνει πραγματικά τόπο.
Εγκαινιάζεται έπειτα από πολλές παλινωδίες και καθυστερήσεις ο κεντρικός δημοτικός κήπος της Χίου. Δεν νομίζω να αποτυπώνει η σημερινή ανάπλασή του την πάλαι ποτέ κραταιά αίγλη του, όμως επειδή οι εποχές και οι καιροί περνούν και οι άνθρωποι αλλάζουν, η αλήθεια είναι ότι έπρεπε να υπάρξει μια ανακαίνισή του (και να πάψει ο κήπος να είναι το καταφύγιο κάθε παραβατικού και περιθωριακού τις βραδινές -κυρίως- ώρες). Βέβαια, από τη σημερινή δημοτική Αρχή τι να περιμένει κανείς; Εδώ επί τρία χρόνια δεν έχουν καθαρίσει το χώρο στάθμευσης του ΄΄Χωρέμικού΄΄ (στην οδό Ριζαρείου), τα δέντρα είναι μισόξερα και το βράδυ από το σκότος ΄΄οι κλέφτες μοιράζουν τα ρούχα τους΄΄, εσείς περιμένετε ότι θα ασχοληθούν με τον κήπο; Θα δούμε σε 3-4 μήνες πως θα έχει γίνει… Εάν θέλουν να περιφρουρηθεί ο κήπος και να παραμείνει ακμαίος, ας προσλάβουν έναν εργάτη, που να ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με τον δημοτικό κήπο επί καθημερινής βάσεως. Τους δε θερινούς μήνες, να προσληφθεί και δεύτερο άτομο και να ασχολείται κατά τις απογευματινές και πρώτες βραδινές ώρες. Διαφορετικά ο κήπος θα διαλυθεί σύντομα! Και αυτή η γύμνια, γύρω από τον ανδριάντα του Κανάρη, δεν μπορεί να καλυφθεί με λουλούδια; Απαραίτητη είναι η τοποθέτηση καμερών σε καίρια σημεία του, όπου θα ελέγχεται η παραμονή των πολιτών, ιδιαίτερα τις βραδινές ώρες, τώρα που παραμένει διαρκώς ανοικτός.
Τα φανάρια (φωτεινοί σηματοδότες) στη συμβολή της Λεωφόρου Ενώσεως με τον δρόμο παράκαμψης της πόλης (γεφύρι Παρθένη πριν τη θάλασσα) πέρασε πάνω από μήνας για να φτιάξουν. Κατά τα άλλα, μας μάρανε ο τουρισμός! Εδώ οι άνθρωποι δεν είναι σε θέση να φτιάξουν τα φανάρια, να αλλάξουν καμένες λάμπες στις γειτονιές, να πλύνουν κάδους και να σταματήσουν τη βρώμα του βιολογικού, περιμένετε να κάνουν έργα; Για μνημόσυνα και τελετές είναι πρώτοι!
Το γράψαμε και άλλες φορές και το παρουσιάσαμε και δια φωτογραφιών: Στον δρόμο παράκαμψης της πόλης (από Βαρβάσι μέχρι Καστρομηνά- Αγ. Σπυρίδωνα) το πεζοδρόμιο, που περπατούν καθημερινά δεκάδες πολίτες, είναι καλυμμένο σε πολλά σημεία από χόρτα, καπαριές και μάλαθρο, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται κάθε λίγο και λιγάκι να βγαίνουν στο κεντρικό οδόστρωμα για να μην τους γδάρουν τα πόδια τα χόρτα και κλαδιά. Τόσο δύσκολο είναι να καθαριστούν; Μιλάμε για δουλειά 2-3 ωρών με ένα χορτοκοπτικό. Επίσης, σε 2-3 σημεία του ίδιου πεζοδρομίου έχουν φυτρώσει αγριόδεντρα, τα κλαδιά των οποίων φτάνουν στο ύψος του προσώπου των περιπατητών. Θα κλαδευτούν ποτέ; Τελευταία φορά κλαδεύτηκαν το …2022! Εάν η παρούσα αυτοδιοικητική θητεία ήταν τετραετής (και όχι πενταετής), δηλαδή εάν είχαμε εκλογές του χρόνου, θα λέγαμε ότι πέρασε μια ολόκληρη θητεία και ούτε κλαδεύτηκαν τα δέντρα αυτά ούτε καθαρίστηκε ποτέ το πάρκινγκ Χωρέμη!
Ιδιαίτερη χαρά μας έδωσε το άκουσμα της είδησης ότι, το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων- Χίου αποφάσισε να δώσει το όνομα του εκλεκτού συμπολίτη μας Παναγιώτη Καλαμπόκη, τ. Περιφερειακού Εφόρου Προσκόπων Χίου, στον περιβάλλοντα χώρο του κατασκηνωτικού κέντρου Μανάγρου-Βολισσού, την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου ε.ε., επ΄ ευκαιρία του εορτασμού των Αγίων της Χίου στον ομώνυμο Ιερό Ναό των Προσκόπων. Ο κ. Παναγιώτης Καλαμπόκης ανάλωσε μεγάλο μέρος της ζωής του για την ανάπτυξη και ανάδειξη των προσκόπων της Χίου, πρωτοστάτησε δε στην ανέγερση του Ναού των Αγίων της Χίου, στον χώρο του προσκοπικού κατασκηνωτικού κέντρου στη Βολισσό, που εγκαινιάστηκε πριν πολλά χρόνια από τον μακαριστό Μητροπολίτη Χίου κυρό Διονύσιο και διανθίστηκε με όμορφες τοιχογραφίες των Αγίων της Χίου. Θυμάμαι, ως έφηβος, τα καλοκαίρια που περάσαμε στον χώρο της κατασκήνωσης, στις αρχές της δεκαετίας του 1990 (και που, ασφαλώς, δεν είχε καμία σχέση με τις σημερινές σύγχρονες εγκαταστάσεις) μαζί με πολλούς φίλους (όπως π.χ. τον Γιώργο Παντελούκα, τον Αλέξανδρο Μπόλα, τον Αντώνη Λημνιούδη, τον Κώστα Μισόβουλο, τον Γιώργο Γούτη, τον Κύρυκα (νυν π. Κήρυκα) Φαράκλα, τον Νίκο Γανιάρη, τον Δημήτρη Καράλη, τον Μανώλη Βουρνού) αλλά και αρκετά μεγαλύτερα (ηλικιακά, αλλά και ιεραρχικά) στελέχη των προσκόπων (τον αείμνηστο σήμερα Περιφερειακό Έφορο Γιώργη Μαθιούδη, τον αείμνηστο Μίλτο Αναγνώστου, την αείμνηστη Σούλα Αναγνώστου, τον κ. Παναγιώτη Καλαμπόκη, τον Φώτη Σιδηροφάγη, τον κ. Βίκτωρα Μπουμπάρη, κ.α.), που όλοι μαζί αποτελούσαν μια εκλεκτή προσκοπική ομήγυρη. Ειδικά, όμως, στον κ. Παναγιώτη Καλαμπόκη πρέπει να πιστώσουμε και κάτι ακόμη, βαθιά θρησκευτικό και ευλαβικό: Μαζί με τον καθηγητή μας στο Γυμνάσιο, π. Γεώργιο Λιαδή, πήγαν στο κτίριο της οδού Βουλγαροκτόνου 30 (στην Αθήνα, ιδιοκτησίας του Ιερού Τάγματος Αγίου Παντελεήμονος Λιβαδείων-Ι.Τ.Α.Π., που ανήγειρε ο μακαριστός Μητροπολίτης Χίου Παντελεήμων Φωστίνης και φιλοξενούσε δωρεάν Χιώτες φοιτητές και δώρισε το ΙΤΑΠ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου για να στεγάσει την κεντρική του Υπηρεσία) και διέσωσαν το τέμπλο του Ναιδρίου του Αγίου Παντελεήμονος που υπήρχε στην ταράτσα (3ο όροφο) του κτιρίου (και που το Πανεπιστήμιο Αιγαίου κατήργησε και μετέτρεψε σε … αποθήκη!), τα ιερά του σκεύη, εικόνες και -το βασικότερο- τα ιερά λείψανα που είχαν εναποτεθεί εντός της Αγίας Τραπέζης του κατά τον εγκαινισμό του Ναού -που έφεραν στη Χίο- και ο Μητροπολίτης Διονύσιος τοποθέτησε εντός της Αγίας Τραπέζης του Ναού των Αγίων της Χίου στο κατασκηνωτικό κέντρο του Μανάγρου. Αρχικά φυλάχθηκαν στο παρεκκλήσιο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού (πλησίον του Μητροπολιτικού Ναού και των προσκοπικών εγκαταστάσεων) και ακολούθως τοποθετήθηκαν στον Ναό των Αγίων της Χίου. Επίσης, μόχθησε πολύ για τον εκσυγχρονισμό των προσκοπικών εγκαταστάσεων, ανευρίσκοντας χορηγούς και δωρητές (οι οποίοι τον εμπιστεύονταν λόγω της τιμιότητας και ευθυκρισίας του και ανταποκρίνονταν στα αιτήματά του). Δίκαιη, λοιπόν, και επιβεβλημένη η απόδοση τιμής στον κ. Παναγιώτη Καλαμπόκη. Σε έναν άνθρωπο που αγωνίστηκε για τα προσκοπικά ιδεώδη, για την ιστορία του τόπου και τη θρησκευτική του ευλάβεια. Συγχαρητήρια στην Εφορεία των Προσκόπων της Χίου για την εύστοχη πρωτοβουλία. Στον δε κ. Παναγιώτη Καλαμπόκη ευχόμαστε υγεία και χαρά, να είναι καλά και να μας εμπνέει με το δικό του παράδειγμα, ένα παράδειγμα προς μίμηση για τους νεότερους (τόσο στη ζωή όσο και τον προσκοπισμό).
Σε λίγες ημέρες και πάλι μαζί. Μέχρι τότε υγιαίνετε και χαίρετε!-
Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.