Άποψη

21/1/19 10:53

τελ. ενημ.: 21/1/19 10:54

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου...

Όσα ήθελα να πω, σχετικά με το ξεπούλημα της Μακεδονίας, που πάντα είναι θέλουν δε θέλουν και θα είναι Ελληνική, τα έγραψα και τα δημοσίευσα στις  16 και στις 17 Ιουνίου του 2018 αγανακτώντας και θρηνώντας, έξη μήνες πριν, όταν γίνονταν μπρος στα μάτια μας το ειδεχθές έγκλημα, εν χορδές και οργάνοις μάλιστα.

Και σήμερα που "τα γιγνόμενα ουκ απογίγνονται"(Πλάτωνος "Πρωταγόρας") τι περισσότερο να πω;

Ο Νυμφίος πέρασε ανεπιστρεπτί, όσο, οι μωρές παρθένοι έπαιρναν τον υπνάκο τους κι οι Εφιάλτες του σήμερα ολοκλήρωναν αμαχητί τις προδοσίες τους...

"Τώρα κλαις; Γιατι κλαις;" Λέει το λαϊκό άσμα και... συνεχίζω εγώ "συ δεν ήσουν που αγρόν αγόραζες χθες;"

Άντε τώρα να συμμαζέψεις τα ασυμμάζευτα που σκόρπισαν και ξεπούλησαν εκείνοι που εσύ εμπιστεύτηκες και με την ψήφο σου τους  παράδωσες τα κεκτημένα σου να τα διαχειρίζονται προς όφελος σου.

Τώρα, «αγαναχτισμένος» πάλι και «ξεγελασμένος», φωνάζεις και ολοφύρεσαι διαμαρτυρόμενος, προετοιμάζοντας όμως  και στρώνοντας τον δρόμο για να περάσει και ν’ ανέβει στην εξουσία, με σένα να τον χειροκροτείς και να τον αναγορεύεις «σωτήρα» σου,  ο νέος καιροσκόπος και εκμεταλλευτής της ανάγκης σου για έναν μπροσταρόκριο και  ένα νέο καθοδηγητή αρχηγό.

Φαύλος κύκλος λοιπόν η μοίρα σου κατακαημένε,  όσο εσύ παραδίνεις τα έχη σου και τα παιδιά σου για να τα προστατέψουν άλλοι κι όσο βάζεις το λύκο να φυλάγει τα πρόβατά σου.

 

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση