Απόψεις

27/6/13 11:57

τελ. ενημ.: 27/6/13 11:57

Που είναι οι επενδυτές;

           Στα σύνορα είναι και περιμένουν να τους βάλουμε στη σειρά για να μην μπουκάρουν όλοι μαζεμένοι και γίνει συνωστισμός. Ποιος είναι ο επενδυτής;  Ένας ανθρωπάκος είναι που κοιμάται και ξυπνά με την προσδοκία του κέρδους των μετοχών του όπως εμείς κάναμε κάποτε με το χρηματιστήριο. Ο άνθρωπος αυτός ψηφίζει της διοικητικό της εταιρίας και απειλεί να το αποκεφαλίσει αν οι μετοχές του δεν πάνε καλά. Γι’  αυτό το Δ.Σ. επενδύει κατά κανόνα ΜΟΝΟ σε χώρες με μισθούς μπανάνας π.χ. Μπαγκλαντές για να φέρει περισσότερο κέρδος στους μετόχους. Γι’ αυτό παρατηρούμε ότι  σχεδόν ότι αγοράζουμε είναι κατασκευασμένο σε χώρες όπως την Kίνα και το Μπαγκλαντές.

             Πέρασαν τέσσερα χρόνια από τότε που η ανεργία στην χώρα μας πάει από το κακό στο χειρότερο με όλα τα δεινά, τον πόνο, το δάκρυ, την απόγνωση και τις αυτοκτονίες που αυτή συνεπάγεται.  Ο Θεός που θα μας σώσει είναι ο ξένος επενδυτής που θα κάνει επιχείρηση στην Ελλάδα και θα δώσει δουλειές. Αυτός όμως δεν έρχεται αν και η χώρα γονατιστή τον εκλιπαρεί και ο λόγος είναι απλός ότι δηλαδή δεν τον συμφέρουν οι εργασιακές συνθήκες και οι Ελληνικοί μισθοί.  Φέτος ο πρωθυπουργός κάλεσε έξη επενδυτές να τους δείξει την πρόοδο που έκανε η χώρα μας στο εργασιακό τομέα αλλά αυτοί είπαν ‘’τσου’’ και πήγαν να επενδύσουν αλλού.

            Χρειάζεται λοιπόν να συνεχιστεί η προσπάθεια είπε και η Ευρωπαία ‘’εταίρα’’  για να δημιουργηθούν οι ευνοϊκές επενδυτικές συνθήκες και επαινούν τις φιλότιμες προσπάθειες της κυβέρνησης και αυτή κάνει ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν. Αφαιρεί χρήματα από τις τσέπες των πολιτών  και συνεπώς από την αγορά και δημιουργεί ύφεση και ανεργία.  Πρόσφατα ένας άνεργος πήρε από την κυβέρνηση μια βραχύχρονη δουλειά και μια μηνιαία αμοιβή 300 ευρώ.  Τότε  πέταξε τον σκούφο του στον αέρα από τον ενθουσιασμό γιατί είχε τρία χρόνια να χορτάσει ψωμί και ξέχασε ότι πριν τρία χρόνια που εργαζόταν πληρωνόταν με 1500 ευρώ.

            Σε λίγα χρόνια θα πανηγυρίζουμε όταν εξασφαλίζουμε την μπανάνα μας θα χαιρόμαστε όταν πεθαίνουμε γιατί θα γλυτώνουμε από τους πόνους  και θα λυτρωνόμαστε από τα έξοδα των φροντιστηρίων γιατί δεν θα υπάρχουν σχολεία να μας δώσουν διπλώματα.

           Ποιος θα μας κάνει ένα δημοψήφισμα να μας ρωτήσει αν προτιμούμε αυτήν την καλή μοίρα με τους επενδυτές, την ανάπτυξη, την εργασιακή απασχόληση και την μπανάνα,  ή να φύγουμε από την ΟΝΕ;

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση