Άποψη

8/5/14 14:57

τελ. ενημ.: 8/5/14 14:57

Ο παιδευτικός ρόλος του Δημαρχιακού Αξιώματος

Ο Ελληνικός Λαός, ανέκαθεν είχε σε μεγάλη υπόληψη τους ιερείς, τους δασκάλους και τους γιατρούς. Η σωτηρία της ψυχής, η μόρφωση και η υγεία, θεωρούνται ύψιστα αγαθά γι’ αυτό και ο ίδιος ο Λαός, αποκαλεί «λειτουργούς» και όχι επαγγελματίες τόσο τους ιερείς όσο και τους εκπαιδευτικούς και τους γιατρούς.

Τούτο ισχύει και σήμερα. Όχι βέβαια στον ίδιο βαθμό όπως παλιά, μιας και κάποιοι εξ αυτών των λειτουργών, κατά καιρούς, διασύρουν και τους υπόλοιπους με τη ροπή προς τον εύκολο, γρήγορο και παράνομο πλουτισμό (βλέπε φακελάκια) ή την συχνή αποχή από τα καθήκοντά τους (βλέπε απεργίες). Σε κάθε περίπτωση πάντως, κατά κανόνα η πλειοψηφία των πολιτών, αντικρίζει στα πρόσωπα των ως άνω λειτουργών, πρότυπα και υποδείγματα κοινωνικής καταξίωσης που δρουν «παιδευτικά» προς τους γύρω τους.

Στην ίδια κατηγορία των πολιτών – λειτουργών που με τη στάση ζωής, τη συμπεριφορά και την προσφορά τους μπορούν και πρέπει να δρουν «παιδευτικά», ανήκουν και οι αιρετοί κυρίως της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Στέκομαι ιδιαίτερα στο αξίωμα του Δημάρχου, επειδή είναι η πιο κοντινή προς τον πολίτη εξουσία,  έτσι όπως το αισθάνεται ο ίδιος ο Λαός. Η γνωστή φράση «τα παράπονά σου στο Δήμαρχο», τα λέει όλα, μιας και φανερώνει τη διαχρονική αναγνώριση και αποδοχή του ξεχωριστού και σημαντικού ρόλου του Δημαρχιακού αξιώματος.

Ανεξάρτητα από τον ευτελισμό και τη διαπόμπευση που, όχι σπάνια, έχει υποστεί και αυτό το αξίωμα από ανάξιους και ανεύθυνους αιρετούς, είναι βέβαιο ότι, ένας ΣΩΣΤΟΣ Δήμαρχος μπορεί να λειτουργήσει παιδευτικά και να προσφέρει άριστο παράδειγμα άξιο μίμησης από τους συνδημότες του.

Για να γίνω πλήρως κατανοητός και να αιτιολογήσω τη διάκριση που κάνω υπέρ του Δημαρχιακού αξιώματος έναντι άλλων τιμητικών αιρετών αξιωμάτων, υπενθυμίζω και τονίζω τα παρακάτω:

-       Κάθε Δήμαρχος, ως εκλεγμένος εκπρόσωπος των δημοτών και ως το ανώτατο εκτελεστικό όργανο των συλλογικών αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου, χειρίζεται καθημερινά άπειρες, μικρές και μεγάλες, ασήμαντες έως πολύ σημαντικές κοινές και ατομικές υποθέσεις. Επί πλέον, διαχειρίζεται πακτωλό «κοινού χρήματος» που πρέπει να διατεθεί νόμιμα, συνετά, παραγωγικά και με απόλυτη διαφάνεια.

-       Ο Δήμαρχος, πέρα από τις απλές, καθημερινές δημόσιες σχέσεις και επαφές, φέρει την ευθύνη εκπροσώπησης του Δήμου ενώπιον Δικαστηρίων, Αρχών και Μ.Μ.Ε., διαπραγματεύεται συχνά με τρίτους (φορείς, επιχειρήσεις, άτομα) μικρά ή μεγάλα δημοτικά συμφέροντα, διεκδικεί πόρους αλλά και λύσεις προβλημάτων από την Κεντρική Εξουσία, κατανέμει αρμοδιότητες σε αιρετούς συνεργάτες του αλλά και στους δημοτικούς υπαλλήλους των οποίων είναι ο, κατά νόμον, Προϊστάμενος.

-       Επί πλέον συντονίζει και ελέγχει την όλη δημοτική λειτουργία και δραστηριότητα, επιλύει διαφορές, εκτελεί χρέη πειθαρχικού ελεγκτή, συνδιαλέγεται καθημερινά με τους συνδημότες του προς τους οποίους λογοδοτεί (πρέπει να λογοδοτεί) τακτικά απολογούμενος για το τι έπραξε, τι παρέλειψε, πώς δαπάνησε τη δημοτικό χρήμα κ.λ.π.

-       Όλα τα παραπάνω και αρκετά άλλα, που, ως αρμοδιότητες, από μόνες τους είναι αρκετές και ικανές, αν ασκηθούν σωστά, να αποτελέσουν ένα καλό, καθημερινό παράδειγμα ορθής «στάσης ζωής», δηλαδή να δράσουν «παιδευτικά» προς μικρούς και μεγάλους, πλούσιους και φτωχούς, μορφωμένους και μη πολίτες.

-       Αν ο νόμος προβλέπει ότι το Δημαρχιακό αξίωμα είναι «τιμητικό και άμισθο», (θυμίζω ότι ο Δήμαρχος δικαιούται μόνο έξοδα παραστάσεως), προσωπικά δεν παραλείπω να τονίζω εδώ και χρόνια ότι, επί πλέον, έχει και «παιδευτικό χαρακτήρα».

-       Τα μάτια χιλιάδων πολιτών είναι καθημερινά στραμμένα πάνω στον εκάστοτε Δήμαρχο παρακολουθώντας πώς σκέπτεται, πώς ομιλεί, πώς ενεργεί, πώς συμπεριφέρεται. Η όλη δημόσια εικόνα του, ενίοτε ακόμη και η προσωπική και οικογενειακή του ζωή, αποτελούν θετικό ή αρνητικό πρότυπο για πολύ μεγάλη μερίδα δημοτών. Ένας σωστός καθ’ όλα Δήμαρχος μπορεί να «διδάξει» ήθος, τιμιότητα, ανθρώπινα αισθήματα, σωστή στάση ζωής. Βέβαια μπορεί να ισχύσει και το ακριβώς αντίθετο. Γι’ αυτό όμως, το θετικό ή αρνητικό της εικόνας ενός Δημάρχου, ευθύνη δεν έχει μόνο ο ίδιος. Συνευθύνη έχουν τόσο οι συνεργάτες του όσο και αυτοί που αναθέτουν, με την ψήφο τους, το ύψιστο αυτό αξίωμα. Μήπως κάνω λάθος;

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση