Άποψη

15/3/12 11:19

τελ. ενημ.: 15/3/12 11:19

Ο κουρέας (μας) έφυγε – το χρέος (μας) παραμένει

Ο χωρατατζής της γειτονιάς, ακόμη και εν ώρα κηδείας, πέταξε την ατάκα του:
-“Τη μέρα που “κούρεψαν”το χρέος της Χώρας μας, έφυγε από τη ζωή ο δικός μας κουρέας”.
Πράγματι, την Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012, απεβίωσε στα 85 του χρόνια, ο κουρέας Ανδρέας Τζούμας. Κηδεύτηκε την επομένη από τον Ι. Ναό Αγίου Νικολάου Βροντάδου.
Ο “Αντρέας ο κουρέας”-έτσι ήταν γνωστός- αντιπροσώπευε γνήσια τον μέσο 'Ελληνα πολίτη που έχει μάθει να κάνει σωστά τη δουλειά του.
Σχεδόν αποκλειστικά, κούρευε επί δεκαετίες μικρά και μεγάλα ανδρικά κεφάλια στην ευρύτερη περιοχή των Ενοριών Αγίου Μάρκου και Αγίου Νικολάου Βροντάδου.
Παράλληλα είχε φροντίσει να διδαχθεί και να εξασκεί επιτυχώς την κομμωτική για τα απαιτητικά γυναικεία κεφάλια που εμπιστευόταν τα επιδέξια χέρια του.
Γυρνώντας επί χρόνια-μέχρι που εφτιαξε το δικό του κουρείο-από σπίτι σε σπίτι πάνω στη γαλάζια βέσπα και το βαλιτσάκι με τα σύνεργά του, κούρευε, ξύριζε, έφτιαχνε περμανάντ στο γυναικείο πληθυσμό σχολιάζοντας ταυτόχρονα τα τρέχοντα γεγονότα, τοπικά και γενικά, καλύπτοντας παράλληλα απορίες και προβληματισμούς.
Η ευρυμάθειά του, η διακριτική και ευγενική συμπεριφορά του προς όλους και το μειλίχιο του χαρακτήρα του, τον καθιστούσαν αγαπητό και αποδεκτό παντού.
Αν και τέκνο μιάς φτωχής επταμελούς οικογένειας (γονείς, τρία αγόρια και δύο κορίτσια) χωρίς ιδιαίτερες γραμμματικές γνώσεις (ήταν απόφοιτος Δημοτικού), ο Αντρέας έχαιρε τόσης εκτίμησης μεταξύ των συντοπιτών, ώστε αυτοί να τον εκλέξουν άνετα δημοτικό σύμβουλο του τότε Δήμου Βροντάδου το έτος 1964 σε ηλικία μόλις 37 ετών.
Είχαν εκτιμηθεί δεόντως ο χαρακτήρας του, οι πλούσιες εγκυκλοπαιδικές του γνώσεις αλλά και η διάθεσή του για προσφορά στα κοινά του γενέθλιου τόπου.
Ενός τόπου που είχε στερηθεί επί χρόνια, ήτοι κατά την περίοδο της Γερμανικής κατοχής όταν, δεκατετράχρονο παιδί, βρέθηκε με τους οικείους του πρόσφυγας στη μακρινή Αιθιοπία του αυτοκράτορα Χαϊλέ Σελασιέ.
Ο Ανδρέας, πρωτότοκο παιδί του ζεύγους Κωστή και Μαρίας Τζούμα, τιμήθηκε με τη ψήφο των συνδημοτών μας αρκετές φορές. Χρημάτισε επί χρόνια δημοτικός σύμβουλος και άσκησε επιτυχώς τα καθήκοντα του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου την τετραετία 1983-1986, ενώ για δύο περίπου εβδομάδες, τον Σεπτέμβριο του 1977, είχε Δημαρχεύσει, ως πρώτος σε σταυρούς προτίμησης, μετά την παραίτηση του τότε Δημάρχου αείμνηστου Νικολάου Ψώρα.
Πρόσφερε ανιδιοτελώς στα κοινά, εξυπηρετώντας πάντα πρόθυμα κάθε δημότη που είχε ανάγκη ή πρόβλημα, μη διστάζοντας να συγκρουσθεί με τρεις Δημάρχους (Κηρ. Αρμενάκη, Νικ. Ψώρα, Μάρκο Μεννή) των Παρατάξεων που τον στέγαζαν πολιτικά όταν πίστευε ότι γινόταν λαθεμένες επιλογές.
Ο Αντρέας Τζούμας έφτιαξε οικογένεια με τη Μαρία Σάββα Ζαννίκου η οποία του χάρισε δύο παιδιά, τον Κώστα και τη Δέσποινα που, με τη σειρά τους, χάρισαν στους γονείς τους τρία εγγόνια.
Φεύγοντας από την επίγεια ζωή, ο Αντρέας άφησε στους επιγενόμενους, ως παρακαταθήκη, τη διδαχή του ΤΡΙΠΛΟΥ ΧΡΕΟΥΣ:
- Εξασκήσετε αξιοπρεπώς, υπεύθυνα και φιλότιμα το επάγγελμά σας.
- Φτιάξτε οικογένεια.
- Προσφέρετε στα κοινά με όποιον τρόπο μπορείτε
Και τα τρία συνθετικά του ανθρώπινου ΧΡΕΟΥΣ, στις μέρες μας φαντάζουν από δύσκολα έως αδύνατον να πραγματωθούν. Είναι βλέπετε δύσκολοι οι καιροί. 'Ομως και για τον Αντρέα ήταν εξίσου δύσκολοι αν όχι δυσκολότεροι. 'Ομως κατάφερε να προσφέρει παράδειγμα άξιο μίμησης από πολλούς.
Οι δικοί του μπορούν να περηφανεύονται για τον άνθρωπο που έχασαν.
Ας είναι η μνήμη του ΑΙΩΝΙΑ.