Άποψη

9/8/12 12:48

τελ. ενημ.: 9/8/12 12:48

Νοσοκομειακοί ιατροί και διάτρητο σύστημα

 
Με αφορμή όλα όσα μη τιμητικά για την εικόνα της Χίου μας, είδαν το φως της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα σε Πανελλαδικό επίπεδο για τα επιδόματα τυφλότητας, θα γράψω την άποψη μου, γνωρίζοντας εκ των προτέρων πως θα υπάρχουν αντίθετες και ίσως δικαίως. Όμως θεωρώ πως είναι απαραίτητο σε τέτοιες περιπτώσεις, να βλέπουμε την συνολική λειτουργία του συστήματος και όχι μόνο ενός μοχλού του.
 Αρχικά να διαβεβαιώσω, ως επί μια τριετία διατελέσας Διοικητής του Νοσοκομείου Χίου, πως η Ιατρός Λεμονιά Ζερβούδη-Βαρκάρη Διευθύντρια της οφθαλμολογικής κλινικής του Νοσοκομείου μας, είναι όχι μόνον άριστη επιστήμονας, αλλά και ως χαρακτήρας και άνθρωπος έντιμη, ειλικρινής, ευθύς, ευαίσθητη και ακέραια και επομένως υπεράνω πάσης υποψίας για τα κίνητρα της πράξης. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως δεν φέρει την ευθύνη και πως η πράξη στην καθαρά νομική της διάσταση δεν είναι μη σύννομη.
 Όμως θα αναφέρω δυο κατά την άποψη μου σημαντικά σημεία για να μπορέσουμε να δούμε βαθύτερα και συγκεκριμένα το διαβλητό ολόκληρου του συστήματος, που θέτει επί μονίμου βάσεως την θηλιά στον λαιμό των Νοσοκομειακών Ιατρών.
 1. Ας υποθέσουμε ότι κάποιες η πολλές περιπτώσεις από αυτές που επιδοτηθήκαν ήταν σε οριακό η κάτω του οριακού σημείο και η Ιατρός από ευαισθησία η ανθρώπινη αδυναμία τις έκρινε ως δικαιούμενες. Ο Νόμος ορίζει με σαφήνεια, ότι την γνωμάτευση του Νοσοκομειακού Ιατρού, την ελέγχει και την εγκρίνει η επιτροπή που έχει συσταθεί με αυτό το αντικείμενο. Η επιτροπή λειτούργησε και αν ναι, γιατί ενέκρινε τις λανθασμένες γνωματεύσεις;
 2. Τα ασφαλιστικά ταμεία για να παραχωρήσουν οποιοδήποτε επίδομα, απαιτούν γνωμάτευση του Νοσοκομειακού Ιατρού και την έγκριση της επιτροπής .Αφού γνωρίζουν και αυτό είναι κοινό μυστικό, πως στις τοπικές και ιδιαίτερα μικρές κοινωνίες, κακώς μεν, αλλά υπεισέρχονται εξωγενείς προς το αντικείμενο παράγοντες για τους γνωστούς λόγους. Γιατί αν θέλουν να προστατέψουν το αδιάβλητο της διάγνωσης και επομένως το Δημόσιο συμφέρον, δεν ορίζουν ανά τρίμηνο μια επιτροπή τριμελή, (κάθε φορά νέα μέλη) που θα επισκέπτεται τις σημερινές περιφερειακές ενότητες και να εξετάζουν τους υποψηφίους για επίδομα, χωρίς να υφίσταται ο παράγοντας εντοπιότητας των Ιατρών; Το κόστος των μετακινήσεων ανά τρίμηνο της επιτροπής είναι μηδαμινό μπροστά στην σπατάλη των κάλπικων επιδομάτων και επιπλέον διασφαλίζει το αποτέλεσμα. Καθαρές σκέψεις για την σωστή λειτουργία ενός νόθου συστήματος εκφράζω.