Αγαπητέ Παντελή,
απευθύνομαι σε σένα όχι μόνο επειδή είσαι δημοσιογράφος αλλά κυρίως επειδή εκπροσωπείς την νέα γενιά ανθρώπων που ζουν και εργάζονται δημιουργικά στο νησί μας και με ενδιαφέρει πολύ η υποστήριξη με κάθε τρόπο των νέων ανθρώπων να δημιουργήσουν και να στήσουν το όραμά τους στον τόπο μας. Διότι μόνο έτσι το νησί θα είναι ζωντανό και ελκυστικό για όλους μας, μόνο έτσι θα γίνει η ζωή όλων μας πιο ποιοτική, αν υπάρχει εδώ νέος κόσμος, που δημιουργεί.
Επέστρεψα λοιπόν χθες από ένα ακόμη ταξίδι μου, για λόγους κοινωνικούς και λογοτεχνικούς, στην γειτονική Λέσβο, στην οποία συνάντησα και αρκετούς Χιώτες, που είτε μένουν εκεί μόνιμα, είτε είχαν μεταβεί εκδρομή σαββατοκύριακου στην Αγιάσο και αλλού.
Όποτε πηγαίνω στη Λέσβο έχω ένα αντιφατικό συναίσθημα. Από τη μια χαίρομαι που βλέπω ένα νησί απαράμιλλου φυσικού κάλλους, ισόρροπης ανάπτυξης και σχέσης μεταξύ ανθρώπινης δραστηριότητας και φύσης, άρτιο σε βασικές υποδομές. Από την άλλη, όλα αυτά μου δημιουργούν ταυτόχρονα με αυτή την ευφορία και μια στεναχώρια, μια πικρία, μια απογοήτευση επειδή αναπόφευκτα γίνονται στο μυαλό μου συγκρίσεις με την κατάσταση των ανύπαρκτων ή ημιτελών επί χρόνια έργων υποδομής, της φτώχειας στην ανθρώπινη δραστηριότητα και των ανοιχτών μεγάλων πληγών στη φύση της Χίου μας.
Στην Λέσβο δεν βλέπεις πουθενά εκτεταμένη περιβαλλοντική πληγή, βλέπεις μονάχα υπέροχη φύση, με εναλλαγές δασικής και καλλιεργήσιμης γης, υδροβιότοπους, άγρια και ημέρα πουλιά και ζώα, ανθρώπινη δραστηριότητα εκτεταμένη στον πρωτογενή και όχι μόνο τομέα, γεμάτα ζωή χωριά, τουριστικό ρεύμα ήπιο και κάθε μορφής εναλλακτικού τουρισμού, καθώς και μια πόλη λειτουργική, με υποδομές βασικές που είναι σχεδιασμένες από χρόνια, χωροθετημενες σωστά και λειτουργούν.
Στη Χίο δεν χρειάζεται νομίζω να πούμε τι βλέπεις. Δεν υπάρχουν ούτε τα βασικά. Αεροδρόμιο, λιμάνι, μαρίνα, φράγμα, ύδρευση, δημοτικός κήπος, ΚΤΕΛ , όλα τραγικά.
Τα βουνά γεμάτα πληγές ανοιχτές από τις φωτιές. Μια θλίψη
Οι υγρότοποι καταπατημενοι, οι γεωργικές γαίες παρατημενες, μια υδροκέφαλη αστική κατάσταση και το υπόλοιπο νησί μια μαύρη καμμένη γαρνιτούρα στην φτωχή μικροαστική ζωή μας, που κι αυτή ερημώνει σιγά σιγά, αφού η αγορά της πόλης ολοένα συρρικνώνεται και όταν δεν κυκλοφορούν Τούρκοι επισκέπτες μοιάζει με ακατοίκητο σχεδόν τόπο τον χειμώνα.
Η πρωτογενής παραγωγή ανύπαρκτη πλην της μαστιχοκαλλιεργειας με όλα τα καλά και τα στραβά της, και κάποιων μετρημένων στα δάχτυλα προσπαθειών νέων ανθρώπων, που κι αυτές υπονομεύονται από την παντελή έλλειψη δημοσίων υποδομών και την μακροχρόνια αδιαφορία και ανικανότητα των αιρετών κάθε βαθμίδας που φυσικά αντανακλουν την στάση της κοινωνίας. Η άποψή μου είναι ότι ο ατομισμός και ο διαρκής προσανατολισμός στην μεγαλομανή δήθεν "ανάπτυξη των επενδυτών και των μεγάλων επενδύσεων" έχει φέρει αυτά τα θλιβερά αποτελέσματα παρακμής για το νησί.
Το νησί των καπεταναίων και των εφοπλιστών βρίσκεται στην πιο παρακμιακή περίοδο της ιστορίας του, σε αντίθεση με το γειτονικό μας νησί, των αγροτών και των κτηνοτρόφων, τους οποίους πάντοτε κοιτούσαν οι Χιώτες με σνομπισμό αλλά τώρα τους βλέπουν με το κυάλι να έχουν κατά πολύ προοδεύσει συλλογικά και να έχουν καταστήσει τη Λέσβο ένα νησί ζηλευτό για να ζει κανείς ή να την επισκέπτεται. Έναν πράσινο κελαριστό παράδεισο με ανθρώπους , πάνω από το μαύρο κι ερημοποιημενο κούτσουρο της πάλαι ποτέ μυροβόλου Χίου.
Η Χίος δεν ήταν ποτέ σε αυτή την παρακμή που έχει φτάσει σήμερα. Είναι κρίμα και νιώθω τύψεις για τους νεώτερους ανθρώπους του τόπου, που αγωνίζονται να δημιουργήσουν εδώ και υπονομεύεται ο κόπος και το όραμα τους ή που απογοητεύονται και τελικά φεύγουν.
Το νησί μας κι εμείς που θέλουμε να ζούμε δημιουργικά εδώ αξίζουμε μια άλλη πραγματικότητα. Νομίζω ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος για αδιαφορία και εφησυχασμό. Χρειάζεται κοινωνική εγρήγορση και συσπείρωση για διεκδίκηση και δημιουργία. Χρειάζεται επειγόντως αλλαγή αναπτυξιακού προσανατολισμού, επικέντρωση στην ισόρροπη ανάπτυξη των τομέων της οικονομίας, με μικρές και πολλές διορθωτικές κινήσεις και με δυναμική διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας ως κατοίκων αυτού του τόπου, έστω για αρχή των βασικών, που κι αυτά τα στερουμαστε.
Λάβε σε παρακαλώ το γράμμα μου αυτό ως μια απεγνωσμένη κραυγή και κάνε το ο.τι θέλεις. Είμαι ούτως ή άλλως πάντοτε στη διάθεση των νεωτέρων δημιουργικών ανθρώπων του τόπου μας για συνέργειες στην δημιουργία μιας καλύτερης, ποιοτικότερης ζωής στο νησί, με σεβασμό στο φυσικό και πολιτισμικό κεφάλαιο του τόπου μας, που παρόλη την παρακμή του διαθέτει ακόμη μεγάλη προίκα μοναδικοτήτων για να πιαστούμε και να αλλάξουμε ροτα.
Ευχαριστώ και συγνώμη για τον χρόνο σου
Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.
facebook
youtube
instagram
X
