Ισχυρό μήνυμα υπέρ της ψυχικής αντοχής των μαθητών και κατά της ασφυκτικής πίεσης που συνοδεύει τη διαδικασία των πανελλαδικών εξετάσεων, έστειλαν το βράδυ της Τετάρτης 13 Μαΐου 2026, από το Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Χίου, ο Διευθυντής του Μουσικού Σχολείου Χίου, Τάσος Κουτσοδόντης, και η καθηγήτρια του σχολείου, Φαίδρα Γιαννέλου. Οι τοποθετήσεις τους έγιναν κατά τη διάρκεια εκδήλωσης του σχολείου, στον απόηχο του θλιβερού περιστατικού αυτοκτονίας δύο νεαρών μαθητριών στην Αθήνα, που αποφάσισαν να βάλουν τέλος στη ζωή τους, πηδώντας από ταράτσα πολυκατοικίας, μην μπορώντας να διαχειριστούν την πίεση και το ψυχολογικό φορτίο από τη διαδικασία των πανελλαδικών εξετάσεων.
Ο Τάσος Κουτσοδόντης, ανοίγοντας ουσιαστικά τη βραδιά με αναφορά στο τραγικό περιστατικό, στάθηκε στην ευαλωτότητα της εφηβικής ηλικίας, αλλά και στο βάρος που, όπως υπογράμμισε, προσθέτει ένα εκπαιδευτικό σύστημα προσανατολισμένο επί χρόνια στην αγωνία της επιτυχίας. Όπως σημείωσε, τα δύο κορίτσια βρίσκονταν σε μια δύσκολη ηλικιακή φάση, ενώ συνέδεσε το γεγονός με την πίεση που δέχονται οι μαθητές, ιδίως στα τελευταία σχολικά χρόνια, ενόψει της εισαγωγής τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Χαρακτηριστική ήταν η επισήμανσή του ότι «η πίεση που ασκείται σε αυτά τα παιδιά, και κυρίως σε αυτά τα τελευταία χρόνια, για την επιτυχή κατάληξη που θα έχουν σε ένα πανεπιστήμιο, είναι πάρα πολύ δύσκολη», προσθέτοντας ότι μέρος αυτής της πίεσης προκύπτει, κατά την εκτίμησή του, από το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα. Στο ίδιο πλαίσιο, τόνισε πως οι αλλαγές που απαιτούνται δεν μπορούν να μετατίθενται διαρκώς, αλλά πρέπει να είναι άμεσες.
Ο Διευθυντής του Μουσικού Σχολείου Χίου συνέδεσε ευθέως αυτή την τοποθέτηση με την παρουσία των τελειόφοιτων μαθητών στη σκηνή του Ομηρείου. Αναφέρθηκε στα παιδιά που, παρά την έντονη προετοιμασία για τις εξετάσεις και την προσπάθειά τους για εισαγωγή στο Μουσικό Πανεπιστήμιο, συμμετείχαν κανονικά στην εκδήλωση, υπογραμμίζοντας ότι οι οικογένειες, αλλά και οι εκπαιδευτικοί, βιώνουν από κοντά το άγχος και το ψυχολογικό φορτίο αυτής της περιόδου.
«Οι οικογένειες ξέρουν πάρα πολύ καλά, αλλά και εμείς οι εκπαιδευτικοί τα νιώθουμε, πραγματικά κάθε μέρα τα νιώθουμε, αυτή την πίεση που ασκείται από αυτό το σύστημα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Τάσος Κουτσοδόντης, αποτυπώνοντας την αγωνία που συνοδεύει χιλιάδες μαθητές και τις οικογένειές τους την περίοδο πριν από τις πανελλαδικές εξετάσεις.
Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και η παρέμβαση της Φαίδρας Γιαννέλου, η οποία μίλησε με ιδιαίτερη φόρτιση για την ανάγκη οι εκπαιδευτικοί να μην περιορίζονται μόνο στη μετάδοση γνώσεων, αλλά να στηρίζουν ουσιαστικά τους μαθητές, να τους εμπνέουν και να τους υπενθυμίζουν πως η ζωή δεν εξαντλείται σε ένα αποτέλεσμα εξετάσεων.
«Η δουλειά μας είναι να εμπνέουμε αυτά τα παιδιά και να τους θυμίσουμε ότι η ζωή δεν είναι μόνο επιτυχίες, είναι και αποτυχίες», τόνισε, επισημαίνοντας πως τίποτα δεν κρίνεται από τις λίγες ώρες που διαρκούν οι πανελλαδικές εξετάσεις.
Η ίδια στάθηκε ιδιαίτερα στη διαδρομή των μαθητών του σχολείου, οι οποίοι, όπως είπε, έχουν μεγαλώσει μέσα σε ένα απαιτητικό αλλά δημιουργικό περιβάλλον, έχοντας περάσει από πολυετή κόπο, πρόβες, δράσεις και εμπειρίες. Παράλληλα, επεσήμανε ότι οι νέοι χρειάζονται κίνητρα και ορίζοντες πέρα από το διάβασμα, χωρίς αυτό να σημαίνει υποτίμηση της προσπάθειας ή της αξίας της εργασίας.
«Ναι, πρέπει να κοπιάσουν, ναι, πρέπει να εργαστούν, όλα τα παιδιά πρέπει να εργαστούν, αν θέλουν κάτι να πετύχουν, αλλά η ζωή δεν είναι μόνο αυτό», ανέφερε η Φαίδρα Γιαννέλου, θέτοντας στο επίκεντρο την ανάγκη για μια πιο ανθρώπινη προσέγγιση απέναντι στους εφήβους που δοκιμάζονται ψυχικά και συναισθηματικά.
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε και η αναφορά της στην αλλαγή που παρατηρούν οι εκπαιδευτικοί στη στάση των μαθητών όταν εισέρχονται στην τελευταία τάξη του Λυκείου. Η Φαίδρα Γιαννέλου περιέγραψε πρόσωπα πιο σφιγμένα, πιο βαριά, με το βλέμμα στραμμένο σχεδόν αποκλειστικά στο ερώτημα της επιτυχίας και του μέλλοντος.
«Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ένα παιδί στα δεκαεπτά του σκέφτεται τι θα κάνω και αν θα βγάλω χρήματα», υπογράμμισε, ασκώντας έμμεση κριτική σε μια κοινωνική και εκπαιδευτική κουλτούρα που συχνά μετατρέπει την εφηβεία σε πρόωρη αγωνία επιβίωσης.
Κλείνοντας την παρέμβασή της, η καθηγήτρια του σχολείου κάλεσε το κοινό να στηρίξει με ένα θερμό χειροκρότημα τους μαθητές που, παρά την πίεση των ημερών, βρέθηκαν στη σκηνή για να παίξουν μουσική και να μοιραστούν τη δουλειά τους. Η αναφορά της αυτή λειτούργησε ως συμβολική υπενθύμιση ότι το σχολείο δεν είναι μόνο χώρος επιδόσεων και αξιολόγησης, αλλά και πεδίο δημιουργίας, έκφρασης, σχέσης και ψυχικής ανάσας.
Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.
facebook
youtube
instagram
X
