Άποψη

15/10/12 20:44

τελ. ενημ.: 15/10/12 20:44

Κατανοώ απόλυτα τον αρνητισμό τους

 
Δεν κακίζω τα μέλη της διοίκησης του Επιμελητηρίου επειδή στηρίζουν στα λόγια τη σύσταση φορέα τουριστικού σχεδιασμού και την πυρπολούν στην πράξη. Δεν τα κακίζω ούτε επειδή μετατρέπουν μια πολύ σοβαρή συζήτηση σε μια κοντόφθαλμη αντιπαράθεση τους με το συγκεκριμένο έντυπο.
Χρειάστηκε να παραστώ στη συνεδρίαση τους για να κατανοήσω πλήρως τους λόγους. Οι άνθρωποι έζησαν και συνεχίζουν να πρεσβεύουν ένα συγκεκριμένο μοντέλο οικονομίας. Στη συνείδηση τους ο φορέας ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων είναι απόλυτα συνυφασμένος με το «δώσε και σε μένα μπάρμπα». Θεωρούν, επί του πρακτέου, ότι θα στήσουν άλλη μια φαγάνα για να τρώει τα λεφτά των μελών του Επιμελητηρίου σε μισθοδοσίες, εκδόσεις φυλλαδίων και συμμετοχή εκθέσεων. Πιο απλά κατ’ εικόνα και κατ’ ομοίωση της σημερινής δημοσιοϋπαλληλικής αντίληψης. Προσηλωμένοι σ’ αυτό το μοντέλο, αρνούνται να αποδεχτούν ότι υπάρχει κι ένα διαφορετικό.
Ένα σχήμα από νέα παιδιά, άνεργα στη σημερινή αγορά αλλά με σπουδές στο αντικείμενο, το οποίο φυσικά θα στηριχθεί οικονομικά για τα λειτουργικά του έξοδα, τον πρώτο χρόνο, στη συμμετοχή όσων θα το απαρτίζουν μεριδιακά, πλην όμως η βιωσιμότητα του θα είναι αποκλειστική συνάρτηση της παραγωγικότητας του. Δηλαδή, δεν θα είναι απαραίτητο ο Δήμος, η Περιφέρεια, η Ένωση Ξενοδόχων να δαπανούν πόρους για την προβολή, θα είναι ευθύνη του φορέα να εντοπίζει τους πόρους κι ανάλογα με το πόσοι θα είναι θα κατανέμονται λειτουργικά και προωθητικά.
Αυτή την ιδιωτικοοικονομική λειτουργία τα μέλη της διοίκησης του Επιμελητηρίου ούτε την είχαν, ούτε πρόκειται να την αποκτήσουν. Στο πολιτικό τους dna δεν υφίσταται. Πώς, λοιπόν, να την ενστερνιστούν;
Τους κατανοώ επίσης γιατί δεν πιστεύουν ότι οι επαγγελματίες θα εμπιστευτούν και θα στηρίξουν το φορέα. Μα αν τους παρουσιάσεις ένα σχέδιο πειστικό κι αν δεν δουν εκεί τη Μίτσα, την Πίτσα και το κακό συναπάντημα, το οποίο έχουν ταυτίσει με την αλόγιστη σπατάλη του δημοσίου χρήματος, πώς προεξοφλούν την αντίδραση των συναδέλφων τους.
Τους κατανοώ, τέλος, για έναν ακόμη λόγο. «Ο φορέας δεν γίνεται γιατί ο ασθενής δεν θέλει να πάει στο γιατρό», επεσήμανε πολύ σωστά ο Αν. Ζαννίκος. Κι ο ασθενής, ο τουριστικός επαγγελματίας, με την κλειστή έννοια του όρου, δε δείχνει να του καίγεται καρφί. Για αυτό και από τη συνεδρίαση απουσίασαν ξενοδόχοι, ιδιοκτήτες καταλυμάτων, τουριστικοί πράκτορες κι όλα τα συναφή. 
Το μόνο που δεν μπορώ να κατανοήσω είναι γιατί δεν αποδέχονται την ανημποριά τους και δεν δίνουν χώρο σε άλλα λουλούδια να ανθίσουν.