Απόψεις

5/3/13 15:18

τελ. ενημ.: 5/3/13 15:18

Αν ήμουν στη θέση … του Κώστα Βρατσάνου

… θα έθετα ως βασικό στόχο της θητείας μου τη δημιουργία ενός ιστορικού μουσείου – αρχείου για τα Ψαρά με τεκμήρια για την περίοδο πριν την Επανάσταση και μετά την απελευθέρωση των Ψαρών. Η σχεδόν αυτοτελής διοίκηση της νήσου από τη Δημογεροντία και τη Βουλή των Ψαρών αλλά και η συμβολή πανίσχυρων  προσωπικοτήτων της περιόδου εκείνης στη διαμόρφωση του ελληνικού κράτους ή του παγκόσμιου εμπορικού δικτύου (Κων. Κανάρης, Ιωαν. Βαρβάκης κ.α.) οριοθετούν έναν αξεπέραστο ιστορικό πλούτο για το νησί, το οποίο δεν έχει πετύχει αρχικά να διασώσει και στη συνέχεια να εκμεταλλευτεί επαρκώς.

Αν και υπάρχουν διαθέσιμα ιστορικά κτίρια στα Ψαρά, σοβαρή προσπάθεια συγκέντρωσης και έκθεσης του υλικού ουδέποτε έχει αναληφθεί, με αποτέλεσμα έγγραφα υψηλής ιστορικής αξίας να καταλήγουν μέσα από δημοπρασίες σε ιδιωτικές συλλογές και όχι στον φυσικό προορισμό τους, το νησί των Ψαρών.

Είναι δύσκολο και διοικητικά απαγορευτικό ίσως ο Δήμος Ψαρών να αναλάβει μια πρωτοβουλία επαναπατρισμού τους, καθώς δεν δικαιολογούνται, πιθανά, τέτοιου είδους δαπάνες για την Αυτοδιοίκηση. Αυτό, βέβαια, δεν εμποδίζει σε τίποτα το δήμαρχο των Ψαρών να εκπονήσει μια σύγχρονη μελέτη ενόψει ΕΣΠΑ για την ίδρυση ενός χώρου – καταφυγίου της ιστορικής μνήμης για τα Ψαρά, να την καταθέσει εις γνώσιν του αρμόδιου Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού και να ζητήσει καθοδήγηση για το πώς μπορεί ο Δήμος και η Πολιτεία να συμβάλουν στην επιστροφή του πολύτιμου διάσπαρτου αρχειακού πλούτου.

Τα Ψαρά έχουν καθήκον να διασώσουν τις μαρτυρίες της ιστορίας τους και να ποντάρουν πάνω σ΄ αυτή και για το μέλλον της περιοχής. Φτάνει να γίνει η αρχή κι ο Κ. Βρατσάνος έχει την πνευματική καλλιέργεια που απαιτεί η ανάληψη μιας τέτοιας πρωτοβουλίας.

ο θεσιθήρας

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση