Άποψη

11/4/13 15:08

τελ. ενημ.: 11/4/13 15:08

Αν ήμουν στη θέση … του Δημήτρη Παπαληού

… θα είχα τώρα αντιληφθεί ότι η ευσυνειδησία και ο ηρωισμός στις μέρες μας ισοδυναμούν με αυτοκτονική τάση. Στα χέρια του έμελε να σκάσει η βόμβα της Τεχνικής Εταιρείας, το διάστημα πριν σκορπίσουν οι Δημήτρης Παπαληόςεργαζόμενοι της στο Δημόσιο, σε μια εποχή που παρέμεναν επί μήνες απλήρωτοι.

Στην προσπάθεια να γίνει τότε η εκκαθάριση της Εταιρείας και με δεδομένο ότι κανένας από τους συμμετέχοντες στα διοικητικά συμβούλια που την οδήγησαν στο ναυάγιο δεν ήταν πρόθυμος να «τραβήξει κουπί», το έκανε ο Παπαληός.

Είχε πει τότε ότι ο δήμαρχος θα αναλάβει τα ηνία για να οδηγήσει στο κλείσιμο την Εταιρεία και η συγκεκριμένη του αναφορά από κάποιους θεωρήθηκε ως τετελεσμένη. Κατοχυρώθηκε επίσημα ως πρόεδρος της Τεχνικής, έκτοτε το Δημόσιο αυτόν αναγνωρίζει ως τελευταίο υπαίτιο και φυσικά όλα τα σπασμένα της υπόθεσης βαραίνουν πάλι την πλάτη του, έστω κι αν ευθύνη για τα ανοίγματα της Εταιρείας ουδέποτε είχε εκείνος.

Την πατάει, δηλαδή, για δεύτερη φορά κι ίσως ακολουθήσει και τρίτη. Θυμίζω ότι απ’ τη δική του πλάτη πληρώθηκαν κάποιες από τις αμαρτίες της άλλης αλησμόνητης υπόθεσης, του «Νήσος Χίος», κι ίσως ακόμα είναι από τους ελάχιστους που καταβάλει πρόστιμα.

Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, θα σκεφτεί δικαιολογημένα κανείς. Έτσι είναι. Όταν απέναντι σου έχεις ένα κρατικό μηχανισμό και μια Δικαιοσύνη που εξετάζουν τις υποθέσεις επιδερμικά, ποτέ δεν κοιτούν την ουσία για να αποδώσουν ευθύνες αλλά βολεύονται πίσω από τις ταμπέλες για να κάνουν τη δουλειά τους, είσαι προσεκτικός ή υπολογίζεις κάπως και τις συνέπειες για τον εαυτό σου.

Ο Δημ. Παπαληός ποτέ δεν τα υπολόγισε. Έθετε μονίμως υπεράνω την ευθύνη, πλήρωσε και πιθανά θα συνεχίζει να πληρώνει εις βάρος δικό του και του περίγυρου του. Αγωνιά τώρα να αποφύγει το στιγματισμό του ονόματος του, γιατί για τον πρώην δήμαρχο πάντα το καθαρό μέτωπο είχε μεγαλύτερη αξία από τη γεμάτη τσέπη. Δύσκολος ο στόχος σε μια κοινωνία – αρπακτικό, έτοιμη να κατασπαράξει πρόσωπα πριν εξετάσει τις υποθέσεις, απλά για να δει το σκαμνί να γεμίζει.

Τουλάχιστον ας μην αισθάνεται άγχος. Όσοι τον ξέρουν μπορούν να νοιώσουν ότι η επιλογή του να είναι μόνιμο θύμα, δεν εμπλέκεται με αμφισβήτηση της τιμιότητας του.

ο θεσιθήρας

Δείτε επίσης