Άποψη

8/4/16 17:54

τελ. ενημ.: 8/4/16 17:54

Η αλήθεια για το Αίπος

Επειδή πολλά γράφτηκαν και ακούστηκαν, τις τελευταίες μέρες, με αφορμή την πρόταση του Δήμου Χίου για μεταβίβαση του τουριστικού χωριού του Αίπους στην «Κιβωτό του Κόσμου» και επειδή πολλά από αυτά αποκλίνουν, πολύ ή λίγο, από την πραγματικότητα, θεωρώ υποχρέωση μου να συμβάλλω στην αποσαφήνιση κάποιων πραγμάτων, με αποκλειστικό σκοπό την αποκατάσταση της αλήθειας και την προσγείωση στην πραγματικότητα.

Ειπώθηκε, λοιπόν, ότι το συγκεκριμένο έργο είναι αποτέλεσμα εθελοντικής εργασίας και συμμετοχής όλων των κατοίκων του Βροντάδου. Αυτό είναι αλήθεια, είναι μια πραγματικότητα παλιότερων εποχών, που όλοι συμμετείχαμε, όχι μόνο στις εργασίες του Αίπους, αλλά και στην επισκευή των δρόμων, στην κατασκευή έργων ύδρευσης και υποδομών και σε πολλές άλλες εργασίες. Οι μνήμες που έχουμε όλοι οι Βρονταδούσοι από την περίοδο εκείνη, όπου ενωμένοι όλοι μαζί συμβάλλαμε στην επίτευξη κοινών στόχων, με μπροστάρη την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τον τότε Δήμαρχο Μάρκο Μεννή, εξακολουθούν να είναι έντονες. Πολλά πράγματα που έγιναν στον Βροντάδο στηρίχτηκαν στον εθελοντισμό. Ευτυχώς, που εθελοντισμός εξακολουθεί να υπάρχει και στις μέρες μας, έχοντας πλέον πάρει άλλες μορφές, πιο εξειδικευμένες και οργανωμένες, προσφέροντας όμως στην τοπική κοινωνία, στο περιβάλλον ή στον πολιτισμό.

Ειπώθηκαν, όμως, και πολλές ανακρίβειες. Όπως, ότι η περιουσία της Προμηθευτικής στο Αίπος είναι τα «ασημικά» του Δήμου. Όπως ότι είναι χώρος αναψυχής και άθλησης των Βρονταδούσων.

Είχα την εμπειρία να διατελέσω για μια διετία Πρόεδρος της Προμηθευτικής και να έχω πολύ σαφή εικόνα της κατάστασης του Αίπους. Άσχετα, λοιπόν, με τον τρόπο που κατασκευάστηκε, άσχετα με τον ενθουσιασμό όλων που συμμετείχαν στο φύτεμα των ελιών και των συκιών πάνω στα βράχια, το αποτέλεσμα που προσωπικά γνώρισα, αρκετά χρόνια μετά,  ήταν απογοητευτικό.

Ανέλαβα την προεδρία της Προμηθευτικής το 2011, όταν ήδη η εταιρεία ΑΙΠΟΣ Α.Ε. που είχε μισθώσει τις τουριστικές εγκαταστάσεις είχε σταματήσει από καιρό να πληρώνει το ενοίκιο και η προηγούμενη Διοίκηση είχε ξεκινήσει αγωγή για απόδοση των ενοικίων και του μισθίου στην Προμηθευτική. Καταφέραμε να κερδίσουμε όλους τους δικαστικούς αγώνες και σε σύντομο χρονικό διάστημα, τον Ιούνιο του 2011, ο μισθωτής των εγκαταστάσεων μας παρέδωσε τα κλειδιά.

Η κατάσταση που συναντήσαμε τότε ήταν απερίγραπτη. Οι τουριστικές εγκαταστάσεις ήταν σε κάπως καλύτερη κατάσταση από τις αθλητικές, αλλά παρόλα αυτά είχαν σημαντικές φθορές, τόσο στα κτίρια, όσο και στα ηλεκτρομηχανολογικά τους, οι οποίες μετά την εγκατάλειψη από τον μισθωτή μεγάλωναν με την πάροδο του χρόνου. Τα φυτά στον περιβάλλοντα χώρο μετέτρεψαν την περιοχή σε μια ζούγκλα, όπως και το παρακείμενο άλσος με τα πεύκα και τα ξερά κλαδιά δημιουργούσε μια σοβαρή εστία επικινδυνότητας για πυρκαγιά.

Στο διάστημα που οι εγκαταστάσεις έμειναν χωρίς μισθωτή, τόσο οι Πρόσκοποι, όσο και η Ομάδα Ομικρον βοήθησαν στην συντήρηση του χώρου, στο πλαίσιο μιας Κυριακάτικης εξόρμησης, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό. Το κόστος για τη συντήρηση των εγκαταστάσεων, στο βαθμό των εντελώς απαραίτητων, με βάση και την οικονομική κατάσταση της Προμηθευτικής, έφτανε περίπου στις 20.000 ευρώ ανά έτος, εκτός του ΕΕΤΗΔΕΕ. 

Πραγματικά είχα προσωπικά βιώσει αυτό που πρόσφατα διάβασα σε μια συνέντευξη του πατέρα Αντωνίου, ιδρυτή της Κιβωτού, ότι οι εγκαταστάσεις είχαν γίνει φωλιές τρωκτικών και ερπετών.

Η κατάσταση των αθλητικών εγκαταστάσεων ήταν κατά πολύ χειρότερη. Πέρα από τις φθορές των περιφράξεων και του εξοπλισμού, αυτό που μου έκανε περισσότερο εντύπωση ήταν ότι είχε φυτρώσει κανονικό χόρτο ανάμεσα σε χαραμάδες του πλαστικού τάπητα των γηπέδων.

Το δε περίφημο Κλειστό Γυμναστήριο, που παρόλο που χρηματοδοτήθηκε  από τον «Αθήνα 2004» σαν κανονικό έργο ποτέ δεν ολοκληρώθηκε, ούτε καν πληρώθηκε ο εργολάβος που κατασκεύασε το γιαπί πριν πεθάνει, είχε μετατραπεί σε στάβλο για ζώα, η στέγη του είχε ξηλωθεί κ.λ.π.

Με την εγκατάλειψη, οι εγκαταστάσεις γίνονταν συχνά αντικείμενο λεηλασίας, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα φύλαξης τους, ούτε από την Προμηθευτική, ούτε από τον Δήμο, εκτός από ένα μικρό διάστημα που ο Δήμος έστειλε κάποιο πενταμηνίτη από την Κοινωφελή εργασία να φυλάει τους χώρους για λίγες ώρες την ημέρα.

Οι εγκαταστάσεις μισθώθηκαν στη συνέχεια, μετά από πολλαπλούς διαγωνισμούς, σε κάποιο ενδιαφερόμενο με μίσθωμα 1.000 ευρώ τον μήνα, αλλά έχω την εντύπωση ότι ούτε αυτό πληρώθηκε.

Ταυτόχρονα, διερευνήσαμε τη δυνατότητα για το ΑΙΠΟΣ να αξιοποιηθεί στο πλαίσιο του αθλητικού ή άλλου εναλλακτικού τουρισμού. Νομίζω, ότι η περίπτωση του αθλητικού τουρισμού αποκλείστηκε, επειδή οι ομάδες που επιλέγουν κάποιο τόπο για να προπονηθούν, θέλουν να υπάρχουν και άλλες σχεδόν ισοδύναμες ομάδες στην περιοχή, για να δίνουν αγώνες. Οι περιπτώσεις τουρισμού υγείας ή τουρισμού τρίτης ηλικίας θα μπορούσαν να αναπτυχθούν, αλλά απαιτούσαν μεγάλες επενδύσεις και στην τρέχουσα οικονομική κατάσταση της χώρας, οι επενδυτές δεν ήταν εύκολο να βρεθούν.

Δεν μπορώ, λοιπόν, να κατανοήσω για ποια αξία μιλάμε, εκτός βέβαια της συναισθηματικής, που όλοι αναγνωρίζουμε. Εκτός και αν γνωρίζει κάποιος ότι υπάρχει κάποια πετρελαιοπηγή στην περιοχή και μπορεί να ενδιαφερθεί ο Βαρδινογιάννης ή κάποιος άλλος να την αγοράσει!

Και ξαφνικά βρέθηκε ένας πραγματικός θησαυρός!

Μιλάω για την «Κιβωτό του Κόσμου», μια εθελοντική οργάνωση με πανελλήνια εμβέλεια, που ο ιδρυτής της πατέρας Αντώνης είναι ένα φωτεινό παράδειγμα εθελοντικής προσφοράς στη σημερινή εποχή, που οι ηθικές αξίες της κοινωνίας μας καταρρέουν και ο νόμος του κέρδους είναι ο μόνος που καθορίζει τις ζωές μας.

Από την πρώτη στιγμή, τόσο η τοπική κοινωνία του Βροντάδου, όσο και ολόκληρης της Χίου, στήριξε την προσπάθεια της Κιβωτού, με κάθε μέσο, θεωρώντας μάλιστα ιδιαίτερη τιμή για το νησί μας, που η Κιβωτός μας επέλεξε για να μας δώσει τη δυνατότητα και τη χαρά να συμβάλλουμε όλοι στο έργο της!

Η σημερινή μορφή που έχουν οι εγκαταστάσεις, η χαρά των μικρών παιδιών που τις έχουν και τις χρησιμοποιούν και μεγαλώνουν σε αυτές, αλλά και η πραγμάτωση του εθελοντισμού στην πιο υψηλή μορφή του, νομίζω ότι είναι η πραγματική δικαίωση όλων εκείνων που εθελοντικά συνέβαλαν να υλοποιηθεί το τουριστικό χωριό και όχι η εικόνα της εγκατάλειψης που λίγο παραπάνω περιέγραψα. 

Δείτε επίσης