Άποψη

29/3/18 17:40

τελ. ενημ.: 29/3/18 17:43

"Για την πατρίδα όλοι να ‘χωμεν μια καρδιά"

Κατά τον πλέον σαφή τρόπο ο κ.Ερντογάν δήλωσε χθές, μετά τη συνεδρίαση του τουρκικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, ότι η Τουρκία θα προασπίσει τα συμφέροντα της στο Αιγαίο και στην κυπριακή Α.Ο.Ζ. Φυσικά και δεν μας είπε κάτι νέο, μιας και φροντίζει κάθε τόσο, με έργα και λόγια, στα πλαίσια μιας δομημένης επιχείρησης ψυχολογικού πολέμου, να προωθεί τις ανιστόρητες και παράνομες διεκδικήσεις του. Ατυχώς για εμάς τα πράγματα τείνουν να εξελιχθούν σε έναν εφιάλτη που δεν έχει τέλος, αφού τα γεγονότα στην κυπριακή Α.Ο.Ζ, στα Ίμια και τώρα με την σύλληψη των δυο ελλήνων στρατιωτικών, αναγκάζουν την κυβέρνηση να παρακολουθεί τις εξελίξεις χωρίς δυνατότητα αντίδρασης, εγκλωβισμένη  στην αδιέξοδη πολιτική του κατευνασμού της Τουρκίας, που το  μόνο που έχει επιτύχει όλα αυτά τα χρόνια είναι να την αποθρασύνει.

Ο Πρόεδρος Ερντογάν, ιδίως μετά το πραξικόπημα, κατέστη απρόβλεπτος και ανεξέλεγκτος, αφού πλέον τόσο η Αμερική όσο και η Γερμανία δυσκολεύονται να τον διαχειριστούν στη διεθνή πολιτική σκακιέρα. Η προσέγγιση του με τη Ρωσία και η σύναψη συμφωνιών προμήθειας προηγμένου πολεμικού υλικού (S-400) έφερε σε πολύ δύσκολη θέση τις Η.Π.Α, οι οποίες και εξετάζουν διάφορα σενάρια για την Τουρκία. Μεταξύ αυτών τη μεταφορά τμήματος των δραστηριοτήτων τους από τη βάση του Ιντσιρλίκ σε άλλες χώρες μέχρι  και την σχεδιαζόμενη, από αρκετούς βουλευτές στο Κογκρέσο, πρόταση αναστολής παράδοσης των F-35 καθόσον η εταιρεία που κατασκευάζει το πυραυλικό σύστημα S-400 εμπίπτει στη λίστα  κυρώσεων της Αμερικής.

Στο εσωτερικό μέτωπο, παρά τα σοβαρά προβλήματα στη δημοκρατική λειτουργία και στο κράτος δικαίου, κυβέρνηση και αντιπολίτευση  συμφωνούν και εναρμονίζονται στο δόγμα των των δυόμισι πολέμων (Αφρίν, Αιγαίο-Κύπρος, εσωτερική τρομοκρατία).

Οι επιχειρήσεις που ανέλαβε εντός του εδάφους της Συρίας, με τη σύμφωνη γνώμη της Ρωσίας, προκειμένου να εκδιώξει τους κούρδους μαχητές (YPG) από το Afrin και η εν συνεχεία κατάληψη της πόλης από τα στρατεύματα του και τους Σύρους αντάρτες της αντιπολίτευσης, προσέδωσαν στον Σουλτάνο το αναγκαίο εκείνο στοιχείο για την ακύρωση των αμερικανικών σχεδίων στην περιοχή  για τη δημιουργία εντός της βόρειας συριακής επικράτειας κουρδικού «καντονίου» της Rojava με συνοριοφυλακή 30.000 ανδρών. Βέβαια δεν ξέρω πόσο περήφανος μπορεί να είναι για το στρατό του, όταν χρειάστηκε περί τους δυο μήνες επιχειρήσεων εναντίον ατάκτων για να φθάσει στην Afrin.

Στον αντίποδα, κατάφερεμε τη χρήση ναυτικών δυνάμεων, να ακυρώσει τμήμα των ερευνών στην κυπριακή Α.Ο.Ζ, αποτρέποντας τη διενέργεια γεώτρησης στο οικόπεδο 3 από την ιταλική ΕΝΙ, δηλώνοντας με τον πιο εμφαντικό τρόπο τις διεκδικήσεις του στο ορυκτό πλούτο της Κύπρου. Το Αιγαίο το έχει κάνει κυριολεκτικά «σουρωτήρι» από τις παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου και των χωρικών μας υδάτων. Αποκορύφωμα υπήρξε το περιστατικό με το σκάφος του Λ.Σ. στα Ίμια, για το οποίο, παρότι  το τουρκικό σκάφος παραβίασε το μισό Διεθνή Κανονισμό Αποφυγής Συγκρούσεων στη Θάλασσα, εν τούτοις η αξίωση αστικής αποζημίωσης, για τις ζημιές, ακόμα δεν έχει κατατεθεί από την ελληνική κυβέρνηση. Όσο για την υπόθεση των δυο ελλήνων στρατιωτικών διαφαίνεται η πρόθεση της Τουρκίας να τραβήξει την υπόθεση αρκετά, μέσα από νομικές και δικαστικές συμπληγάδες με τα τραγικά λάθη του ΥΠ.ΕΘ.Α,πριν και μετά το συμβάν, να βαραίνουν ακόμα περισσότερο το σκηνικό.

Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα πληρώνει το τίμημα των ενεργειών της χούντας στην Κύπρο, της διπλωματικής ήττας της κυβέρνησης Σημίτη στα Ίμια το 1996,  της παράδοσης του ηγέτη των Κούρδων ΑμπντουλάχΟτζαλάν, πάλι από την κυβέρνηση Σημίτη, στους Τούρκους, και της εξαθλίωσης της χώρας από τα εθνοκτόνα μνημόνια. Κανείς δεν έχει πλέον αμφιβολία για τις προθέσεις της Τουρκίας, το ζητούμενο είναι η χάραξη εθνικής στρατηγικής στην εξωτερική πολιτική και στην άμυνα πριν είναι πολύ αργά. Η απάντηση στις προκλήσεις πρέπει να είναι άμεση και αποφασιστική τώρα που μπορούμε, γιατί  σε λίγα χρόνια οι εξελίξεις θα  μας φέρουν σε πιο δεινή θέση. Η άμεση ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων, η αύξηση της στρατιωτικής θητείας και η εκπαίδευση και εγρήγορση των εφέδρων αποτελούν πλέον μονόδρομο επιβίωσης.Την αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής θα την πετύχουμε μόνοι μας, χωρίς αυταπάτες βοήθειας από ξένους, όπως μόνοι και εξαθλιωμένοι ξεκίνησαν την επανάσταση του 1821 οι πρόγονοι μας.

Σχόλια άρθρου: 0

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση