Άποψη

11/5/17 12:35

τελ. ενημ.: 11/5/17 12:35

Αλέξης Τσίπρας: "Ο πιο καλός ο μαθητής"

Αφ' ότου άρχισε η οικονομική κρίση και μπήκαμε στα Μνημόνια, οι πλέον ισχυροί των δανειστών μας, διακριτικά ή απροκάλυπτα (ενίοτε και ωμά), παρουσιάζονται ως «κηδεμόνες» και «δάσκαλοι» που επιβλέπουν και καθοδηγούν τους «μαθητές» τους, δηλαδή τους πολιτικούς μας. Ως αυστηροί «εξεταστές», δείχνουν «τα δόντια τους» και κρίνουν άλλους μεν ως «μεταξεταστέους» άλλους δε ως «στάσιμους» και, εν τέλει, «αποβλητέους» από την «τάξη».

  Πρώτος «αποβλήθηκε» με τρόπο οδυνηρό από Πρωθυπουργός, ο Γιώργος Παπανδρέου και, στη συνέχεια, ο Αντώνης Σαμαράς. Ο Γιώργος, κατ' ουσίαν, «απολύθηκε» από τους ισχυρούς της Ευρώπης απλά και μόνο επειδή, χωρίς την έγκρισή τους, ανακοίνωσε την πρόθεσή του να κάνει Δημοψήφισμα σχετικά με το πρώτο Μνημόνιο.

  Στον δεύτερο «τράβηξαν» το χαλί (δηλαδή τον έριξαν) οι ομοϊδεάτες του Ευρωπαίοι, καθυστερώντας, (ολόκληρο το Β' εξάμηνο του 2014), την καταβολή μίας κρίσιμης δόσης επειδή δεν είχε δεχθεί κάποιες παράλογες απαιτήσεις τους (π.χ. υποθήκευση όλης της Δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια, κάτι που δέχθηκε βέβαια το δίδυμο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ).

  Προφανώς, τα παθήματα των προκατόχων του, έγιναν μαθήματα στον Αλέξη. Ο ίδιος, μετά το περιπετειώδες και πολλαπλά ζημιογόνο πρώτο εξάμηνο του 2015, έδειξε (και απέδειξε έως τώρα) ότι, σκοπεύει να αποδεχθεί τα πάντα φθάνει να αποφύγει το «μεταξεταστέος» ή, ακόμη χειρότερα το «αποβλητέος».

  Αρχικά πέρασε επιτυχώς τον «κάβο» του δικού του Δημοψηφίσματος έχοντας πείσει μάλλον προκαταβολικά τους δανειστές μας ότι, ανεξαρτήτως του τι θα βγάλει η κάλπη, στο τέλος θα επικρατήσει το «ΝΑΙ». (όπερ και εγένετο).

  Στη συνέχεια, το πρώην «αντιμνημονιακό» δίδυμο ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, αποδέχθηκε και υπόγραψε το 3ο οδυνηρό Μνημόνιο το οποίο και τους εξασφάλισε την «προαγωγή» από το δύσκολο 2015 στο ακόμη πιο δύσκολο (για μας) 2016 μιάς και είχαν ψηφίσει όσα τους ζητήθηκαν. Και σα να μην έφθανε αυτό, με ένα πρωτοφανές «ξεζούμισμα» όλων μας (νοικοκυριών και επιχειρήσεων) καθ' όλο το 2016, αντί για το ζητούμενο από τους δανειστές λογικό πρωτογενές πλεόνασμα των 900 εκατομμυρίων ευρώ, η Κυβέρνηση παρουσίασε οκτώ(8) φορές μεγαλύτερο (πάνω από 7 δισ.).

  ΄Ετσι εξασφάλισε ο κ. Τσίπρας μία ακόμη «προαγωγή» από το 2016 στο 2017.

Οι πάντες πλέον (εντός και εκτός χώρας), έχουν πεισθεί ότι και η «προαγωγή» από το 2017 στο 2018 είναι εξασφαλισμένη μετά την πρόσφατη συμφωνία Δανειστών-Κυβέρνησης για επιπλέον νέα μέτρα, δηλαδή νέο σφαγιασμό όλων μας κατά τη διετία 2019-2020 προκειμένου να επιτευχθούν (εκ του ασφαλούς) τα θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα που απαιτούν οι δανειστές.(κυρίως το Δ.Ν.Τ.)

   Βασισμένοι στα προαναφερθέντα (που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση), μπορούμε να ισχυρισθούμε ότι, σήμερα, θα μπορούσε ο κ. Τσίπρας να τραγουδά περιχαρής τους παρακάτω στίχους πολύ γνωστού τραγουδιού του Γιώργου Ζαμπέτα:

  «Ο πιο καλός ο μαθητής ήμουνα εγώ στην τάξη

  κι οι δάσκαλοί μου με είχανε μη βρέξει και μη στάξει».

  Αν και δεν θα έχει άδικο, καλό θα είναι να έχει υπόψη του τα παρακάτω:

-Για να περάσει στην ιστορία ως επιτυχημένος Πρωθυπουργός και όχι μόνο ως «καλός μαθητής», καλό και χρήσιμο (γι' αυτόν κυρίως όμως για τη χώρα) είναι να «αντιγράψει» επιτυχώς (αν βεβαίως το θέλει και το μπορεί) πρακτικές ξένων ηγετών που έβγαλαν επιτυχώς τις δικές τους χώρες από, παρόμοια με τα δικά μας, αδιέξοδα.

  Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι αυτό απαιτεί αληθινές αναπτυξιακές πολιτικές που θα στηρίζονται στον εκσυγχρονισμό των Δομών του Κράτους, σε ένα υγιές, ανθεκτικό και αξιόπιστο Τραπεζικό Σύστημα, σε επιτυχείς αποκρατικοποιήσεις και, κυρίως, σε ΣΤΗΡΙΞΗ των επενδύσεων και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

  Ο κ .Πρωθυπουργός -που αντικειμενικά κρινόμενος, διαθέτει το χάρισμα του λόγου και της πειθούς- ας προσπαθήσει αρχικά να υπερβεί τον εαυτόν του, ταυτόχρονα ας πείσει τους ιδεοληπτικούς του ΣΥΡΙΖΑ να «προσγειωθούν» στην σκληρή πραγματικότητα και ας φροντίσει, επιτέλους, να βρει ΚΟΙΝΗ ΓΛΩΣΣΑ με τους κύριους πολιτικούς του αντιπάλους τουλάχιστον στα πιο βασικά (εθνικά θέματα, οικονομία, παιδεία, Δημόσια Διοίκηση).

  Αν περιοριστεί να λαμβάνει «μαθήματα» μόνο από τα «παθήματα» των αντιπάλων του όχι όμως και από τα ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΟΛΕΘΡΙΑ ΛΑΘΗ, τότε να είναι βέβαιος, ότι την «αποβολή του από την τάξη», θα την επιβάλει (αργά ή γρήγορα) ο Ελληνικός Λαός δημοκρατικά μέσω των εκλογών.

 

Σχόλια άρθρου: 0
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση