Παραπολιτικά

6/6/18 12:46

τελ. ενημ.: 6/6/18 12:47

Το δικαίωμα του συνδικαλιστή στο συκοφαντείν

Ένα από τα συμπτώματα της σύγχρονης Ελλάδας ήταν το άγραφο δικαίωμα στους συνδικαλιστοπατέρες να λένε και να γράφουν ό,τι θέλουν και … φόρο να μην πληρώνουν. Κάπως έτσι η αντίληψη για το κράτος – πατερούλη, που έχει την υποχρέωση να μισθοδοτεί και εμάς και τη γυναίκα μας και (γιατί όχι;) και τα παιδιά μας, γιγαντώθηκε, οδηγηθήκαμε στο πιο αντιπαραγωγικό κι αντιαναπτυξιακό δημόσιο τομέα στην ευρωπαϊκή ήπειρο, τροχοπέδη κάθε προσπάθειας ανασύνταξης της χώρας, όπως επιβεβαιώνουν όλες οι σοβαρές μελέτες.

Ο κάθε συνδικαλιστής άνοιγε το στόμα του κι όποιον πάρει ο χάρος. Όποιος τολμούσε να αντιμετωπίσει τις συκοφαντίες του έρχονταν αντιμέτωπος με την απειλή: θα με ηρωοποιήσεις. Ακολουθούσε πλήθος ανακοινώσεων συμπαράστασης στη «δίωξη» του υπηρεσιακού στελέχους και κάπου εκεί οι εντυπώσεις κάλυπταν πολλές φορές ακόμα και την ουσία και την κατάληξη των δικαστικών αποφάσεων.

Οι συκοφαντίες που εκτόξευσε ο προϊστάμενος της Υπηρεσίας Καθαριότητας, Αλ. Γαϊτάνος, κατά του «π» και του εκδότη του με προσωπικό άρθρο του που δημοσιεύτηκε μεσοβδόμαδα στον ηλεκτρονικό Τύπο δεν θα περάσουν στο ντούκου.

Μάχομαι ιδεολογικά δεν σημαίνει πετώ λάσπη στον ανεμιστήρα. Ο κ. Γαϊτάνος κλήθηκε ήδη δυο φορές  προφορικά να τεκμηριώσει τις αναφορές του για εξυπηρέτηση ιδιοτελών σκοπιμοτήτων εκ μέρους των δημοσιευμάτων του «π» για την ανακύκλωση. Το αρνήθηκε, γιατί στοιχεία δεν διαθέτει. Θα υποχρεωθεί όμως να το τεκμηριώσει και σε άλλα πεδία, καθώς, όπως πολύ καλά γνωρίζει, ο «π» από τη φοβία της δημοσιοϋπαλληλίας δεν διακατέχεται.

Σχόλια άρθρου: 0

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση