Παραπολιτικά

17/10/13 17:56

τελ. ενημ.: 17/10/13 17:56

Το συνδικαλίζεσθαι ως Ευαγγέλιο

Κάποιες ενοχλήσεις σίγουρα θα αισθάνθηκε το Εργατικό Κέντρο για να υποχρεωθεί, χωρίς να του ζητηθεί, να εκδώσει ανακοίνωση για τον πρόεδρο των εργαζομένων στο νοσοκομείο «Σωτηρία», ο οποίος, όπως αποδείχθηκε, ρεγουλάριζε τις κινητοποιήσεις ανάλογα με το λάδωμα της τσέπης του. Ακολουθεί η ανακοίνωση και τα ξαναλέμε: 

«Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για το μέλλον, όχι των συνδικαλιστών ,αλλά των εργαζομένων, μια περίπτωση επίορκου συνδικαλιστή, «χρησιμοποιείται» έντεχνα από όλους όσους έχουν όφελος από την πλήρη κατάργηση  εργασιακών  δικαιωμάτων και απαξίωσης των συνδικαλιστών.  

Καταδικάζουμε απερίφραστα τη συμπεριφορά του πρόεδρου των εργαζομένων στο νοσοκομείο «Σωτηρία», καθώς πιστεύουμε ότι η πράξη του προσβάλλει όλους τους συνδικαλιστές και απογοητεύει όλους όσους τον εξέλεξαν και τον πίστεψαν.

Παρόλα αυτά όμως είμαστε κάθετα αντίθετοι και σε κάθε προσπάθεια απαξίωσης του συνδικαλισμού, όπως αυτός εκφράζεται μέσα από  τους εκατοντάδες έντιμους  αγωνιστές των εργασιακών δικαιωμάτων και της αξιοπρεπούς διαβίωσης εργαζομένων.

Πιθανά το συγκεκριμένο περιστατικό κάποιοι να θέλησαν να το προσθέσουν ως όπλο στη φαρέτρα τους κατά  των  αγώνων μας, εμείς όμως είμαστε εδώ,  παρόντες, για να αποδείξουμε ότι ένα   «άρρωστο»   δέντρο, που είναι πιθανό  να υπάρχει σε κάθε «δάσος», δεν είναι ικανό να χαρακτηρίσει το σύνολο και να αποδυναμώσει τους εργαζομένους, μιας και αυτός είναι και ο τελικός στόχος όλων όσων προσπαθούν να απαξιώσουν την  έννοια του συνδικαλισμού.»

Φυσικά όλοι οι συνδικαλιστές δε λαδώνονται, δεν ξεπουλούν τους αγώνες των εργαζομένων προς ίδιον όφελος. Η γενίκευση είναι αποπροσανατολιστική από όποιον επιχειρείται. Απ’ την άλλη πάλι γενίκευση είναι να κλείνεις τα μάτια, να εθελοτυφλείς, πιστεύοντας ότι ποταπές συμπεριφορές στο συνδικαλισμό είναι οι σπάνιες εξαιρέσεις, όταν οι πατέρες του συνδικαλισμού ζουν, αναπνέουν και εργάζονται (;) στην ίδια με μας κοινωνία. Την οποία έχουν καταφέρει να εξοργίσουν με τη συνολική στάση τους, για αυτό και έχει πάψει να τους ακολουθεί, ακόμα και τώρα που ξεθεμελιώθηκε κάθε εργασιακή κατάκτηση.

Προσβολή για τη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου είναι μόνο όταν ο εργατοπατέρας πιαστεί στα πράσα; Δε συνιστά προσβολή όταν εφευρίσκει χίλιους δυο τρόπους να την κοπανά απ’ τη δουλειά του; Όταν καλύπτει κάθε παρανομούντα συνάδελφο, αλλοιώνοντας την έννοια της συναδελφικής αλληλεγγύης;  Όταν εκμεταλλεύεται την ιδιότητα του ως σκαλοπάτι για άλλες επιδιώξεις;

Είναι απλουστευτικό ο συνδικαλισμός να θεωρεί πως για τη δημόσια εικόνα του φταίνε τα χαλκεία παραπληροφόρησης. Κρύβεται όμως πίσω από το δάχτυλο του και δεν παλεύει τις πραγματικές αιτίες της απαξίωσης του. Οι οποίες κρύβονται στον καθρέφτη του κι απλά χρειάζεται να στρίψει και να τον δει. Ο εξαγνισμός θεσμών, δίχως να εξετάζονται λεπτομερώς τα πρόσωπα που τον συνθέτουν, είναι επίσης λαθεμένη αντίληψη. 

Σχόλια άρθρου: 0