Παραπολιτικά

17/5/13 14:49

τελ. ενημ.: 17/5/13 14:49

Μια καθαρή γενοκτονία

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΕΛΑΝΙΟΣ ΑΠΕΜΕΙΝΕ ΝΑ ΤΗ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΑΘΕ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

Η ιστορία επαναλαμβάνεται, έχει όμως και περιόδους με γυρίσματα διαρκείας. Ένα τέτοιο διάγουμε αυτήν την περίοδο, υποταγμένοι στη μοίρα της εξάρτησης του τουρισμού μας από το Τούρκικο πορτοφόλι. Ως και τουρκική σημαία κρεμάστηκε στην Απλωταριά προ ημερών απόδειξη από επαγγελματίες της διάθεσης τους να προσφέρουν γη και ύδωρ στους γείτονες αποκλειστικούς μη εγχώριους τροφοδότες της αγοράς.

Ωστόσο η ιστορία γράφεται για να θυμίζει. Το 1822 το νησί των 112.000 κατοίκων άλλαξε οριστικά φυσιογνωμία. Όχι μόνο ποτέ δεν επανάκαμψε πληθυσμιακά αλλά κυρίως αλλοίωσε το dna του, απώλεσε οριστικά την κουλτούρα και της ιδιοσυγκρασία του μόνιμου πληθυσμού του. Τα επόμενα χρόνια βρήκαν μια Χίο διαφορετική, τρομαγμένη, με ένα αξεπέραστο βίωμα κινδύνου για την ίδια της την ύπαρξη.

Αυτή την καθαρή γενοκτονία, όμοια της οποίας σε αριθμητικά δεδομένα πολύ δύσκολα συναντάς παγκόσμια, δεν έχουμε κάνει κάτι για να την αναδείξουμε. Το αντίθετο, την κουκουλώνουμε κιόλας, σαν τη γάτα που τακτοποιεί τα λερώματα της μην τυχόν και θιγεί η πηγή πλουτισμού της αγορά μας.

Μεθαύριο η μνήμη του ολοκαυτώματος τιμάται στο Μελανιός. Οι ελάχιστοι κάτοικοι του οποίου έχουν απομείνει οι μοναδικοί υμνήτωρες μιας μνήμης που είναι ασύλληπτο αν επιτρέψουμε να διαγραφεί.

Οι φορείς είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που δε χρηματοδότησαν επαρκώς την εκδήλωση. Ίσως και εκείνοι συντάσσονται εμμέσως με την άποψη των «χαμηλών τόνων» στην υπόθεση.

Οι Μελανούσοι ωστόσο θα κάνουν και φέτος ότι περνά από το χέρι τους για να θυμίσουν σε όλους μας την πιο τραγική σελίδα στην ιστορία του τόπου. Με την ελπίδα ότι θα βρεθεί η χρυσή τομή ώστε μέσα από τη μνήμη της απέραντης σφαγής να αναβλύζουν πανανθρώπινα μηνύματα συνύπαρξης των δυο λαών σήμερα και στο μέλλον.

Δείτε επίσης