Παραπολιτικά

11/6/12 12:50

τελ. ενημ.: 11/6/12 12:51

Αν ήμουν στη θέση … του κ.κ. Μάρκου

 
… θα πάσχιζα να έβρισκα τον τρόπο ώστε το πρώην εστιατόριο της Δασκαλόπετρας να περνούσε απευθείας στη διάθεση του Δήμου Χίου, χωρίς τον κίνδυνο να κατατεθούν μεγαλύτερες οικονομικές προσφορές από ιδιώτες και να μετατραπεί ξανά σε άλλη μια ταβέρνα.
Η προοπτική μετατροπής του σε στέγη ανάδειξης του ομηρικού πνεύματος είναι στόχος υπερδημοτικός, αγγίζει όλη την τοπική κοινωνία και εφόσον στην Εκκλησία έλαχε η δυνατότητα ουσιαστικής συμβολής με τη διάθεση του χώρου, δεν θα έπρεπε να μείνει στο τίμημα (ο διαγωνισμός ξεκινά από τα 1.700 ευρώ μηνιαίως) αλλά ακόμα να εξετάσει κι άλλες λύσεις, που θα της κατοχυρώνουν, φυσικά, το ιδιοκτησιακό δικαίωμα, ίσως και με πρόταση της να συμμετέχει στο σχήμα που αύριο – μεθαύριο θα διοικήσει και θα δουλέψει το συγκεκριμένο χώρο.
Ενδεχόμενα ο λόγος που την κάνει διστακτική είναι ότι η ομηρική εποχή αναφέρεται στην Ελλάδα του δωδεκαθεϊσμού, όμως νομίζω ότι τέτοιου είδους αγκυλώσεις θα έπρεπε στις μέρες μας από το ανοιχτό πνεύμα ενός ιεράρχη να είναι πια ξεπερασμένες, απ’ τη στιγμή που αναφερόμαστε σε προ Χριστού κοσμοαντιλήψεις, με τις οποίες ο σύγχρονος χριστιανισμός δεν βρίσκεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση.
Κατανοητό, επίσης, ότι ο χώρος ανήκει πρωτίστως στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, η γνώμη του οποίου είναι εκείνη που κατά κύριο λόγο μετράει, όμως σίγουρα μια παρέμβαση του Σεβασμιώτατου για την κρισιμότητα του θέματος θα είχε ευεργετική επίδραση.
Ο χρόνος προς την Κυριακή μετράει αντίστροφα κι ο κίνδυνος να μπει φραγή στο όνειρο μετατροπής της Δασκαλόπετρας σε κατ’ εξοχήν χώρο παγκόσμιας αναγνώρισης της Χίου παραμένει υπαρκτός. Ο Σεβασμιώτατος έχει την υποχρέωση να παρακολουθήσει από κοντά το θέμα και να πιστοποιήσει εμπράκτως ότι η Εκκλησία συμπαρίσταται κατά τρόπο απόλυτο στην προσπάθεια του νησιού να διαμορφώσει μια σύγχρονη φυσιογνωμία.
ο θεσιθήρας