Παραπολιτικά

8/11/12 14:02

τελ. ενημ.: 8/11/12 14:02

Η τελευταία

Αν στους 70 που μάζεψε στο «Χανδρής» Κυριακάτικα ο Τριαντάφυλλος τίθονταν θέμα ποιος θα κλείσει τελευταίος την πόρτα των τοπικών γραφείων του ΠΑΣΟΚ, μετά βεβαιότητας θα υπέθετα η Λ. Λύκου. Όχι μόνο γιατί η αντιπεριφερειάρχης το ξεκαθαρίζει ότι στο ΣΥΡΙΖΑ δεν πάει ούτε με σφαίρες και στη Ν.Δ. ούτε νεκρή, οπότε δεν της μένει τίποτα άλλο από το όσο υπάρχει ΠΑΣΟΚ εκεί μέσα να βολοδέρνει. Η Λίτσα το αισθάνεται και δεν χάνει ευκαιρία ακόμα και τώρα, στα δύσκολα, να το διατυμπανίζει.
Απ’ τη μια δείχνει πίστη στα ιδεώδη της, απ’ την άλλη συμπεριφέρεται ως  κεφάλι αγύριστο, τέτοιο που στην εποχή μας δεν έχει πια θέση. Αν μάλιστα δεχτώ ότι κατά καιρούς η Λίτσα το παίζει αντιδραστική σε διάφορες συλλογικές αποφάσεις, είναι τώρα λάθος της να συμπεριφέρεται ως γενίτσαρος παλαιάς κοπής. Έλα όμως που σε κάποιους αυτό το στιλάκι ακόμα έχει πέραση;
 
Τι εξέπνευσε
Παραιτούμενος από γραμματέας της Νομαρχιακής του ΠΑΣΟΚ ο Ηλίας Κλεισσάς έκοψε τις γέφυρες του ΠΑΣΟΚ με την κοινωνική ομάδα που ο ίδιος συμβολίζει. Του αστού δημοσίου υπαλλήλου, ο οποίος είχε ορίσει το ρόλο του κράτους ως υπηρέτη των αναγκών του. Αγνών προθέσεων, δεν αμφιβάλω, εξαιρετικά περιορισμένης όμως αποτελεσματικότητας. Αν μπορούσε, απέφευγε την κύρια επαγγελματική του ενασχόληση και μια από θέση διευθυντή πολιτικού γραφείου βουλευτή, μια γραμματέα κομματικού οργάνου, τώρα προέδρου Δημοτικού Συμβουλίου, γεύονταν τη γλύκα της εκάστοτε εξουσίας κι ας βασάνιζε μέσα από αυτές πολύ περισσότερο τον εαυτό του. Οι παράπλευρες θέσεις του κάλυπταν απόλυτα την αίσθηση ασημαντότητας ενός μέσου δασκάλου.
Αυτό συμβόλιζε ο Ηλ. Κλεισσάς, αυτό ήταν το λάθος του κι αυτό εξέπνευσε με την παραίτηση του. Δεκάδες σαν κι εκείνον είδαν τα παράπλευρα αξιώματα ως κοινωνικής καταξίωση, ενώ στην πραγματικότητα η καταξίωση έρχεται απ’ την έδρα του δασκάλου, απ’ το γραφείο του δημοτικού υπαλλήλου, απ’ το γκισέ του εφοριακού. Η πορεία όλων των όμοιων σαν τον Ηλία με το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν είναι πια δυνατή, είναι ολοφάνερο.