Παραπολιτικά

24/10/13 19:01

τελ. ενημ.: 24/10/13 19:01

Η βαλίτσα στο χέρι

Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της εποχής προκαλούν μια σταδιακή μόχλευση του ως σήμερα στάσιμου πληθυσμιακού δυναμικού,  ιδιαίτερα στα χωριά μας. Κυρίως στα νότια όλο και πιο συχνές είναι οι μεταβολές και οι μετακινήσεις πληθυσμού, τις οποίες μέχρι τώρα η τοπική εξουσία και κοινωνία παρατηρεί με απάθεια και αδυναμία να επέμβει.

Σε σχολεία έχουν εγγραφεί μαθητές, άρτι αφιχθέντες, μαζί με τις οικογένειες τους, από το κολαστήριο της Αθήνας. Αργά μικρό τμήμα του πληθυσμού συνειδητοποιεί ότι η πρωτεύουσα της χώρας έπαψε να είναι η γη της επαγγελίας και δοκιμάζει κι αλλού την τύχη του, έστω με το ρίσκο της μεγάλης αβεβαιότητας.

Απ’ την άλλη οι ελάχιστοι νέοι των χωριών, αν διαθέτουν μπάρμπα στην Αμερική, δεν έχουν άλλη επιλογή. Δέχονται την πρόσκληση, ετοιμάζουν τη βαλίτσα και όπου φύγει – φύγει! Μετανάστες μιας άλλης γενιάς.

Ποια από τις δυο τάσεις θα διαμορφώσει τον τόπο είναι άγουρο από τώρα να προβλεφθεί και σαφώς δεν είναι συνάρτηση μόνο της ποσοτικής τους δυναμικής, κρύβουν μέσα τους και το κρίσιμο στοιχείο των ποιοτικών παραμέτρων.

Προσωπικά είμαι αισιόδοξος. Είναι πλήγμα να αιμορραγείς στις πιο ενεργές ηλικιακά ομάδες σου, απ’ την άλλη πάλι, αν είχαν κάτι διαφορετικό να επινοήσουν, με τις παρούσες συνθήκες στη χώρα μας, λογικά θα το είχαν καταθέσει.

Ίσως ο εμπλουτισμός με νέα πρόσωπα των χωριών, αβόλευτα, υποχρεωμένα να σκαρφιστούν για να επιβιώσουν, αποδειχθεί πιο κρίσιμος στην αναδιάταξη ιδεών και έκφρασης για τον τόπο. Για να κατοχυρωθεί βέβαια αυτή η αισιόδοξη προοπτική και  - γιατί όχι; - να αναχαιτιστεί η συνέχιση της αιμορραγίας, είναι επιβεβλημένος ένας κοινά αποδεκτός σχεδιασμός ρόλου για τα ξεχασμένα χωριά μας. Να λάβουμε την κρίσιμη απόφαση αν τα θεωρούμε ισότιμες κοινότητες με τη δική μας Αττική, τον οικοδομικό ιστό από Θυμιανά μέχρι Βροντάδο ή τα έχουμε οριστικά διαγράψει από το χάρτη. Αυτή τη βούληση δε δείχνουμε ακόμα να την έχουμε και πρέπει να το πούμε ευθέως σε όποιους έρχονται απ’ την Αθήνα στα χωριά με μια βαλίτσα στο χέρι. Γιατί οι άλλοι, όσοι τα εγκαταλείπουν επίσης με μια βαλίτσα στο χέρι, το έχουν προ πολλού καταλάβει. Για αυτό και όπου φύγει – φύγει. 

Σχόλια άρθρου: 0