Παραπολιτικά

11/10/13 11:51

τελ. ενημ.: 11/10/13 11:51

«Εμάς θέλει η κοινωνία»!

• ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΕΝΟΣ ΝΥΝ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ

«Δε βλέπεις ότι θα καταντήσεις γραφικός; Πού διαισθάνεσαι ότι η τοπική κοινωνία διψά για αλλαγές στην εκπροσώπηση της;», μου άρχισε την κουβέντα νυν δημοτικός σύμβουλος, ενοχλημένος προφανώς από την επιμονή τη δική μου και του «π» ότι είναι αναγκαία η αλλαγή της πλειοψηφίας του υφιστάμενου αυτοδιοικητικού προσωπικού.

«Πες μου εσύ, που κάνεις ότι τα ξέρεις. Έστω ότι θα θέσουν κι άλλοι υποψηφιότητα, από αυτούς που ονομάζετε εσείς τεχνοκράτες. Πόσο βέβαιοι είσθε ότι θα εκλεγούν; Τέτοιοι θεωρούνται και οι Στρ. Γδύσης και Παν. Μπουμπάρης και είδες την εκλογιμότητα τους στις περασμένες εκλογές της Περιφέρειας. Τι τσαμπουνάτε επομένως ότι μπούχτισε με μας ο κόσμος και θέλει κάτι διαφορετικό; Εμάς θέλει, το φανερώνει με την ψήφο του με συνέπεια εδώ και τετραετίες», συμπλήρωσε.

Πλήρως αφοπλιστικό σκεπτικό, βουτηγμένο στο δίκιο. Έχοντα άμεση σχέση με το φαύλο κύκλο επιβίωσης όλου του πολιτικού συστήματος. Έχεις μια κοινωνία που απ’ τη μια καμώνεται ότι τους έχει σιχαθεί, δε θέλει να τους βλέπει στα μάτια της, κι απ’ την άλλη, μόλις βρεθεί εντός του παραβάν, το μόνο που κάνει είναι να τους σταυρώνει.

Αυτό το σαδομαζοχισμό του Έλληνα ψηφοφόρου – και κατ’ επέκταση του Χιώτη – καμία ψυχαναλυτική διατριβή δε μπορεί να ερμηνεύσει. Έτσι είναι, όπως το περιγράφει ο απόλυτα καθησυχασμένος για το μέλλον του δημοτικός σύμβουλος. «Εμένα μπορεί να με ξεπεράσει μόνο κανένας γιατρός πρώτης γραμμής. Όλοι οι υπόλοιποι άφθαρτοι και νέοι, θέλουν δε θέλουν, τη βραδιά των εκλογών θα με βρουν μπροστά τους».

Ομολογώ ότι δεν έχω πολλά να αντιτείνω. Έχει το δίκιο με το μέρος του. Και μου αφήνει την ελπίδα ότι αυτή τη φορά κάποιοι την ώρα που θα μπουν στο παραβάν θα σκεφτούν ταρακουνώντας το κεφάλι τους. Ή θα τύχει το εκλογικό τμήμα να έχει ανοιχτά παράθυρα και να φυσάει δυνατός αέρας. Με προϋπόθεση, βεβαίως, να παρέχεται στο εκλογικό σώμα το δικαίωμα της επιλογής. Κάποιοι, καλύτεροι από τους σημερινούς, να τολμήσουν τη συμμετοχή, μήπως και κόψουν το βήχα στις … σιγουράντζες. 

Σχόλια άρθρου: 0