Οικονομία

1/3/12 9:58

τελ. ενημ.: 2/3/12 12:33

Κανείς εδώ δεν τραγουδά…

ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ ΣΤΗ ΧΙΟ ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΜΕ ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΑΪΚΗ

Την πολιτική καθοδήγηση – και συνεπώς υπονόμευση – που δέχθηκαν τα πρώτα κινήματα καταναλωτών πληρώνουμε στη Χίο, τώρα που τα έχουμε πραγματική ανάγκη και έχουν αρχίσει να δρουν παρεμβατικά σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα, με στόχο να παρεμποδίσουν το ρόλο των μεσαζόντων.
Η ουσιαστικά ανύπαρκτη Ένωση Καταναλωτών «έκανε το κομμάτι της» τις ημέρες της αφθονίας και αδυνατεί φυσικά να πετύχει τον παραμικρό συντονισμό ανάλογων με την υπόλοιπη χώρα δράσεων, ενώ το μόνο που δοκιμάζει την τύχη του είναι ένα αντίγραφο ανταλλακτικής οικονομίας από τη Λέσβο, χωρίς φυσικά κι εκεί να έχει αποδώσει το παραμικρό, αν υποθέσουμε την εικόνα του Καμπούση μανταρινοπαραγωγού να μεταφέρει ένα καφάσι μανταρινιών για να πάρει μια μπλούζα.
Δεν θέλει σκοτούρες
Την ίδια ώρα στην ατζέντα της, κατά τα άλλα κοινωνικά ευαίσθητης, δημοτικής αρχής ούτε καν έχει γραφτεί η εξέταση του ενδεχόμενου δημιουργίας μιας λαϊκής αγοράς, που θα δώσει τη δυνατότητα πάταξης του ανθηρού παρεμπορίου, με άδειες στους δεκάδες αλλοδαπούς μικροπωλητές, αλλά και διοχέτευσης απευθείας στον καταναλωτή των προϊόντων από τους λίγους τοπικούς παραγωγούς.
Σίγουρα η νησιωτική μορφή του τόπου μας δεν θα δώσει άμεση αίγλη σε μια τέτοια προσπάθεια, θα δώσει επιπλέον ερεθίσματα όμως σε κατοίκους της υπαίθρου να ασχοληθούν σταδιακά με τη πρωτογενή παραγωγή, αν αντιληφθούν ότι είναι δυνατή η απορρόφηση της στο νησί μας.
Θα τολμήσει;
Η οργάνωση μιας εβδομαδιαίας λαϊκής αγοράς, σε μετακινούμενο ή σταθερό χώρο, θα έχει ως συνέπεια τη σύγκρουση της δημοτικής αρχής με τους λιγοστούς μανάβηδες, που θα εκλάβουν τη νέα αρχή ως εισβολή στα … δικά τους χωράφια. Μπορεί όμως αυτή να είναι η δικαιολογία που στερεί το νησί από τη δυνατότητα να αγοράσει ο καταναλωτής φθηνότερα;