Ειδήσεις

8/5/12 11:04

τελ. ενημ.: 8/5/12 11:06

Με τους «ΑΘΩΟΥΣ» του Έβη

ΔΕΚΑΤΗ ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΟΥ ΧΙΩΤΗ ΓΛΥΠΤΗ Ε. ΧΡΗΣΤΟΥ

«Οι ΑΘΩΟΙ είναι ένα σύμπλεγμα συναισθημάτων με άξονα τον φόβο της πιθανής απώλειας και την αβεβαιότητα της ύπαρξης. Άνθρωποι της απομόνωσης και της εγκατάλειψης, άνθρωποι του περιθωρίου, ασταθείς και ευμετάβλητοι. Άνθρωποι δίπλα μας. Παρατηρούν βυθισμένοι στη βουβή ερημιά τους. Αναπνέουν τον φόβο της συναισθηματικής τους απόγνωσης. Δεν εκλιπαρούν… μόνο ξέρουν. Στις απομακρυσμένες γωνιές της ψυχής, η υπόστασή τους διαλύεται στον αέρα», εξηγεί ο γλύπτης Έβης Χρήστου το πλαίσιο, μέσα από το οποίο κατέγραψε και τελικά συνέθεσε τη νέα του συλλογή γλυπτών, που από τις 10 Μαΐου θα εκτίθεται στην gallery «Χώρος Τέχνης «24».                                                                                              Ο συμπατριώτης μας δημιουργός επιτελεί τη δέκατη κατά σειρά ατομική του έκθεση, ενώ έχει συμμετάσχει σε πλείστες ομαδικές στη Χίο και την υπόλοιπη Ελλάδα, την οποία αποτελούν έργα από ορείχαλκο και που θα διαρκέσει, στο χώρο της οδού Σπευσίππου 38, στο Κολωνάκι, έως το Σάββατο 2 Ιουνίου.                                                                                Τα εγκαίνια της έκθεσης έχουν προγραμματιστεί για την Πέμπτη 10 Μαΐου, στις 20.00, ενώ θα λειτουργεί Τρίτη έως Παρασκευή: 11.00 – 14.00 & 18.00 – 21.00 και Σάββατο 11.00 – 14.00.
 
Για τους «Αθώους»  Η ιστορικός τέχνης και έφορος της Δημοτικής Πινακοθήκης Λαμίας, Έφη Παπαευθυμίου, αναφέρει για την νέα ενότητα γλυπτών του Χιώτη γλύπτη:
«…Η οντολογία των μορφών του αποκαλύπτει την έξοδο από έναν κόσμο σιωπής και τύφλωσης, σε ένα περιβάλλον «στεγνό» από τον καθαρό αέρα μιας διευρυμένης συνείδησης. Οι μορφές του Χρήστου, αναδύονται από τη θάλασσα του άμορφου και άρρητου Ασυνειδήτου και ακτινοβολούν ως αρχέτυπα κάθε νέας γέννησης, κάθε νέας εξελικτικής αφετηρίας…
 Γιατί αθώοι; Ίσως γιατί «ου γαρ οίδασι τι ποιούσι». Αθώοι με την αθωότητα μιας ασυνείδητης υπόστασης και μιας ασυνείδητης τελειότητας, που θα διέλθει αναγκαστικά από το στάδιο της ενσυνείδητης ατέλειας. Οι «Αθώοι» του υποστασιοποιούνται με τη μορφοπλαστική βούληση του γεννήτορα-γλύπτη, «ζουν» και «αναπνέουν» με μια εκπληκτική εμψύχωση από το δημιουργό τους. Έχουμε αναφερθεί και άλλες φορές στην ιδιαίτερη ικανότητα του Χρήστου να δημιουργεί φόρμες αυτοτελείς, ολοκληρωμένες και «έμψυχες», δηλαδή πραγματικές εικαστικές οντότητες».
Από την πλευρά του Μανώλης Φύσσας, για αυτή τη δουλειά του Έβη Χρήστου  αναφέρει: «Τα γλυπτά του Έβη είναι μία εσωτερική ματιά, τρυφερή, χωρίς να εξιδανικεύει… Μία ματιά σαν την αγάπη όταν γίνεται έκφραση και πράξη, σαν τα βότανα – φάρμακα που δεν έχουν γλυκιά γεύση, μα θεραπεύουν και οδηγούν στην ομορφιά της εσωτερικής ειρήνης. Τα γλυπτά του Έβη και η αλήθεια του ταυτίζονται… κι αυτό είναι σπάνιο».