Αδιάλειπτη προσευχή (στ. 17). Ενωμένοι με τον ουρανό. Έτσι μόνο μπορούν να επιβιώσουν οι Χριστιανοί, σύμφωνα με τον Απόστολο Παύλο!!! Μόνοι δεν μπορούν να πορευτούν, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, μέσα στον κόσμο… Οι Χριστιανοί είναι ΩΣ Ακροβάτης που βαδίζει το δύσκολο δρόμο της πνευματικής ζωής, αλλά τα καταφέρνει, διότι έχει απλώσει το χέρι του ψηλά και κάποιο άλλο χέρι το βαστάζει γερά.
Όπως τότε που πήγα να βάλω τέλος στη ζωή μου, να κάνω απόπειρα αυτοκτονίας στο κενό, κι ένιωσα ένα χέρι να με βαστάει γερά από πίσω, και είπα: «Αυτό είναι το χέρι Του Θεού»! Και τότε πίστεψα!!!
Δεν υπάρχει τελειότερος σύνδεσμος τηλεπικοινωνίας από την προσευχή! Ούτε το κινητό, ούτε τίποτα…
1. Η Γη συνδέεται με τον Ουρανό…
2. Ο Άνθρωπος με το Θεό…
3. Το Αδύνατο με τον Παντοδύναμο!!!
Και να σκεφτεί κανείς ότι αυτήν την επικοινωνία ο πιστός την έχει οποιαδήποτε ώρα! Έχει τη δυνατότητα να ανοίξει γραμμή ανά πάσα στιγμή, να μιλήσει με το Θεό, να ξεδιπλώσει την καρδιά του, να αντλήσει δύναμη!
Το θέμα είναι να μην είμεθα εγωισταί… Δηλαδή, να μην επικοινωνούμε μόνο όταν έχουμε την ανάγκη του Θεού, και όλες τις υπόλοιπες ώρες να βλαστημάμε (όπως εγώ με τη μάνα μου)… (συν Αθηνά και χείρα κίνει… πρέπει να προσπαθούμε και από μόνοι μας!...), να μην γονατίζουμε μπροστά στην εικόνα της Παναγίας μόνον όταν την έχουμε ανάγκη και μόνο για τον εαυτό μας ή για τα πρόσωπα που αγαπάμε μόνον εμείς, αλλά γενικά για την κοινωνία και για όσους μας έχουν ανάγκη…
Προσωπικά, σταυροκοπιέμαι κάθε φορά που μπαίνω σ’ένα αμάξι για τον προορισμό μου, από τον φόβο, τον τρόμο και το άγχος. Γενικά όταν ξεμυτίζω σταυροκοπιέμαι, γιατί έχω αγοραφοβία και παθαίνω κρίσεις πανικού (μια φορά λιποθύμησα λόγω αυτού του γεγονότος και νόμιζα ότι είχα πάθει έμφραγμα, ήμουν μόνη μου στο σπίτι και κάλεσα ασθενοφόρο). Αλλά δεν πρέπει να το κάνουμε αυτό μόνο για εμάς, αλλά για όλους και για να μην πατήσουμε και κανέναν άνθρωπο στα καλά του καθουμένου. Και φυσικά, έχω κάνει κι εγώ τις ψιλοαμαρτίες μου, γιατί δεν είμαι τέλεια και γιατί δεν υπάρχει το τέλειο (έχω κάνει άπειρη ψυχοθεραπεία πάνω σ’αυτό το θέμα…)!!!
Εκεί που βρισκόμουν πεταμένη, με αποκαλούσαν «Μητέρα Τερέζα»…
Ποτέ μου δεν κατάλαβα ποιος ήταν ο προορισμός μου επάνω σ’αυτή τη Γη. Δηλαδή, γιατί γεννήθηκα αφού υποφέρω ουσιαστικά… Μάλλον για να γηροκομήσω τους γονείς μου…
Η μάνα μου ποτέ δεν μας έμαθε το «ευχαριστώ», το «παρακαλώ» και το «συγγνώμη», μέχρι που αρρώστησε πια από τον εγωισμό και την αναισθησία της, και ο μπαμπάς μου μού ζήτησε συγγνώμη, αφού με πέταξε σε ξενώνα με κακοποιημένες και άστεγες, αλλά μετά ως κλασικός Σκορπιός στο ζώδιο με ξαναπέταξε… Κι ο αδελφός μου ο μεγάλος πιστεύει μόνο στο χρήμα, με σακάτευε και πληρωνόταν κι από πάνω από τη μάνα μου, όταν μου έκανε ιδιαίτερα στα μαθηματικά για τις πανελλήνιες εξετάσεις της Γ΄ Λυκείου. Αλλά το δικό μου ελάττωμα ήταν ότι είτε από εγωισμό (κληρονομικότητα από τη μάνα μου) είτε από αξιοπρέπεια, δεν έκλαιγα ποτέ φανερά!!! Δόξα τω Θεώ που έχω έναν πολύ καλό, τρελά μορφωμένο και κοσμογυρισμένο πνευματικό, που έχει βοηθήσει και σώσει πολλές ψυχές και προπαντός πολύ ανοιχτόμυαλο, πολύ καλύτερο από τους ψυχοθεραπευτές που είχα έως τώρα… Πάντως, μετά τους γονείς μου, θα αυτοκτονήσω, γιατί δεν θα έχω κανέναν εγώ πια και προπαντός είμαι πολύ ενοχικός τύπος…
Μόνη μου δεν επιτρεπόταν να φτιάξω τη ζωή μου. Ούτε με πλούσιο, αλλά ούτε και με φτωχό. Για να πάρω την ευχή τους έπρεπε, για τον μπαμπά μου να είναι μόνο Χιώτης, και για τη μαμά μου, που υπήρξε κόρη μεγαλοεφοπλιστή (αλλά τώρα μας έχουν φάει τα λεφτά 2 άτομα και από τα 2 σόγια) απαγορευόταν ο φτωχός. Νόμιζε η «διάνοια» η μάνα μου ότι οι πλούσιοι πέφτουν μόνο με τους λαχανοντολμάδες και τα ντολμαδάκια… Άι σιχτίρ πια κι αυτή (με το μπαρδόν)… Ο πατέρας μου ήθελε μια δούλα και κυρά… Αυτήν τον «τάιζε» και έτσι ήθελε να καταντήσει και εμένα…
Ο μπαμπάς μου ήταν πάρα πολύ φιλόδοξος και κατάφερε τα πάντα επειδή ήταν βολεμένος από τη μάνα μου. Δεν χρειάστηκε ποτέ να πάρει φακελάκια και ήταν πολύ τίμιος, γιατί δεν είχαμε ανάγκη όλοι εμείς, και μας ζήλευαν… Όλοι τον εκτιμούν και τον σέβονται, μην πω ότι τον φοβούνται κιόλας, γιατί πολλές φορές ο σεβασμός δεν αποπνέεται πάντα από εκτίμηση αλλά από φόβο. Όπως εγώ, τον έτρεμα στα 18, και ξεκίνησα το τσιγάρο από τη μοναξιά και μετά από ερωτική απογοήτευση, την ψυχοθεραπεία με τον κ. Λυκέτσο, Πρόεδρο της Ψυχιατρικής Εταιρείας τις δεκαετίες του ‘80 και του ‘90. Κι έμεινα στο ράφι, από τον πλούσιο που θα ήθελε η μάνα μου (που είναι το αφεντικό της οικογένειας λόγω της οικονομικής της άνεσης), κι ο μπαμπάς μου ήθελε βασικά να τον γηροκομήσω, αλλά αν μάθαινε ότι ο πρώτος μου έρωτας ήταν Χιώτης θα συμφωνούσε σίγουρα να τον παντρευτώ!!! Κι αργότερα, από τα 21 και μετά, έπειτα από 2η ερωτική απογοήτευση, άρχισα το αλκοόλ (αυτοκαταστροφή σκέτη)!!! Μετά την 3η ερωτική απογοήτευση θα ξεκινήσω τα ναρκωτικά, και μετά τους γονείς μου το χάος!!!
Τρέμω τη μάνα μου, που ήταν μια κοινή δούλα και κυρά, ενώ τον πατέρα μου τον λάτρευαν όλοι οι μεγαλοεφοπλιστές επειδή δούλευε για την ψυχή της μάνας του στα Εξωτερικά τους Ιατρεία!!! Γιατί οι γονείς μου είναι πολύ πουριτανοί, πολύ αυστηροί, πολύ τοξικοί και χειριστικοί, και αυτός και η μάνα μου. Άλλωστε είχα προσπαθήσει να βάλω τέλος στη ζωή μου!!!
Ο πνευματικός μου, ο Παπα-Παναγιώτης από τον Αγ. Αθανάσιο, είναι διαμαντάρα, αλλά εγώ δεν είμαι, και όπως προείπαμε «συν Αθηνά και χείρα κίνει». Και όντως με φροντίζουν οι δικοί μου πάρα πολύ, αλλά τσακώνονται και πάρα πολύ μεταξύ τους, κι αυτός είναι, τελικά, ο σημαντικότερος λόγος που δεν παντρεύτηκα ποτέ!!! Η ζωή είναι σκέτη απογοήτευση!!!
Όλες οι ευτυχισμένες οικογένειες είναι ίδιες. Οποιαδήποτε είναι δυστυχισμένη, είναι δυστυχισμένη με τον δικό της τρόπο!!! (Λέων Τολστόι)
Όλοι μας τιμωρούμαστε από το Θεό αν κάνουμε ατασθαλείες!!!
Το να αγαπάς δεν θα πει να απαρνιέσαι τον άλλον, αλλά να του δίνεις μία αίσθηση!!! (Σιμόν ντε Μποβουάρ)
Τον φίλο τον αληθινό θα τον εδείς στη «μπόρα»…, οι υπόλοιποι είναι για καφέ και να περνάει η ώρα, δηλαδή την αληθινή ευτυχία δεν την βρίσκεις με τοξικούς ανθρώπους!!!
Ο κόσμος, είναι απλός, κι εμείς ένα ταξίδι, που κρατάει όσο μια ανάσα… Ας μη χάνουμε χρόνο!!! Ας ταξιδέψουμε!!!!!
Σας χαιρετώ και σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με ανεχθήκατε για άλλη μια φορά.
Αγγελική Α. Τριπολίτη
Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.
facebook
youtube
instagram
X
