Ειδήσεις

1/4/13 12:57

τελ. ενημ.: 1/4/13 13:49

Αριστοφάνης από τη Θεατρική Ομάδα

Παλαιότερα για τα δημοσιογραφικά ατυχήματα υπεύθυνος ήταν ο «δαίμων του τυπογραφείου»,  μόνο που σήμερα ο «ηλεκτρονικός δαίμονας» αποδεικνύεται περισσότερο ύπουλος και καταστροφικός, όπως συνέβη κατά τη χθεσινή σχετική δημοσίευση στον «π» που αφορά το εισιτήριο της νέας θεατρικής παραγωγής της Θεατρικής Ομάδας Χίου, με το έργο του Αριστοφάνη «Πλούτος».
Κοντολογίς ΣΑΦΩΣ και δεν έχει τεθεί ή ανακοινωθεί από το σχήμα τιμή εισόδου τα 23 ευρώ, σε καμιά περίπτωση, απεναντίας μάλιστα, η ΘΟΧ, στο κλίμα των καιρών, αφήνει το θεατή που θα τιμήσει με την παρουσία του την παράσταση, να καταβάλει εκείνος, με ελεύθερη βούληση, αντί εισιτηρίου, το ποσό που επιθυμεί και μπορεί να καταβάλει.

Εθελοντική συνεισφορά

Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρεται χαρακτηριστικά : «Η ΘΟΧ θα προτιμούσε, για ένα θέατρο προσιτό σε όλους, να είναι η είσοδος ελεύθερη. Επειδή όμως για το ανέβασμα ενός έργου απαιτούνται και έξοδα, είχε καθιερώσει, καθ’ όλη τη μακρόχρονη πορεία της, συμβολικό εισιτήριο με πενιχρό αντίτιμο. Σήμερα που οι οικονομικές συγκυρίες είναι ιδιαίτερα δυσμενείς για τη χώρα μας, καταργεί εντελώς την τιμή εισόδου και επαφίεται για την κάλυψη των εξόδων της παράστασης στην εθελοντική συνεισφορά».
Να υπενθυμισθεί ότι ουδέποτε σε θεατρική παραγωγή ης Ομάδας το εισιτήριο υπερέβη τα πέντε ευρώ, ενώ στην τριαντάχρονη διαδρομή της έχει εκπροσωπήσει επάξια το νησί σε θεατρικές συναντήσεις, εντός και εκτός Ελλάδος, αποσπώντας διακρίσεις και επαίνους, για την αρτιότητα της δουλειάς, της ποικιλία του ρεπερτορίου και την καλλιτεχνική συνείδηση και αφιλοκερδή προσφορά των μελών της. 

Ο «Πλούτος»

Οι παραστάσεις θα δοθούν στις 6,7,9 και 10 Απριλίου  στις 20.30 στο Ομήρειο. Το έργο ανεβαίνει σε διασκευή της ΘΟΧ και σε  σκηνοθεσία –διδασκαλία της Αυγουστίνας  Λυκουρίνα, ενώ οι υπόλοιποι συντελεστές είναι:
Σκηνικό: Κώστας Ματθαίου
Ζωγραφική –επιμέλεια σκηνικού: Νικολής Φράσκος
Μουσική επιμέλεια –στίχοι: Φίλιππος Καρρόπουλος
Φωτισμός : Παναγιώτης Λούρος
Κατασκευή σκηνικού: Μάρκος Διαμαντάρας
Επιμέλεια Κοστουμιών: Κατερίνα Μουρούνα
Μακιγιάζ: Άννα Μαυρή, Ρούλα Μελέκου
Επιμέλεια Προγράμματος –φροντιστήριο –λοιπές εργασίες: Ε. Ασλανίδη, Ν. Κλούβα,  Κ. Μανές, Ανθούλα  Μπουγδάνου, Αφροδίτη Πρωίου, Μ. Σαχτούρης, Π.Σωτηράκη,  Μανόλης Σιδεράτος και Α. Φιαμού.

Παίζουν οι ηθοποιοί, Γιάννης Τσουμπαριώτης, Μάρκος Διαμαντάρας, Ανδρέας Παπασταμάτης, Κοσμάς Μανές, Μαρία Φούτσου, Ελένη Μονογιούδη, Νίτσα Κλούβα, Ανθίππη  Φιαμού, Στέλιος Μακριάς,
Δημήτρης Κουτσουράκης, Σταμάτης Σάτρας, Ντέπυ Στουπάκη και Λουκάς Δρίζος.
Το Χορό αποτελούν οι Ευγενία Ασλανίδη, Βεϊλη Δανάη, Μπέλλα Διαμαντάρα, Λουκάς Δρίζος, Νίτσα Κλούβα, Δημήτρης Κουτσουράκης , Κοσμάς Μανές, Άννα Μαρτινεζ, Ελένη Μονογιούδη, Σταμάτης Σάτρας, Πολύ Σωτηράκη, Ντέπυ Στουπάκη, Ανθίππη  Φιαμού και Μαρία Φούτσου.
Τέλος οι παρουσίες ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ και ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΦΛΑΟΥΤΟ, αποδίδονται από τις Κατερίνα Κούτση Αλεξάνδρα Κοκκινάκη.
 

Μια επίκαιρη κωμωδία

Ο Πλούτος είναι μια κωμωδία απελπισίας και γράφτηκε την περίοδο που η  Αθήνα είχε υποστεί μια ταπεινωτική ήττα στον Πελοποννησιακό πόλεμο, η φτώχεια ήταν κυρίαρχη παντού, η ύπαιθρος ήταν ρημαγμένη και ο λαός υπέφερε. Ο Αριστοφάνης, ως κωμωδιογράφος προτείνει λύσεις, οι οποίες στο κοινό της εποχής έμοιαζαν ακραίες, αλλά μάλλον όχι πιο ακραίες από αυτές που βιώνουμε σήμερα, οι οποίες συνιστούν τραγωδία και όχι επί σκηνής.
Στον Πλούτο, ο δημιουργός βάζει έναν έντιμο αγρότη, τον Χρεμύλο, μαζί με τον τετραπέρατο Καρίωνα να περιθάλπουν τον τυφλό θεό Πλούτο, τον οποίο τιμώρησε ο Δίας, για να αποφεύγει τους δίκαιους, τους σοφούς και τους έντιμους. Όταν ξαναβρίσκει το φως του ο Πλούτος μοιράζει τα πλούτη στους αγαθούς ενώ οι κακοί και διεφθαρμένοι φτωχαίνουν. Η βασική αντίθεση στην οποία στηρίζεται το έργο προβάλλεται από τον αγώνα ανάμεσα στον Χρεμύλο και την Πενία η οποία ενσαρκώνει την ανάγκη για καθημερινή δουλειά, αυτή που δίνει στον άνθρωπο τα πολύτιμα αγαθά που επιθυμεί. Τίποτα δεν  πέφτει από τον ουρανό, όλα  με  πολύ κόπο αποκτούνται, διδάσκει η Πενία, όμως  οι άνθρωποι προτιμούν τον εύκολο πλουτισμό αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Το αυτονόητο για  τον Αριστοφάνη και τους ανθρώπους της εποχής του  ήταν  ότι ένας δίκαιος θα κάνει και δίκαιη κατανομή του πλούτου. Κάτι τέτοιο βεβαίως δεν ισχύει γιατί, όπως γνώριζαν τότε πολύ καλά και σήμερα ακόμα καλύτερα, κανένας δίκαιος δεν παραμένει δίκαιος όταν πλουτίσει.
 

Δείτε επίσης