Κοινωνία

1/2/13 16:48

τελ. ενημ.: 5/2/13 15:43

Στα ίχνη των πατεράδων τους

ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΧΙΩΤΕΣ ΣΕ ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΝΑΔΑ

Ο Γιώργης προσπάθησε μέσα σε μια βαλίτσα να χωρέσει μια ολόκληρη ζωή, αυτή που αφήνει πίσω του. Φεύγει μετανάστης στον Καναδά. Θυμάται από τα παιδικά του χρόνια  εκείνη τη μακρινή χώρα με τα χιόνια. Ο πατέρας του είχε φύγει μετανάστης κι όταν τακτοποιήθηκε πήρε και την οικογένεια μαζί. Εκεί γεννήθηκε ο Γιώργης κι εκεί έκανε τα πρώτα του βήματα. Γύρισε στην Ελλάδα μαζί με τους δικούς του, όταν ήταν επτά χρονών. Υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες για να επιστρέψουν στην πατρίδα είχε πει ο πατέρας του, που είχε κάνει ένα κομπόδεμα και μπορούσε να ξεκινήσει τη ζωή του από την αρχή στην πατρίδα.

Ποιος θα του το έλεγε του Γιώργη πως θα ερχόταν η ώρα που θα ακολουθούσε ακριβώς τα ίδια χνάρια με τον πατέρα του και θα αναζητούσε την τύχη του ξανά στον Καναδά.

Μέσα σε αυτή τη βαλίτσα χώρεσε ότι είχε, έβγαλε τα εισιτήρια και πήγε αναζητώντας καλύτερη τύχη για εκείνον και την οικογένεια του.

Όπου φύγει- φύγει

Τα βήματα του Γιώργη, του κάθε Γιώργη,  ακολουθούν ως φαίνεται δεκάδες Χιώτες οι οποίοι από τις συνθήκες οδηγούνται στην ξενιτιά δημιουργώντας άλλο ένα μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα όπως εκείνο της δεκαετίας του 1950-1960. «Πάνω από τριάντα οικογένειες έχουν ξενιτευτεί. Υπάρχει τεράστιο κύμα μετανάστευσης όπως ήταν στη δεκαετία του 50-60. Πάνε στον Καναδά που ήταν η πατρίδα που μας μεγάλωσε. Έχει φύγει πολύς κόσμος. Πρώτα βρίσκουν σπίτι, βρίσκουν αμέσως δουλειά και μετά παίρνουν και την οικογένεια τους μαζί», δήλωσε στον «π» ο Μ. Κολοκυθιάς ο οποίος ήταν από τους μετανάστες της πρώτης γενιάς στον Καναδά κι επέστρεψε στο Θολοποτάμι πριν από δυο δεκαετίες.

Η κρίση τους διώχνει

Η ανεργία, οι χαμηλοί μισθοί, το υψηλό κόστος ζωής, όλα αυτά συντελούν στη μεγάλη απόφαση. Δεν υπάρχουν πολλές εναλλακτικές για μας τους νησιώτες. Ο ένας δρόμος είναι η θάλασσα και ο άλλος η ξενιτιά. «Υπήρχε άνθρωπος που ήταν για δυο χρόνια άνεργος. Δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο. Τα μάζεψε με την οικογένεια του κι έφυγε κάνοντας μια νέα αρχή» συμπληρώνει ο Μ. Κολοκυθιάς.

Όσοι έχουν την υπηκοότητα είναι με το ένα πόδι στο εξωτερικό. Οι προβληματισμοί και οι αναστολές τους καταρρίπτονται αμέσως μόλις εξασφαλίσουν εκεί σπίτι και δουλειά.

Δεν υπάρχουν ηλικίες

Η παραγωγική ηλικία είναι εκείνη που αναζητά την τύχη της στο εξωτερικό. Υπάρχουν παιδιά που μόλις ολοκληρώσουν τις σπουδές τους ψάχνουν δουλειά στην Αμερική την Αυστραλία και τον Καναδά. Υπάρχουν μεγαλύτεροι που μη βρίσκοντας διέξοδο, τα μαζεύουν και φεύγουν αλλά- κι αυτό είναι και το τραγικότερο- υπάρχουν πενηντάρηδες και εξηντάρηδες που επιστρέφουν στον Καναδά, προσπαθώντας να συμπληρώσουν για τη σύνταξη, με το φόβο ότι στην Ελλάδα με τις παρούσες συνθήκες, δε θα συνταξιοδοτηθούν ποτέ.

Τρίστρατο

Οι χώρες που προτιμούν είναι κυρίως ο Καναδάς και η Αυστραλία. Στην Αμερική είναι πιο δύσκολη η πρόσβαση αν κι όπως εξηγεί η πρόεδρος της Ένωσης Ομογενών Χίου, Ισ. Μπουρνιά, σε διάγγελμα του ο Ομπάμα υποστήριξε πως η Αμερική επιθυμεί να δεχτεί και να κρατήσει επιστήμονες από την Ευρώπη. Αυτό και μόνο ως αποτέλεσμα μιας καταγραφόμενης τάσης είναι σημαντικό.

Η κ. Μπουρνιά σε ότι αφορά τη μετανάστευση γενικότερα, χωρίς να υπάρχουν επίσημα στοιχεία στην Ένωση Ομογενών υποστηρίζει πως «γενικά ακούγεται πολύ, ότι κόσμος φεύγει σε μια προσπάθεια να αναζητήσει καλύτερες συνθήκες. Είτε τους κάνουν πρόσκληση συγγενείς τους είτε από μόνοι τους δεν είναι λίγοι εκείνοι που παίρνουν τη μεγάλη απόφαση. Ειδικά για τους επιστήμονες στο εξωτερικό είναι πιο αισιόδοξα τα πράγματα και από πλευράς εργασίας κι από πλευράς αποδοχών».

Υπάρχει η τάση, αλλά δεν είναι ρεύμα

Κατεξοχήν το Θολοποτάμι ήταν το χωριό που είχε τους περισσότερους ομογενείς στον Καναδά. Χαρακτηριστικό είναι ότι πολλοί υποστηρίζουν πως το μισό χωριό είναι στον Καναδά και το άλλο μισό στη Χίο.

Όπως δήλωσε ο πρόεδρος του χωριού Β. Μονιώδης, « υπάρχει μια τάση φυγής στο χωριό, αλλά ακόμη αυτή δε συνιστά ρεύμα. Τελευταία έφυγαν δυο τρία ζευγάρια από το χωριό και κάποια άλλα τα τελευταία 2 χρόνια. Γενικότερα τελευταία όλο και περισσότερο ακούγεται στα καφενεία η προοπτική της επιστροφής στον Καναδά».

Δείτε επίσης