Κοινωνία

29/4/15 16:52

τελ. ενημ.: 30/4/15 13:01

«Πίσω από τα νούμερα, είναι χαμένα όνειρα» [ΒΙΝΤΕΟ]

ΑΦΥΠΝΗΣΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑ

Συγκλονισμένοι αλλά και περισσότερο αφυπνισμένοι έφυγαν από το αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου Αιγαίου δεκάδες μαθητές του νησιού στο πλαίσιο ημερίδας με θέμα την πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων που διοργάνωσε η Δ/νση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο, τον Τομέα Ψυχικής Υγείας, την Τροχαία και το κυπριακό Ίδρυμα «Γιώργος Μαυρίκιος».

Η σπαρακτική ομολογία της μάνας του 17χρονου Γιώργου, Λένας Μαυρίκιου που τραυματίστηκε θανάσιμα από διερχόμενο όχημα, περπατώντας πεζός λίγα μέτρα μακρύτερα από το σπίτι του συγκίνησε αλλά ταυτόχρονα έδωσε και τα κατάλληλα μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση.

«Η ζωή μου άλλαξε. Κάθε πρωτοχρονιά ενώ όλοι είναι χαρούμενοι και χαμογελαστοί εγώ είμαι πάνω από τον τάφο του γιου μου και μιλάω σε μία άψυχη φωτογραφία. Ακούστε με σαν τη μάνα σας. Δεν είναι μαγκιά να οδηγούμε χωρίς κράνος και ζώνη, δεν είναι μαγκιά να οδηγούμε μεθυσμένοι. Ένας τέτοιος «μάγκας» που πρώτα ήπιε και μετά οδήγησε, σκότωσε τον γιο μου και μετά πήγε στο σπίτι του να κοιμηθεί ήσυχος. Έχουμε όνειρα για εσάς, όχι για το τι πρέπει να γίνετε, αυτό είναι δική σας υπόθεση. Έχουμε όνειρα για να σας καμαρώσουμε μέχρι να πεθάνουμε. Πίσω από τα νούμερα των θανατηφόρων τροχαίων, κρύβονται χαμένα όνειρα», είπε στους μαθητές η κ. Μαυρίκιου αποχωρώντας από το βήμα χειροκροτούμενη.

«Διαρκής πόλεμος»

Με αυτή τη φράση ο διοικητής της Τροχαίας Χίου Γ. Αραμπατζής παρομοίασε τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα. Χαρακτηριστικά είναι τα στοιχεία που παρουσίασε στους μαθητές. Όπως είπε από το 2007 μέχρι το 2014 η Χίος έχει θρηνήσει 41 συμπολίτες μας με την πλειονότητα αυτών να κατατάσσεται στην ηλικιακή κατηγορία μεταξύ 15 και 29 ετών.

«Μπορεί τα τροχαία να παρουσιάζουν μείωση, μπορεί και το Υπουργείο να θέτει στόχους, όμως ο δικός μας πραγματικός στόχος είναι να μην θρηνήσουμε καμία άλλη ζωή στην άσφαλτο. Η ζωή σας ανήκει, η ζωή είναι δική σας, είναι κρίμα να φεύγετε με αυτόν τον τρόπο», είπε χαρακτηριστικά ο διοικητής της Τροχαίας.

 

Η ιστορία του Γιώργου

Παραμονή Πρωτοχρονιάς 2007 και ο Γιώργος μαζί με τους γονείς του, και τις αδελφές του βρίσκονται στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς για να γιορτάσουν τον ερχομό του καινούργιου χρόνου.

Όπως κάθε χρόνο είναι όλοι εκεί, παππούδες, γιαγιάδες, θείες, θείοι, ξαδέλφια και μερικοί καλοί φίλοι της οικογένειας για να περάσουμε παραδοσιακά το βράδυ της Πρωτοχρονιάς.

Ο Γιώργος είναι πολύ χαρούμενος και ανυπόμονος, μιλά με όλους, αστειεύεται, βλέπει τηλεόραση, παίζει χαρτιά με τους θείους του.

Όταν οι θείες του τον καλούν να ντυθεί Άγιος Βασίλης όπως έκανε τα τελευταία χρόνια αυτός αρνείται ευγενικά λέγοντας ότι δεν θέλει να χαλάσει τα μαλλιά του.

Εξήγησε στις θείες του και στα ξαδέλφια του ότι για πρώτη φορά εξασφάλισε άδεια για να επιστρέψει το πρωί σπίτι του και ότι θα πήγαινε σε δύο πάρτι σε σπίτια φίλων του μετά τον ερχομό του καινούργιου χρόνου.

Έτσι μετά τα μεσάνυκτα και γύρω στη 01.00 το πρωί, ένας ξάδελφος του τον μεταφέρει από τον Στρόβολο στο Τσέρι. Εκεί συναντάται και διασκεδάζει με τους φίλους και συμμαθητές του.

Γύρο στις 03.00 έρχονται φίλοι του για να τον μεταφέρουν σε άλλο ιδιωτικό πάρτι. Ξεχνά το σακάκι του αφού δεν ήταν συνηθισμένος να φορά κουστούμι και επιστρέφει στο σπίτι.

Στις 03.20 και ενώ αποχαιρετά την φίλη του και τους συμμαθητές του συμβαίνει το μοιραίο…

Ένας μεθυσμένος οδηγός ο οποίος ξεκίνησε από το κέντρο της Λευκωσίας τον κτύπησε θανάσιμα με το αυτοκίνητό του και ο θάνατος ακαριαίος. Ο οδηγός εγκατέλειψε τη σκηνή του δυστυχήματος πηγαίνοντας σπίτι του στο Τσέρι όπου τον βρήκε η αστυνομία στις 09.00 να κοιμάται.

Ο Γιώργος βρισκόταν ένα μέτρο από τον κεντρικό δρόμο και στο πεζοδρόμιο…δίπλα του η φίλη του αλλά και άλλα δεκαεπτάχρονα παιδιά.

Τραυματίστηκε ευτυχώς ελαφριά στο χέρι μόνον η φίλη του.

Ο Γιώργος δεν τα κατάφερε…ήταν μόλις 17 ετών…