Κοινωνία

6/6/12 9:51

τελ. ενημ.: 6/6/12 9:51

Ούτε ένα γκρέϊντερ…

Μια παραλία που εκμισθώνεις με αντίτιμο 19.000 ευρώ ετησίως, στην ουσία γύρω στα 6 χιλιάρικα για κάθε έναν από τους τρεις πραγματικούς μήνες που θα δουλέψει το καλοκαίρι, έχεις το ελάχιστο καθήκον να της τοποθετήσεις «γαλάζια σημαία». Πείτε ότι αυτό για τα δεδομένα της Χίου ακούγεται ως όνειρο απατηλό. Ας περιοριστούμε λοιπόν στο πώς οι δημοτικές υπηρεσίες ευνοούν την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, η οποία, επαναλαμβάνω, σε περίοδο πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, θα αποφέρει στο δημοτικό ταμείο 19.000 ευρώ.
Ο μισθωτής ζήτησε αρχικά να γίνει μια μείωση της τάξης του 20% στο ενοίκιο, ελέω συνθηκών. Απέσπασε ένα μεγαλοπρεπές «όχι». Ζήτησε, εν συνεχεία, να του γίνει ένας διακανονισμός για να μπορέσει να πληρώσει σε δόσεις την οφειλή του. Νέο «όχι» και αποστολή της οφειλής στη Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία.
Ζητά, τέλος, εδώ και καιρό, ένα μηχάνημα, για να διαμορφώσει κάπως την παραλία, απ’ τη ροή των ρυακιών που σχηματίζει ο χειμώνας και αφήνουν πίσω τους τεράστια χαντάκια, εκεί που θα απλώνουν την πετσέτα τους οι λουόμενοι. Μέχρι τις αρχές του Ιούνη το αίτημα δεν έχει ικανοποιηθεί, υπάρχουν άλλες προτεραιότητες.
Ο ίδιος με παρακάλεσε να μην γράψω τίποτα από όσα έμαθα για την περιπέτεια του. Ας με συγχωρέσει, το έκρινα απαραίτητο για τον επόμενο που θα εμφανιστεί να νοικιάσει την παραλία των Γλάρων, εκτινάσσοντας πιθανά το μίσθιο στα 25.000 ευρώ!