Κοινωνία

3/7/15 12:20

τελ. ενημ.: 4/7/15 13:56

Και οι φτωχοί… άνεργοι και φτωχότεροι

ΔΕΝ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ - ΤΟ ΕΧΕΙ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΨΕΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΙΣ ΗΔΗ ΠΤΩΧΕΥΜΕΝΕΣ ΧΩΡΕΣ

Τι έχω να χάσω; Τη φτώχεια και την εξαθλίωση μου; Τα δάνεια μου στις τράπεζες; Γαία, πυρί, μειχθήτω επομένως. Ο βρεγμένος δεν φοβάται τη βροχή.

Η πρωταγωνιστική συλλογιστική υπεράσπισης του «όχι» αντλεί δυνάμεις απ’ την άγνοια. Δεν χρειάζεσαι σπουδές οικονομικής επιστήμης για να αντιληφθείς πως η χώρα μας δεν μπορεί να ξεφύγει από τη μοίρα όσων χωρών στον παγκόσμιο χάρτη ακολούθησαν, πριν από αυτή, τα βήματα της χρεοκοπίας.

Ο συλλογισμός πως ο αδύναμος αποκτά δύναμη με την καταστροφή του ισχυρού, δεν έχει επιβεβαιωθεί μέχρι σήμερα σε χώρες που ήρθαν αντιμέτωπες με το φάσμα της χρεοκοπίας (βλ. Αργεντινή) ή μετασχημάτισαν απότομα το σύστημα της οικονομίας τους (βλ. τ. Σοβιετική Ένωση και χώρες Ανατολικού μπλοκ). Στάθηκαν ασφαλώς στα πόδια τους, αφού βιώσαν τις οδυνηρές συνέπειες της οικονομικής τους κατάστασης σχεδόν για μια πενταετία, πολύ βαρύτερες φυσικά της σημερινής δικής μας πραγματικότητας και διαμόρφωσαν μια κοινωνική διαστρωμάτωση που ελάχιστα διέφερε από την προ κρίσης περίοδο. Δεν υπήρξε ανατροπή στις κοινωνικές τάξεις. Αντίθετα, σχεδόν για μια πενταετία, μέχρι να ορθοποδήσουν, οι φτωχοί έγιναν άνεργοι και φτωχότεροι και οι πλούσιοι πολλαπλασίασαν τον πλούτο τους.

Στην Ελλάδα της ελαφρότητας πιθανολογούμε ότι το «πείραμα», κατά κάποιους από τους υπουργούς και τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, θα έχει ως αποτέλεσμα την αναδιανομή πλούτου, θα καταστούμε παγκόσμια πρωτοτυπία.

Η Ελλάδα της Δευτέρας θα είναι αγνώριστη – προς το χειρότερο -, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, από την ακατανόητη και μικρόψυχη απόφαση διεξαγωγής του δημοψηφίσματος. Μια χώρα με σοβαρούς πολιτικούς κλυδωνισμούς, διαιρεμένη σε Νενέκους και πατριδοκάπηλους, μια χώρα με καθημαγμένο τον μοναδικό της παραγωγικό ιστό, τις ανθεκτικές στην πενταετία της κρίσης επιχειρήσεις.

Όσοι δεν αντιμετωπίζουμε τη χώρα και τους πολίτες της ως πειραματόζωα, νοιώθουμε πως η μοναδική διαφορά, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, έγκειται στη διάρκεια του πόνου για τον μέσο Έλληνα. Με το «ναι» η αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας της οικονομίας θα χρειαστεί μερικούς μήνες, σαφώς σε δυσκολότερη θέση από αυτή που την εγκαταλείψαμε στην προ δημοψηφίσματος εποχή. Με το «όχι» θα χρειαστεί κάποια χρόνια, με αλυσιδωτές επιπτώσεις, πέρα από τις οικονομικές συνέπειες και σε πιθανές απώλειες εθνικών στρατηγικών στόχων.

Η εξέλιξη των πραγμάτων κακουργηματικά βαφτίζεται ως καταστροφολογία. Είναι προδιαγεγραμμένη από όσες χώρες πήραν νωρίτερα το δικό μας δρόμο. 

Δείτε επίσης