Κοινωνία

26/10/12 12:45

τελ. ενημ.: 26/10/12 12:45

Η κατάργηση των περιορισμών θα σώσει το έθιμο των Αγιοβασιλιάτικων καραβακιών

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΠΕΧΛΙΒΑΝΗ
Πλοίαρχου Ε.Ν.
Μέλος Ενορίας Παναγίας Τουρλωτής
 
Σχετικά με τα Αγιοβασιλιάτικα καραβάκια και το έθιμο πού λαμβάνει χώρα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, θα ήθελα να ενημερώσω για τα παρακάτω θέματα που αφορούν τη συνέχιση και διατήρηση του εθίμου αυτού, αλλά και προτάσεις για την οικονομική στήριξη του.
Τα τελευταία χρόνια, όπως όλοι μας βλέπουμε, δεν υπάρχει κίνητρο αλλά και καμία πρωτοβουλία από το Δήμο Χίου, τόσο για την προβολή του εθίμου αυτού, αλλά και πολύ περισσότερο για τη διατήρηση του. Πέρσι τα καραβάκια που διαγωνίστηκαν ήταν μόλις 3 και αλλά 2 τα οποία δεν συμμετείχαν. Οι λόγοι μη συμμετοχής αυτών των 2 πλοίων είναι άγνωστοι αλλά πολύ περισσότερο μας αφήνουν ένα μεγάλο ερωτηματικό, όταν σε παλαιότερες εποχές τα καραβάκια υπερέβαιναν τα 25 στο σύνολο.
 Το έθιμο φοβόμαστε ότι θα χαθεί, είναι ολοφάνερο. Αυτό που εμείς θα θέλαμε να υποστηρίξουμε σαν Ενορία Παναγίας Τουρλωτής, είναι ότι το καταστατικό που υπάρχει από την Περιηγητική Λέσχη Χίου είναι δομημένο πάνω σε παλαιότερες εποχές και καταστάσεις. Ένα έθιμο, όπως όλοι μας γνωρίζουμε, αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι του χαρακτήρα μας, της ρίζας από οπού προερχόμαστε αλλά πολύ περισσότερο συντελεί στην αναβίωση κάποιων καταστάσεων που συντέλεσαν στη δημιουργία του. Γνωρίζουμε όλοι ότι το έθιμο γίνεται για την αναβίωση της ελευθερίας της Χίου από τον Τούρκικο ζυγό. Για τον λόγο αυτό είθισται τα πλοία να είναι πολεμικά, λόγω της πληθώρας αυτών που υπήρχαν στο λιμάνι μας τότε. Όμως, δεν υπήρχαν μόνο πολεμικά. Υπήρχαν και πλοία εμπορικά αλλά και πλοία που μετέφεραν επιβάτες στις ακτές της Τουρκίας αλλά και σε άλλα νησιά της Ελλάδος μας. Όλα συνεισέφεραν στην Ελευθερία της Χίου αλλά και όλων των άλλων νησιών, το καθένα με το δικό του τρόπο.
Με την παραπάνω αναφορά μας απαντάμε αυτόματα στο όποιο καταστατικό υπάρχει σχετικά με τους κανονισμούς για το έθιμο.
Κατά το παρελθόν πολλά μη πολεμικά πλοία διαγωνίστηκαν και μάλιστα πήραν και την πρώτη θέση στο διαγωνισμό. Άρα αυτόματα όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι όλες οι αναφορές που γίνονται κατά καιρούς, ότι το έθιμο είναι μόνο για πολεμικά πλοία, καταρρίπτονται. Πόσο μάλλον τώρα, που ειδικά και με την οικονομική κρίση τα συνεργεία των καραβακιών αδυνατούν να φτιάξουν νέα καραβάκια. Έτσι λοιπόν κάνουμε μία πρόταση στην οργανωτική αλλά και κριτική επιτροπή, να επιτρέψει τη συμμετοχή όλων των ειδών των πλοίων, με απώτερο σκοπό τη διατήρηση του εθίμου.
Επιτέλους, ας κάνουμε κάτι να διατηρήσουμε ένα τόσο όμορφο έθιμο, σε ένα τόσο μεγάλο Ναυτικό Νησί όπως είναι η Χίος μας.
Ας αφήσουν ελεύθερο το κάθε συνεργείο να φτιάξει το δικό του πλοίο και το μέγεθος, ανάλογα με τη δυνατότητα αλλά και την οικονομική στήριξη που έχει από μόνο του.
Σας θυμίζω ότι παλαιότερα και πριν από 15-20 χρόνια, το έθιμο γινόταν υπό αυτές τις συνθήκες που αναφέρουμε, και μάλιστα στο Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο, με πολύ μεγάλη επιτυχία, αλλά και συμμετοχή από τους συμπολίτες μας. Σήμερα γίνεται υπό άλλες συνθήκες και κανονισμούς στα μέτρα και στο είδος και σε μία παγωμένη και άδεια πλατεία.
Το χρηματικό έπαθλο είναι απλά συμβολικό και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να καλύψει τα συνολικά έξοδα της κατασκευής του πλοίου. Άρα ακόμα και η βράβευση, χωρίς οικονομικό όφελος, είναι αποδεκτή από όλους μας. Ο απώτερος σκοπός κάθε ενορίας που διαγωνίζεται είναι το βραβείο και ποτέ δεν ήταν τα χρήματα.
Θα παρακαλούσαμε, να λάβουν σοβαρά υπόψη την παραπάνω αναφορά μας ώστε να διατηρηθεί το έθιμο.