Κοινωνία

6/4/12 10:28

τελ. ενημ.: 6/4/12 10:29

Η Χίος απ’ τα μάτια των γειτόνων

ΟΙ ΕΚΔΡΟΜΕΙΣ ΣΑΜΙΩΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑΝ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΦΘΗΝΟΤΕΡΟΣ ΑΚΤΟΠΛΟΪΚΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ

Το δέλεαρ του φτηνού κοντινού ακτοπλοϊκού προορισμού ήταν αυτό που ώθησε τους 64 μαθητές και τους 4 συνοδούς εκπαιδευτικούς  του 2ου Γυμνασίου Σάμου να πραγματοποιήσουν την τριήμερη εκδρομή τους στο νησί μας.
«Είχαμε να επιλέξουμε μεταξύ Μυκόνου, Σύρου και Χίου, με ένα καράβι που κάνει 15 ώρες για Πειραιά. Τελικά επιλέξαμε τη Χίο, επειδή τα εισιτήρια είναι  λιγότερα και κοστίζουν φθηνότερα, ενώ οι διανυκτερεύσεις είναι περίπου στο ίδιο επίπεδο. Η αγορά σας είναι όμως ακριβή», δηλώνουν οι συνοδοί καθηγητές  Μ Ξύδη, Μ. Κορρέ, Α. Ζαμπετάκη και Δ. Βογιατζής.
Φαινόμενα βίας
Τα παιδιά δεν γνώριζαν πολλά πράγματα για την πρόσφατη υπόθεση των ναρκωτικών με τη σύλληψη ανήλικων και ενήλικων παιδιών και την προβολή της από την τηλεόραση, αλλά «παντού είναι τα ίδια», ομολόγησαν, όταν δεν ήταν κοντά τους καθηγητές. Τους σόκαρε όμως το γεγονός ότι συνέβη σε τέτοια έκταση σε μια τόσο μικρή επαρχιακή πόλη.
«Τα φαινόμενα βίας είναι συχνά παντού, αλλά με κάποιο μέτρο. Εμείς στις 6 Μαρτίου, ημέρα εναντίον της βίας, κάναμε ενδεικτικές δράσεις στο σχολείο», υποστηρίζει η γυμνασιάρχης Μ. Ξύδη.
Εντυπώσεις
Ένα τριήμερο δεν ήταν αρκετό για να γνωρίσουν τη Χίο, αλλά σαν θετικό κρίνουν ότι είμαστε ένας τόπος που προσφέρει «λίγο απ’ όλα» και αρνητικό την ακρίβεια στην κεντρική αγορά,  σε αντιστοιχία πάντα με αυτό που βιώνουν στην πιο μικρή και ελλιπή αγορά της ιδιαίτερης πατρίδας τους.
Τους εντυπωσίασαν τα χωριά μας, που διατηρούν πολλά από τα παραδοσιακά τους στοιχεία και περισσότερο απ’ όλα τα καστροχώρια, η φιλοξενία, η ποσότητα και ο πλουραλισμός των καταστημάτων που δεν έχει η Σάμος, το καλό φαγητό, ο Ανάβατος, τα Αυγώνυμα, τα Μεστά αλλά και η νυχτερινή ζωή, που έχει περισσότερες επιλογές. Αλλά και αυτή η διασκέδαση είναι, όπως είπαν, «κουλτούρα club και μπαρακιού όλα σε ένα, ως η μόνη λύση διασκέδασης, χωρίς ποιότητα και δυνατότητα επιλογών».
«Τα χωριά μας έχουν θυσιάσει την παραδοσιακότητα τους στον τουρισμό», αποδέχεται ο Δημήτρης, «ο δικηγόρος του σχολείου», με διανοουμενίστικη διάθεση.
«Είσαστε πολύ μεγαλύτερο νησί και αυτό δικαιολογεί τη μεγαλύτερη αγορά», σημειώνει η Δέσποινα, που μας μίλησε παρά την «απαγόρευση» της γυμνασιάρχη Μ. Ξύδη, που απαγόρευσε την επαφή μας με μη επιλεγμένα άτομα και την οποιαδήποτε φωτογράφηση, ακόμη και των τεσσάρων εκπαιδευτικών συνοδών.
Η σκληρή πραγματικότητα
Όπως ήταν φυσικό, η κουβέντα ήλθε και στη σημερινή κατάσταση που βιώνουν τα ίδια τα παιδιά και εκεί μας έκαναν να μην ξέρουμε που να κρυφτούμε, εμείς οι μεγάλοι.
«Παλιά είχατε τη δυνατότητα να ονειρευόσαστε ακόμη και το αδύνατο. Τώρα οι μαθητές δεν μπορούν να ονειρευτούν. Μόνος του ο καθένας κοιτάει να βρει κάποιο επάγγελμα για να ζήσει και σπάει τα μούτρα του. Μόνο όσοι έχουν οικογενειακές επιχειρήσεις έχουν κάποια ελπίδα, όχι ζωηρή και αυτή», επισημαίνει με θλίψη ο Παντελής και συμφωνούν οι υπόλοιποι της παρέας.
Το πλοίο ήλθε, η αναχώρηση δυσάρεστη και εσπευσμένη, γιατί «θα αναχωρήσει αμέσως», όπως αναγγέλθηκε από τα μεγάφωνα. Τα σακίδια στον ώμο και επιστροφή στη ρουτίνα, όπως ισχύει για όλους όταν τελειώνει η κάθε εκδρομή.