Έφυγε το τελευταίο παλικάρι, έφυγε ο τελευταίος Αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης της Χίου. Ο άνθρωπος που, δωδεκάχρονο παιδί, ανατίναζε φυλάκια των Γερμανών, προμήθευε φτωχές οικογένειες με τρόφιμα και τους Αντάρτες με όπλα και πυρομαχικά... Έπαιξε, επίσης, πρωταγωνιστικό ρόλο, μαζί με τον Ιάσωνα Καλαμπόκα, στην απόδραση και διάσωση της Ευγενίας Λίναρη από το Νοσοκομείο Χίου, όπου κρατούνταν λόγω της Αντιστασιακής δράσης του συζύγου της, Σωτήρη Λίναρη και η οποία θα εκτελούταν από τους Γερμανούς.
Ο Δημήτρης Κουσκουσάκης, πλήρης ημερών, 103 ετών, αξιώθηκε από τον Θεό να δει παιδιά και εγγόνια και να ζήσει όλες τις όμορφες στιγμές της ζωής των απλών ανθρώπων. Έζησε λύπες και χαρές περαστικές, κόπους και αγώνες που αναζωογονούν την ψυχή και τη ζωή μας, δίνοντάς της αξία ανεκτίμητη και αιώνια, αλλά και μια υστεροφημία που θα εμπνέει πάντα, με το παράδειγμά του, τις νέες γενιές για νέους αγώνες.
Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στην Παναγιά τη Λατομίτισσα, στα Λιβάδια της Χίου, στις 6:00 το απόγευμα της Πέμπτης 17 Σεπτεμβρίου 2026, μέσα σε κλίμα συγκίνησης και με όλες τις πρέπουσες σεμνές τιμές. Η Ελληνική Σημαία τον αγκάλιασε για να τον συνοδεύσει στην αιωνιότητα, παρουσία των αγαπημένων του ανθρώπων και όλων εκείνων που γνωρίζουν να τιμούν τους αγωνιστές της ζωής.
Στο πλαίσιο της τελετής, εκ μέρους της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ (Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας), ο Γιάννης Αμπατζής εκφώνησε έναν ιδιαίτερα ταιριαστό και εμπνευσμένο επικήδειο.
«Αποχαιρετούμε σήμερα τον τελευταίο Αγωνιστή της γενιάς της Εθνικής Αντίστασης, Δημήτρη Κουσκουσάκη, που σημάδεψε με τη δράση του την Ιστορία του νησιού μας. Συμβολικό το φευγιό του! 82 χρόνια μετά την Απελευθέρωση της Χίου από τη Γερμανική Κατοχή, πέταξε στους ουρανούς να συναντήσει τους παλιούς Συντρόφους του, τον Αντώνη Γλύκα, τον Γιώργη Μαυράκη, τον Παναγιώτη Καρασούλη, τον Ιάσωνα Καλαμπόκα, τον Μανώλη Τσαγκάτο και τόσους άλλους, που έγραψαν την Ιστορία της Αντίστασης στη Χίο απέναντι στους Γερμανούς Κατακτητές, μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.
Ο μπάρμπα-Μήτσος Κουσκουσάκης, παιδί πολυμελούς προσφυγικής οικογένειας από τον Συνοικισμό του Νοσοκομείου, συμμετείχε ενεργά στην Αντίσταση, από όποια θέση του ζητήθηκε.
Αν και κυνηγήθηκε με διώξεις από το Μετεμφυλιακό Καθεστώς, παρέμεινε σταθερός στις αρχές και τα ιδανικά του.
Παιδί της εργατικής τάξης, οικοδόμος, σεμνός, με διακριτική παρουσία, ανήκε στη γενιά των ταπεινών και καταφρονημένων και σήκωσε κεφάλι όταν η πατρίδα τον κάλεσε, αποδεικνύοντας με τη στάση ζωής του ότι την Ιστορία τη γράφει ο λαός με τους αγώνες του και όχι οι Κυβερνήσεις και οι πλούσιοι με τα χρήματά τους.
Μέχρι το τέλος, παρά το βάρος των 103 χρόνων του, είχε πλήρη συνείδηση, πάντα με το πλατύ χαμόγελο της γνώσης και της εμπειρίας του. Καλοσυνάτος και ευθύς, έφυγε στο μακρινό ταξίδι της αιωνιότητας.
Είχε, βέβαια, την αμέριστη φροντίδα της κόρης του Κατίνας και των γιων του, Κώστα και Λευτέρη, καθώς και όλης της οικογένειάς του.
Αιωνία σου η μνήμη, Σύντροφε! Αθάνατος!...»
Έτσι φεύγουν τα παλικάρια... Χωρίς πολλά λόγια, χωρίς φανφάρες και χωρίς πολλούς επίσημους. Εκείνοι που έπρεπε να είναι εκεί για να προσευχηθούν, να συλλυπηθούν και να αποχαιρετήσουν, ήταν παρόντες και έδωσαν τον τελευταίο ασπασμό με αγάπη.
Έλαμψαν, ωστόσο, διά της απουσίας τους οι περισσότερες Τοπικές Αρχές, με εξαίρεση τον πρώην Δήμαρχο Σταμάτη Κάρματζη, τον Αντώνη Λυπαρή και τον Δημήτρη Σαρρή, οι οποίοι έχουν υπηρετήσει την Τοπική Αυτοδιοίκηση από διάφορες θέσεις.
Δημήτρης Ζαφείρης
Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.
facebook
youtube
instagram
X
