Κοινωνία

13/3/13 15:34

τελ. ενημ.: 14/3/13 13:30

Ένα μνημόσυνο με καθυστέρηση 5 δεκαετιών

• ΣΤΑ 23 ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΥ ΑΝΤΙΜΟΝΙΟΥ ΚΕΡΑΜΟΥ

Στο δρόμο προς τα Αγιάσματα, σε ένα απ’ τα πιο στενά γεφυράκια, κάτω ακριβώς από τον Κέραμο, στέκονται ακόμα ερείπια κατοικιών. Εύκολα καταλαβαίνει κανείς απ’ την αρχιτεκτονική τους ότι είχαν διαφορετική χρήση απ’ την κατοίκηση. Τα ανοίγματα που οδηγούν στις στοές δε διακρίνονται με γυμνό μάτι απ’ το δρόμο. Ένα λιτό μνημείο, με τα ονόματα 24 νεκρών, ένα κενοτάφειο, κινεί την προσοχή του περαστικού.

Στο σημείο εκείνο, πενήντα χρόνια πριν, ξεδιπλώθηκε η κορυφαία εργατική τραγωδία του νησιού, άγνωστη σε πολλούς. Ο Κέραμος πάντα έπεφτε μακριά, η επικοινωνία τα δύσκολα χρόνια των δεκαετιών του ’40 και του ’50 ήταν σχεδόν αδύνατη κι η κοινωνία της Χίου ποτέ δεν εστίασε σ’ αυτή την τραγωδία.

Από τη νόσο της πνευμονοκονίασης θυσιάζονται 24 βορειοχωρούσικα παλικάρια. Άνθρωποι του μόχθου, που είδαν στο μεροκάματο στα μεταλλεία αντιμονίου τη μεγάλη ευκαιρία να πιάσουν στα χέρια τους λεφτά, σε μια περίοδο που η ζωή στη βόρεια Χίο κυλούσε σε ρυθμούς ανταλλακτικής οικονομίας. Έδινες λάδι, έπαιρνες κρέας.

Το τίμημα βαρύ. Πέρα από τα θύματα, πολλοί απ’ τους μεταλλωρύχους γνωματεύονται με βαθμό αναπηρίας 67%. Η άγνοια για τον κίνδυνο της εισπνοής της σκόνης και η απουσία κάθε προληπτικού μέτρου από την εταιρεία Μποδοσάκη που τα διαχειρίζεται έχουν ανεπανόρθωτες συνέπειες.

Σ’ αυτή τη σκληρή και εν πολλοίς άγνωστη σελίδα της ιστορίας της βόρειας Χίου ρίχνει φως η αποψινή (στις 19.30) εκδήλωση της Βιβλιοθήκης «Κοραή» με φιλοξενούμενο τον καθηγητή του Ε.Μ.Π., κ. Μπελαβίλα, και μαρτυρίες από ανθρώπους που εργάστηκαν στις στοές του θανάτου.

Μια σπονδή του πνευματικού μας ιδρύματος στην ιστορική μνήμη μιας περιοχής που θα μπορούσε, τουλάχιστον σήμερα, να ήταν διαφορετική.

Δείτε επίσης