Αναλυτικά η επιστολή:
Με αφορμή χθεσινό άρθρο των κ.κ. Στρατή Κακαρίνου και Σταύρου Βαρβάκη, αντιπροσώπων στη Γενική Συνέλευση της ΕΜΧ («Ο αγώνας των μαστιχοπαραγωγών και οι αμετανόητοι!», 19.10.2026), επιτρέψτε μου να απαντήσω συνολικά στις ανακρίβειες που μήνες τώρα διατυπώνονται μέσω του τύπου και των κοινωνικών δικτύων, και οι οποίες οφείλω επίσημα να απαντήσω.
Να επισημάνω ότι η συνολική διαχείριση του θέματος αφορούσε και αφορά τα χρήματα όλων των μαστιχοπαραγωγών και το μέλλον της Ένωσής μας.
Δεν θα απαντήσω σε χαρακτηρισμούς. Θα απαντήσω με στοιχεία.
Ας ξεκινήσουμε.
Οι αρθρογράφοι ξεκινούν γράφοντας ότι οι ορκωτοί ελεγκτές υπέγραψαν τις οικονομικές καταστάσεις 2025 «με επιφύλαξη». Αυτό είναι ανακριβές. Η Έκθεση Ελέγχου της 25ης Ιουνίου 2026 περιέχει γνώμη χωρίς επιφύλαξη και χωρίς θέμα έμφασης. Οι ελεγκτές βεβαιώνουν ότι οι οικονομικές καταστάσεις της χρήσης 2025 παρουσιάζουν εύλογα, από κάθε ουσιώδη άποψη, την οικονομική θέση της Ένωσης.
Η μοναδική παρατήρηση βρίσκεται σε ξεχωριστό κεφάλαιο της Έκθεσης, την «Έκθεση επί άλλων Νομικών και Κανονιστικών Απαιτήσεων». Εκεί αναφέρεται ότι μέρος των αποτελεσμάτων διανεμήθηκε απευθείας στους παραγωγούς και όχι στους πρωτοβάθμιους συνεταιρισμούς, κατά παρέκκλιση του άρθρου 26 του ν. 4673/2020 και του Καταστατικού. Αυτό δεν είναι επιφύλαξη. Είναι η διαπίστωση ενός θεσμικού ζητήματος που ήδη γνωρίζαμε, για το οποίο είχαμε ήδη ενεργήσει και το οποίο λύνει τώρα η τροπολογία.
Όταν κάποιος παρουσιάζει δημόσια μια καθαρή έκθεση ελέγχου ως έκθεση «με επιφύλαξη», παραπληροφορεί τους παραγωγούς για την οικονομική εικόνα της Ένωσής τους. Η Έκθεση είναι στη διάθεση κάθε μαστιχοπαραγωγού, ώστε να την κρίνει ο καθένας.
Ο νόμος ξεχωρίζει καθαρά τις ευθύνες. Η Διοίκηση καταρτίζει τις οικονομικές καταστάσεις και ευθύνεται για τη νομιμότητα των πράξεων της. Ο ορκωτός ελεγκτής ελέγχει ανεξάρτητα, μεταξύ άλλων, τη νομιμότητα των αποφάσεων και των πράξεων των οργάνων (άρθρο 24 παρ. 5 του ν. 4673/2020) και διατυπώνει γνώμη.
Η Διοίκηση έκανε ό,τι της αναλογούσε. Όταν το ζήτημα τέθηκε, στα τέλη του 2024, ζήτησε γνωμοδοτήσεις από δύο ανεξάρτητους οίκους, τη Grant Thornton και την Ernst & Young. Και οι δύο κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα. Η γνωμοδότηση αναγνώστηκε ολόκληρη στη Γενική Συνέλευση της 14ης Ιουνίου 2025, ενώπιον όλων των αντιπροσώπων, σύμφωνα με την πάγια πρακτική για έγγραφα με φορολογικό περιεχόμενο. Στη συνέχεια, η Διοίκηση τακτοποίησε τη φορολογική εκκρεμότητα πριν από τη σύνταξη της Έκθεσης:
Για τις χρήσεις 2020–2024 υπέβαλε οικειοθελώς τροποποιητικές δηλώσεις, χωρίς να έχει προηγηθεί φορολογικός έλεγχος, με το ευνοϊκότερο καθεστώς που προβλέπει ο νόμος για την οικειοθελή διόρθωση.
Για τη χρήση 2025, ο φόρος δηλώθηκε εμπρόθεσμα με την κανονική ετήσια δήλωση.
Γι’ αυτό η Έκθεση είναι καθαρή. Ο ελεγκτής βρήκε τις φορολογικές υποχρεώσεις τακτοποιημένες και περιορίστηκε στη θεσμική παρατήρηση που του επιβάλλει ο νόμος.
Ο ελεγκτής έκανε επίσης ό,τι του αναλογούσε, και αυτό λέει πολλά. Το άρθρο 24 παρ. 4 του ν. 4673/2020 τον υποχρεώνει, αν διαπιστώσει ενδείξεις αξιόποινων πράξεων, να διαβιβάσει το πόρισμα στον Εισαγγελέα μέσα σε δέκα ημέρες. Καμία τέτοια διαβίβαση δεν έγινε. Όσοι μιλούσαν δημόσια για «ζημιά» και «ευθύνες» έχουν απάντηση από τον ίδιο τον ανεξάρτητο ελεγκτή.
Οι αρθρογράφοι αποδίδουν στους ελεγκτές ιδιοτελή κίνητρα, ότι δήθεν «ένιωσαν ότι εκθέτονταν». Δεν στηρίζουν αυτή την κατηγορία σε κανένα στοιχείο. Πρόκειται για ανεξάρτητους επαγγελματίες, που υπογράφουν με την ευθύνη τους, όπως νομικά κατοχυρώνεται με τον Ν.4673/2020.
Οι αρθρογράφοι παρουσιάζουν τις συναντήσεις στα Νένητα σαν να εξέφραζαν τους συνεταιρισμούς. Η πρόσκληση εμφανίστηκε ως κοινή πρόσκληση πέντε πρωτοβάθμιων συνεταιρισμών. Η ΕΜΧ ζήτησε με επιστολή της από τους πέντε συνεταιρισμούς τα πρακτικά των Διοικητικών Συμβουλίων που αποφάσισαν τη σύγκληση. Κανένα πρακτικό δεν προσκομίστηκε ποτέ, και ο πρόεδρος ενός από αυτούς αρνήθηκε ότι υπήρξε τέτοια απόφαση. Οι συναντήσεις αυτές δεν ήταν όργανο ούτε της Ένωσης ούτε των συνεταιρισμών, και δεν μπορούν να παρουσιάζονται ως φωνή των μαστιχοπαραγωγών.
Η δημόσια αρθρογραφία κατά της Διοίκησης ξεκίνησε ήδη από τον Μάιο 2026, πολύ πριν τακτοποιηθούν οι φορολογικές εκκρεμότητες. Στις 6 Μαΐου 2026, οι ίδιοι αρθρογράφοι έγραφαν στον Τύπο, και μοίραζαν σε φυλλάδια στα χωριά, ότι η διπλή φορολογία «δεν ισχύει» και ότι τα 640.000 € «θα πεταχτούν». Το αποτέλεσμα ήταν σύγχυση στους παραγωγούς.
Υπήρχε όμως και ένας πολύ πιο σοβαρός κίνδυνος. Όσο οι τροποποιητικές δηλώσεις δεν είχαν υποβληθεί, κάθε δημόσια συζήτηση για τη φορολογική μεταχείριση εκατομμυρίων ευρώ μπορούσε να προκαλέσει φορολογικό έλεγχο στην ΕΜΧ. Αν ο έλεγχος είχε προηγηθεί της οικειοθελούς διόρθωσης, η Ένωση θα έχανε την προστασία που ο νόμος δίνει σε όποιον τακτοποιεί μόνος του τις υποχρεώσεις του. Θα επιβάλλονταν πρόστιμα και προσαυξήσεις πολλαπλάσιου ύψους, η Έκθεση Ελέγχου θα είχε τότε πραγματική επιφύλαξη, και ολόκληρο το κόστος θα έπεφτε στους μαστιχοπαραγωγούς.
Η Διοίκηση δεν μπήκε σε δημόσια αντιπαράθεση όσο η υπόθεση ήταν ανοιχτή, ακριβώς για να μην εκτεθεί η Ένωση. Ολοκλήρωσε πρώτα την τακτοποίηση και μετά διεκδίκησε τη θεσμική λύση. Όσοι μιλούν σήμερα για «αγώνα» θα πρέπει να εξηγήσουν στους παραγωγούς γιατί έπαιζαν με αυτόν τον κίνδυνο.
Οι αρθρογράφοι γράφουν ότι το Υπουργείο αναγνώρισε ότι το ποσό «ήταν πλεόνασμα». Η διάταξη λέει κάτι διαφορετικό. Το άρθρο 326 του νομοσχεδίου προσθέτει νέο εδάφιο στην παρ. 5 του άρθρου 36 του ν. 4673/2020. Σύμφωνα με αυτό, η ΕΜΧ, για τη διανομή πλεονάσματος στα μέλη των πρωτοβάθμιων συνεταιρισμών της και για τη συμμετοχή σε χρηματοδοτικά προγράμματα, νοείται ως πρωτοβάθμιος συνεταιρισμός. Το άρθρο 376 παρ. 11 ορίζει ρητά αναδρομική ισχύ από την έναρξη ισχύος του ν. 4673/2020.
Αν ο υφιστάμενος νόμος επέτρεπε ήδη την απευθείας διανομή, δεν θα χρειαζόταν ούτε νέο εδάφιο ούτε ρητή αναδρομικότητα. Η τροπολογία λύνει ένα πραγματικό πρόβλημα, το ίδιο που διαπίστωσαν οι γνωμοδοτήσεις και ο ελεγκτής. Λύνει ακριβώς το θέμα που επισημαίνει η παρατήρηση της Έκθεσης.
Η δυνατότητα μετατροπής της ΕΜΧ σε πρωτοβάθμιο συνεταιρισμό υπάρχει στον νόμο από το 2020. Η διαβούλευση που άνοιξε η Διοίκηση ήταν ανοιχτή και θεσμική. Από τις 27 Ιανουαρίου 2025 έγιναν οκτώ ενημερωτικές συναντήσεις με τα Διοικητικά Συμβούλια και των 20 πρωτοβάθμιων συνεταιρισμών και με τους αντιπροσώπους τους. Η τελευταία έγινε στις 27 Απριλίου 2026 στο Μουσείο Μαστίχας. Οι συνεταιρισμοί αποφάσισαν ελεύθερα.
Από τα επίσημα Πρακτικά των Γενικών Συνελεύσεων των Α’θμιων Συνεταιρισμών που μας προσκομίσθηκαν, 9 Συνεταιρισμοί που αντιπροσωπεύονται στην ΕΜΧ με 33 Αντιπροσώπους (55%) με το παραγωγικό τους αποτύπωμα στο 61,76% της συνολικής παραγωγής μαστίχας αποφάσισαν ΝΑΙ στην έναρξη διαβούλευσης, αντίστοιχα 8 Συνεταιρισμοί που αντιπροσωπεύονται στην ΕΜΧ με 27 Αντιπροσώπους (45%) με το παραγωγικό τους αποτύπωμα στο 38,24% της συνολικής παραγωγής μαστίχας αποφάσισαν ΟΧΙ στην έναρξη διαβούλευσης, ενώ δύο Γ.Σ Συνεταιρισμών δεν πήραν απόφαση λόγω ισοψηφίας.
Όσοι γράφουν ότι η Διοίκηση «κρύβεται» από τους παραγωγούς παραβλέπουν οκτώ συναντήσεις σε δεκαπέντε μήνες, για τις οποίες όλα τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων και όλοι οι αντιπρόσωποι, και οι ίδιοι μεταξύ αυτών, είχαν ειδοποιηθεί με γραπτή πρόσκληση.
Το νέο εδάφιο για το πλεόνασμα ισχύει ανεξάρτητα από οποιαδήποτε μετατροπή. Το επιχείρημα ότι η φορολογία ήταν «δόλωμα» για το κλείσιμο των συνεταιρισμών το διαψεύδει το ίδιο το κείμενο του νόμου.
Μόλις ψηφιστεί η διάταξη και δημοσιευθεί σε ΦΕΚ, η ΕΜΧ θα υποβάλει τροποποιητικές δηλώσεις για τις χρήσεις 2020–2025 και θα ζητήσει την επιστροφή των ποσών, τα οποία θα αποδοθούν στους μαστιχοπαραγωγούς. Ο κανονισμός διανομής θα προσαρμοστεί στο νέο πλαίσιο, ώστε το πρόβλημα να μην επαναληφθεί.
Συμπέρασμα:
Αν αντιπαραβάλει κανείς το άρθρο των κ.κ. Κακαρίνου και Βαρβάκη (καθώς και τα έχουν γραφτεί από Τρίτους), με τα έγγραφα, κανένα από τα βασικά επιχειρήματά τους δεν στέκει:
«Ο φόρος εμφανίστηκε χωρίς να το ζητήσει ή να το επιβάλλει κάποιος.» Τον επέβαλλε ο νόμος, όπως διαπίστωσαν δύο ανεξάρτητες γνωμοδοτήσεις και ο έλεγχος νομιμότητας των ορκωτών. Αν δεν οφειλόταν, δεν θα χρειαζόταν νέα διάταξη με αναδρομική ισχύ.
«Οι ελεγκτές υπέγραψαν με επιφύλαξη.» Η Έκθεση της 25ης Ιουνίου 2026 είναι χωρίς επιφύλαξη και χωρίς θέμα έμφασης.
«Οι ελεγκτές ένιωσαν ότι εκθέτονταν και ζήτησαν τον φόρο.» Ο ίδιος ελεγκτής ελέγχει την ΕΜΧ εδώ και τουλάχιστον είκοσι χρόνια. Όταν εξέτασε τις γνωμοδοτήσεις, κατέγραψε το ζήτημα όπως του επιβάλλει ο νόμος. Η απόδοση ιδιοτελών κινήτρων δεν στηρίζεται σε κανένα στοιχείο.
«Το Υπουργείο αναγνώρισε ότι ήταν πάντα πλεόνασμα.» Η τροπολογία δεν ερμηνεύει τον παλαιό νόμο. Θεσπίζει νέο κανόνα, που χρειάστηκε να ισχύσει αναδρομικά.
«Η φορολογία ήταν εργαλείο για το κλείσιμο των συνεταιρισμών.» Η λύση για το πλεόνασμα ισχύει ανεξάρτητα από οποιαδήποτε μετατροπή και δεν αγγίζει κανέναν πρωτοβάθμιο συνεταιρισμό.
«Η αντίδραση των παραγωγών κράτησε ανοιχτή την επιστροφή των χρημάτων.» Την επιστροφή την κάνει δυνατή η νόμιμη και οικειοθελής τακτοποίηση. Αν η ΕΜΧ δεν είχε πληρώσει, σήμερα δεν θα συζητούσαμε επιστροφή αλλά πρόστιμα.
Το ίδιο το άρθρο αναιρεί τον εαυτό του. Οι αρθρογράφοι γράφουν ότι, μετά την καταβολή, το πρόβλημα «είχε μόνο πολιτική λύση». Παραδέχονται δηλαδή ότι, με τον ισχύοντα νόμο, ο φόρος οφειλόταν. Δεν μπορεί κάποιος να υποστηρίζει ταυτόχρονα ότι ο φόρος δεν όφειλε να πληρωθεί και ότι χρειαζόταν νέος νόμος για να επιστραφεί.
Αρκεί να συγκρίνει κανείς τι έγραφαν οι ίδιοι στις 6 Μαΐου 2026, στο άρθρο «Με τέσσερα ψέματα κλείνουν τους συνεταιρισμούς», με όσα γράφουν σήμερα:
Τότε: η διπλή φορολογία «δεν ισχύει» και τα 640.000 € «θα πεταχτούν». Σήμερα: η νέα διάταξη είναι αναγνώριση του «δίκαιου αιτήματός μας». Αν ο φόρος δεν οφειλόταν, κανένας νέος νόμος δεν θα χρειαζόταν.
Τότε: οι ορκωτοί ελεγκτές ήταν με το μέρος τους, «σε αντίθεση» με τις δύο γνωμοδοτήσεις. Σήμερα: οι ίδιοι ελεγκτές «ένιωσαν ότι εκθέτονταν» και ζήτησαν τον φόρο.
Τότε: καταγράφουν οι ίδιοι ότι η Διοίκηση τους ενημέρωσε για τις δύο γνωμοδοτήσεις στη συνάντηση της 27ης Απριλίου 2026 στο Μουσείο Μαστίχας. Σήμερα: ο φόρος εμφανίστηκε «χωρίς να το ζητήσει ή να το επιβάλλει κάποιος».
Τα επιχειρήματα αλλάζουν ανάλογα με το τι εξυπηρετεί κάθε φορά. Τα έγγραφα μένουν ίδια.
Η διαφωνία είναι θεμιτή και χρήσιμη, όταν εκφράζεται μέσα από τα θεσμικά όργανα και στηρίζεται σε έγγραφα. Όταν όμως συναντήσεις χωρίς θεσμική υπόσταση παρουσιάζονται ως φωνή των συνεταιρισμών και διαδίδονται ανακρίβειες, κινδυνεύουν τα χρήματα των παραγωγών. Ο στόχος είναι ένας για όλους: να επιστρέψουν τα χρήματα στους μαστιχοπαραγωγούς, νόμιμα και χωρίς επιπλέον κόστος. Σε αυτό οδηγεί ο δρόμος που ακολούθησε η Διοίκηση.
Ο Πρόεδρος της
Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών Χίου
Γιώργος Τούμπος
Οι ειδήσεις σήμερα Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.
facebook
youtube
instagram
X
