Κοινωνία

22/9/12 19:18

τελ. ενημ.: 20/2/18 19:12

Δρομολόγιο στο...παρελθόν

Ο Σ. ΖΑΠΑΡΤΑΣ ΕΧΕΙ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΣΕ ΚΙΝΗΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΑΛΙΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΤΟΥ ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΥ ΚΤΕΛ, ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

Όταν κυκλοφορεί στους δρόμους της Χίου, όλοι παραμιλάνε από θαυμασμό. Είναι ένα κινητό μουσείο, που προκαλεί βλέμματα θαυμασμού από όπου περνάει. Είναι σαν το παλιό καλό κρασί, που με το πέρασμα του χρόνου γίνεται όλο και καλύτερο. Δεν είναι κάποια μεγάλη και πανέμορφη γυναίκα, αλλά το λεωφορείο αντίκα του παλιού υπεραστικού ΚΤΕΛ, που στα χέρια του Σ. Ζαπάρτα «κυκλοφορεί και φυσάει», όπως λέει καμαρώνοντας ο ιδιοκτήτης του.
Έμπειρος οδηγός, από το 1985 οδηγούσε τα πούλμαν της εταιρείας Χανδρή. «Η εταιρεία επέλεξε εμένα από όλους τους άλλους, να μεταφέρω τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ και τη σύζυγο του όπου πήγαν, στην επίσκεψη τους στο νησί μας. Ήταν μεγάλη τιμή και εμπειρία που δεν θα ξεχάσω ποτέ μου».
 
Το λεωφορείο - μουσείο
Το λεωφορείο είναι κατασκευής του 1972, ένα Mercedes – Benz της ΒΙΑΜΑΞ, το μόνο πια που κυκλοφορεί κανονικά στο Αιγαίο. Ο Σωτήρης δεν το έχει συντηρήσει μόνο. Αλλά του έχει τα πάντα, που επιτρέπουν όχι μόνο την κυκλοφορία του, αλλά και την επαγγελματική λειτουργία, αν μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο. Την εποχή της «παντοδυναμίας του» ανήκε στο υπεραστικό ΚΤΕΛ, και κυριολεκτικά σάρωσε τα χωριά.
Στη Χίο το είχε πρωτοφέρει ο Δ. Κοσμάς, στη συνέχεια πέρασε στα χέρια του Ι. Μαχαιρα και το 2010 κατέληξε στην αγκαλιά του Σ. Ζαπάρτα, που από σαραβαλάκι το αναπαλαίωσε και το μετέτρεψε σε «ολοκαίνουριο» κινούμενο μουσείο.
«Το έκανα από μεράκι, μου αρέσουν τα παλιά αντικείμενα, μηχανές, αυτοκίνητα, το έχω κάνει σαν μουσειακό είδος, αλλά κυκλοφορεί νόμιμα». Ο αριθμός του ΑΡ 1114, αποδεικνύει ότι είναι ίσως το παλιότερο εν ενεργεία αυτοκίνητο που κυκλοφόρησαν στη Χίο.
Όλος ο κόσμος το θαυμάζει όταν το κυκλοφορεί για  να θυμούνται οι παλιότεροι ότι κάποτε αυτό τους εξυπηρετούσε και να μαθαίνουν οι νέοι την ιστορία των συγκοινωνιών στη Χίο. Πολύ συχνά όμως, πάει και την οικογένεια του εκδρομές.
Μπήκαμε μέσα και θαυμάσαμε την άριστη κατάσταση του οχήματος. Τα πάντα καλοφροντισμένα, γυαλισμένα, έχει αντικατασταθεί ότι έπρεπε, λάμπει από καθαριότητα, όλα θυμίζουν την εποχή που δούλευε «στα ντουζένια του».
 
«Έλα να δεις τη μηχανή», λέει ο Σωτήρης και αφαιρώντας το τεράστιο παλιό σκέπαστρο αντικρίζουμε μια ολοκαίνουργια θαρρείς,  λαμπερή κατασκευή. Όπως τονίζει μάλιστα, «τα πάντα είναι γνήσια, από τα αντικείμενα και τα εργαλεία, έως τα ανταλλακτικά. Απο τα παλιά στρογγυλά φώτα και το παραδοσιακό κουδούνι έως τις χειρολαβές, το καντράν των δρομολογίων και το μηχανοστάσιο Τίποτα δεν είναι «μαϊμού στο λεωφορεία αυτό».
 
«Έχουν πονέσει τα χεράκια μου από το καθάρισμα, τα γυαλίσματα, τις αντικαταστάσεις, τα βαψίματα. Δεν είναι πολυέξοδο πια, απλά θέλει πολύ προσωπική δουλειά για συντήρηση. Δόξα το Θεό, με τη δουλειά μου έχω καταφέρει να τα βγάζω πέρα, δουλεύω πολύ και ζω με αξιοπρέπεια ».
Το σημερινό του αμαξοστάσιο είναι στην αριστερή πλευρά του δημοτικού πάρκινγκ της οδού Ράμνης. Σύντομα θα είναι έτοιμος να μας παρουσιάσει και το δεύτερο, ακόμη παλιότερο λεωφορείο που έχει πάρει και επισκευάζει.