Κοινωνία

26/11/15 18:04

τελ. ενημ.: 27/11/15 16:03

Δε θα μας βγει ξινό το λάδι…

ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ, ΚΑΛΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ, ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΑΛΗ ΤΙΜΗ

Γύρω στα 4 ευρώ κυμαίνεται η τιμή κιλού του καλού φετινού  ελαιόλαδου, με οξύτητα από 0,5 έως 0,8 βαθμούς. Στον 1 βαθμό, κυμαίνεται από 3 έως 3,5 ευρώ το κιλό. Υπάρχει δε η πιθανότητα να αυξηθεί λίγο ακόμη,  επειδή  η Ισπανία και η Ιταλία δεν έχουν καλή παραγωγή φέτος.

Μείωση

Η παραγωγή είναι μικρότερη από πέρσι αλλά  στις ραβδιστές πάνω από το δέντρο είναι καλύτερη σε ποιότητα, θα πλησιάσει τους 600 έως 700 τόνους, ενώ πέρσι είχε πλησιάσει τους 1000 τόνους. Η τιμή διαμορφώνεται από την καλή ποιότητα, η οποία οφείλεται κυρίως σε δύο παράγοντες.

 «Ο  δάκος ήταν φέτος λίγος, με αποτέλεσμα η οξύτητα να είναι χαμηλή, αλλά επηρέασε  η ανομβρία και η παραγωγή είναι μικρότερη, γι’ αυτό πολλοί παραπονιούνται» μας πληροφορεί  ο ελαιοτρίβης Βαγγέλης Γιαννίρης, που μας  υποδέχθηκε χαμογελαστός στο ελαιοτριβείο του, στην περιοχή της Αγ. Άναστασίας, στο Φραγκοβούνι. «Ακόμη, οι νέοι παραγωγοί «επενδύουν» στην ποιότητα, γι’ αυτό παίρνουν τον καρπό πάνω από τα δέντρα, ραβδιστό, όπως λέγεται» μας πληροφορεί .                                                                 

 «Η ραβδιστή, έχει από 0,5 έως 1 βαθμό οξύτητας, η χαμάδα η διχτυάρικη κυμαίνεται από 1,5 έως  2,5 περίπου», μας διαβεβαιώνει .

Από ποικιλίες καλά πάνε το Χιώτικο και το Κορωνέϊκο. Το τελευταίο  ευδοκιμεί κυρίως στη νότια Χίο, στον Κάμπο είναι ελάχιστο.

«Καλά πάνε και τα Μανάκια», μας λέει ο Καλλιμασιώτης Κώστας Συράκης.

«Δίνουν λίγο, αλλά καλό λάδι, γύρω στο 15%. Εδώ στη Χίο οι περισσότεροι είμαστε μικροί παραγωγοί, τρίβουμε μόνο για την οικογένεια μας. Ακόμη και εκεί που υπάρχουν αρκετές ελιές όμως, τις μαζεύουμε οικογενειακά, δεν συμφέρει να παίρνεις εργάτη για το μάζεμα».

Άλλωστε όπως λέει, γι’ αυτό δεν υπάρχει και συνεταιρισμός, όπως στη Λέσβο.
«Οι περισσότεροι το έχουν σαν πάρεργο, λίγοι ασχολούνται επαγγελματικά, η μικρή παραγωγή δεν επιτρέπει τίποτα περισσότερο»

Η κυρά Μαρία κατεβαίνει από τους Ολύμπους και τρίβει στο ελαιοτριβείο Γιαννίρη πολλά χρόνια.

«Κάνω το λάδι της χρονιάς μου, δεν συμφέρει να αγοράζω από έξω γιατί  στο ράφι είναι ακριβό. Το μάζεμα είναι δύσκολο και η παραγωγή μικρή, αλλά και ο τενεκές το ντόπιο λάδι είναι ακριβός, τα 17 κιλά πουλιούνται ακόμη και 70 ευρώ», προσθέτει.

H φωτογραφία

Το κείμενο της φωτογραφίας που είναι κρεμασμένη στον τοίχο, απέναντι από την κεντρική είσοδο της βιοτεχνίας, σε προδιαθέτει γι΄αυτό που θα ακολουθήσει. «Ο άρχοντας του λαδιού. Τούτες τις μέρες τα ελαιοτριβεία έχουν την τιμητική τους,  καθώς είναι η εποχή για το τρίψιμο των ελιών. Έτσι αποθανατίσαμε το γνωστό, καλοκάγαθο χαμογελαστό και πάνω από’ όλα έντιμο και σωστό επαγγελματία Βαγγέλη Γιαννίρη, που συνεχίζει την ιστορική πορεία του ελαιοτριβείου του πατέρα του, στο Φραγκοβούνι. Ένα λιουτριβειό με τη δική του ιστορία», γράφει στη λεζάντα.

Δείτε επίσης