Ιστορίες

21/9/17 14:33

τελ. ενημ.: 20/2/18 18:53

«Ο Ετσεβίτ είχε πει ότι η Ελλάδα και η Τουρκία είναι ανδρόγυνο»

Δεν έκανα τίποτα το ηρωικό, έκανα λίγα  μπροστά σε αυτά που πρέπει να κάνει κάθε Έλληνας για την πατρίδα.

Με αυτά τα λόγια ο 97χρονος έφηβος Στρατηγός Κωνσταντίνος Κόρκας αποκαλύπτεται για τη δράση του ως Ιερολοχίτης, τότε που, ως Ανθυπολοχαγός ακόμη, ξεκινούσε στη μέση Ανατολή την περίοδο του 2ου Παγκόσμιου πολέμου, την καριέρα του στο στρατό, που τον έφερε μέχρι και το βαθμό του στρατηγού.

 «Είχαμε άριστους Χιώτες συνάδελφους, διαμάντια. Φτάσαμε να είμαστε 1000 εθελοντές. Εγώ ήμουν από την πρώτη ομάδα, πριν μετονομαστεί σε Ιερό Λόχο, μέχρι που διαλύθηκε. Πέντε χρόνια ήμουν Ιερολοχίτης, δεν έλειψα ούτε δευτερόλεπτο, συμμετείχα σε όλες τις αποστολές της Αιγύπτου, του Ελ Αλαμέϊν, της Παλαιστίνης, του Αιγαίου, της Βόρειας Αφρικής, μέχρι την Καρχηδόνα έφτασα».

Ιστορία Λόχου

Ο Λόχος συγκροτήθηκε στην  Κφάρ Ιόνα της Παλαιστίνης, αρχικά ως Λόχος Πολυβόλων, με προορισμό να προσκολληθεί στην ΙΙη Ελληνική Ταξιαρχία και εκπαιδεύτηκε στο Νεοζηλανδικό στρατόπεδο.

«Toν  Αύγουστο του 1942, μετονομαστήκαμε σε  «Λόχο Επιλέκτων Αθανάτων» με προσωρινό διοικητή τον Επίλαρχο Στεφανάκη Αντώνιο. 

Λίγο αργότερα ο νέος  διοικητής μας   Συνταγματάρχης Πεζικού Χριστόδουλος Τσιγάντες, πέτυχε τη μετονομασία της μονάδας μας σε «Ιερόν Λόχον» και την αλλαγή της αποστολής μας.  Μεταφερθήκαμε στο Καμπρίτ της Αιγύπτου και αρχίσαμε να εκπαιδευόμαστε στην εκτέλεση καταδρομικών επιχειρήσεων στα μετόπισθεν των δυνάμεων του αντιπάλου. Από τότε και μέχρι το καλοκαίρι του 1945 δράσαμε στη Βόρεια Αφρική και στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους», θυμάται με εκπληκτική διαύγεια.

 

Πρώτη φουρνιά

«Με τον Τσιγάντε παρέα. Τότε ήμουνα από τους  μικρότερους σε ηλικία, 20 ετών. Τώρα είμαι νέος 97 ετών! Είμαι ακόμη νέος ρε φίλε, αλεξιπτωτιστής από την πρώτη φουρνιά του 1942.  Δεν είμαι όψιμος, ανήκω στην  πρώτη σειρά Ελλήνων αλεξιπτωτιστών. Έκανα την πρώτη μου πτώση με αεροπλάνο Wellighton, που είχε μια τρύπα για να πηδάμε, δεν είχε πόρτα. Έπεσα και στη Σάμο με αλεξίπτωτο. Με πήρε ο αέρας και έσπασα το κεφάλι μου στα βράχια, αλλά δεν σταμάτησα, συνέχισα και η αποστολή πέτυχε, απελευθερώσαμε τη Σάμο. 13 λεβέντες ελευθερώσαμε ένα νησί, αυτό δεν έχει ξαναγίνει στην παγκόσμια ιστορία».

Ο στρατηγός Κ. Κόρκας, είναι σεμνός, όπως οι περισσότεροι ήρωες.

«Δεν είμαι ήρωας, έκανα λίγα  μπροστά σε αυτά που πρέπει να κάνει κάθε Έλληνας για την πατρίδα. Είδα συντρόφους μου να σκοτώνονται δίπλα μου, ζήσαμε  δύσκολες ώρες, κινδυνεύσαμε, αλλά  η πατρίδα έχει μεγάλες ανάγκες. Εγώ και οι άλλοι Ιερολοχίτες κάναμε το καθήκον μας, τίποτα περισσότερο. Ήμασταν αποφασισμένοι να δώσουμε και τη ζωή μας για την Ελλάδα. Ζω, τιμήθηκα, νοιώθω πλήρης και έχω μπροστά μου ακόμη μια ολόκληρη ζωή για να προσφέρω ό,τι περισσότερο  μπορώ σε αυτή την ιστορική πατρίδα.»

40 χρόνια στο Στρατό είναι υπερήφανος για ό,τι πρόσφερε. Η εμπειρία του τον έχει διδάξει το παρακάτω που δεν διστάζει να το πει δημόσια.

«Η καταστροφή μας ήταν και είναι οι σύμμαχοι μας. Μας έχουν προδώσει και μας προδίδουν συνεχώς. Τους Τούρκους τους ξέρουμε, δεν μπορεί κανείς να τους έχει εμπιστοσύνη. Ο Ετσεβίτ είχε πει ότι η Ελλάδα και η Τουρκία είναι ένα αντρόγυνο. Δεν μας απάντησε όμως στο ερώτημα ποιος είναι ο άνδρας και ποια η γυναίκα  σε αυτή τη σχέση. Δυστυχώς οι σύμμαχοι μας θέλουν πάντα στη θέση της γυναίκας, όσο υπάρχουν όμως Έλληνες, δεν θα τους κάνουμε τη χάρη.»

 

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση