Στον αέρα παραμένει η έναρξη των εργασιών ανακατασκευής της παλιάς Ιχθυόσκαλας της Χίου, ενός έργου που παρουσιάστηκε ως άμεση προτεραιότητα για την αναβάθμιση της πύλης Σένγκεν στο λιμάνι, αλλά μέχρι και σήμερα, 9 Ιουνίου 2026, δεν έχει περάσει στην πράξη. Παρότι στον πρόσφατο αγιασμό είχε δοθεί η εικόνα ενός έργου έτοιμου να ξεκινήσει, μία εβδομάδα αργότερα δεν υπάρχει ουσιαστική εγκατάσταση εργοταξίου, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, ο εργολάβος δεν έχει ακόμη έρθει σε συμφωνία με τον υπεργολάβο που θα αναλάβει το κατασκευαστικό αντικείμενο.
Η εξέλιξη αυτή εκθέτει πολιτικά τόσο τον Βουλευτή Χίου της Νέας Δημοκρατίας, Νότη Μηταράκη, όσο και τη Δημοτική Αρχή του Γιάννη Μαλαφή, οι οποίοι, παρουσία στρατιωτικών αρχών και με τις ευλογίες του Μητροπολίτη Χίου Μάρκου, τέλεσαν αγιασμό σε ένα κτίριο που παραμένει περιφραγμένο με μουσαμάδες εδώ και τρία χρόνια. Το πολιτικό παράδοξο είναι προφανές: στήθηκε επίσημη τελετή έναρξης για ένα έργο που όχι μόνο δεν είχε ξεκινήσει εκείνη την ημέρα, αλλά, όπως αποδεικνύεται, δεν ήταν ακόμη έτοιμο να ξεκινήσει ούτε τις επόμενες ημέρες.
Κατά τη διάρκεια της τελετής, οι εμπλεκόμενοι φορείς επιχείρησαν να περάσουν το μήνυμα ότι το έργο εισέρχεται πλέον σε φάση υλοποίησης. Μάλιστα, είχε αναφερθεί ότι την 1η Ιουνίου ο εργολάβος θα ξεκινούσε κανονικά τις εργασίες, με στόχο αυτές να εξελιχθούν ταχύτατα και εντός χρονοδιαγράμματος. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική.
Μέχρι και σήμερα, 9 Ιουνίου, στον χώρο της παλιάς Ιχθυόσκαλας δεν αποτυπώνεται η εικόνα ενός ενεργού εργοταξίου. Δεν υπάρχουν εργασίες σε εξέλιξη, δεν υπάρχει εγκατάσταση του αναδόχου με τρόπο που να δείχνει ότι το έργο έχει μπει σε κανονική φάση εκτέλεσης και, κυρίως, δεν υπάρχει η εικόνα της άμεσης κινητοποίησης που είχε παρουσιαστεί δημόσια.
Το πρόβλημα, σύμφωνα με πληροφορίες, εντοπίζεται στη μη ολοκλήρωση συμφωνίας μεταξύ εργολάβου και υπεργολάβου, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να αρνείται να εγκατασταθεί στο εργοτάξιο. Πρόκειται για μία εξέλιξη που επιβεβαιώνει ότι η τελετή του αγιασμού προηγήθηκε της πραγματικής ετοιμότητας του έργου και όχι το αντίθετο.
Η ανακατασκευή της παλιάς Ιχθυόσκαλας και η ενοποίησή της με το υφιστάμενο κτίριο της αίθουσας επιβατών του Τελωνείου Χίου δεν αποτελεί ένα έργο δευτερεύουσας σημασίας. Αντιθέτως, αφορά τη δημιουργία μίας νέας υποδομής, ικανής να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες του λιμανιού, ειδικά μετά την εκρηκτική αύξηση των επισκεπτών από την Τουρκία.
Η σημερινή εικόνα της πύλης εισόδου δεν αντιστοιχεί ούτε στον όγκο των αφίξεων ούτε στις απαιτήσεις ενός νησιού που θέλει να επενδύσει σοβαρά στον τουρισμό. Χιλιάδες επισκέπτες περνούν κάθε χρόνο από το λιμάνι της Χίου, καθιστώντας αναγκαία μία σύγχρονη, λειτουργική και αξιοπρεπή υποδομή, που θα μπορεί να εξυπηρετεί γρήγορα, με ασφάλεια και με στοιχειώδεις συνθήκες ποιότητας.
Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, η καθυστέρηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Δεν πρόκειται απλώς για ένα τεχνικό έργο που καθυστερεί. Πρόκειται για την πρώτη εικόνα της Χίου στα μάτια χιλιάδων επισκεπτών, η οποία εξακολουθεί να παραμένει εγκλωβισμένη ανάμεσα σε εξαγγελίες, μουσαμάδες και φωτογραφίες πολιτικών παραγόντων.
Η επιλογή να τελεστεί αγιασμός πριν υπάρξει πραγματική έναρξη εργασιών αποτυπώνει με τον πιο καθαρό τρόπο μία παγιωμένη πολιτική λογική: προηγείται η εικόνα και ακολουθεί, αν ακολουθήσει, η ουσία. Στην περίπτωση της παλιάς Ιχθυόσκαλας, η εικόνα στήθηκε κανονικά. Υπήρξαν παρουσίες, δηλώσεις, θεσμικό σκηνικό, ευχές και διαβεβαιώσεις. Αυτό που δεν υπήρξε, όμως, ήταν το ίδιο το έργο.
Ο αγιασμός δεν έγινε μπροστά σε ένα εργοτάξιο σε εξέλιξη. Έγινε μπροστά στους μουσαμάδες που εδώ και τρία χρόνια καλύπτουν το κτίριο της παλιάς Ιχθυόσκαλας, σε ένα σκηνικό που περισσότερο θύμιζε προσπάθεια πολιτικής αξιοποίησης της υπόθεσης παρά πραγματική αφετηρία κατασκευαστικών εργασιών.
Η παρουσία του Νότη Μηταράκη, της Δημοτικής Αρχής Μαλαφή, των στρατιωτικών αρχών και του Μητροπολίτη Χίου Μάρκου προσέδωσε βαρύτητα στην τελετή. Ωστόσο, αυτή η βαρύτητα σήμερα λειτουργεί αντίστροφα, καθώς οι δημόσιες διαβεβαιώσεις περί άμεσης έναρξης διαψεύδονται από την ίδια την εικόνα του χώρου.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο η καθυστέρηση. Είναι κυρίως η προχειρότητα με την οποία επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί ως γεγονός ένα έργο που δεν είχε ακόμη τις πρακτικές προϋποθέσεις για να ξεκινήσει. Εάν πράγματι δεν είχε κλείσει η συμφωνία με τον υπεργολάβο, τότε γεννάται εύλογο ερώτημα γιατί επιλέχθηκε να στηθεί δημόσια τελετή έναρξης και μάλιστα με τόσο έντονη θεσμική και πολιτική παρουσία.
Η απάντηση φαίνεται να βρίσκεται στη διαρκή κυβερνητική εμμονή στην επικοινωνία. Στην ανάγκη να παραχθεί πολιτική εικόνα, να σταλεί μήνυμα κινητικότητας και να παρουσιαστεί ένα ακόμη έργο ως απόδειξη αποτελεσματικότητας. Μόνο που στην πράξη, η αποτελεσματικότητα δεν μετριέται με αγιασμούς, αλλά με εργάτες, μηχανήματα, χρονοδιαγράμματα και παραδοτέα.
Στην παλιά Ιχθυόσκαλα, μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει τίποτα από αυτά. Υπάρχουν μόνο οι μουσαμάδες, οι καθυστερήσεις και η ανάμνηση μίας τελετής που εξελίσσεται πλέον σε πολιτικό φιάσκο.
Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.
facebook
youtube
instagram
X
