Αεροδρόμιο Χίου – Η 15η Μαρτίου και τα επικίνδυνα ερωτηματικά

Ορατό είναι πλέον το ενδεχόμενο το αεροδρόμιο της Χίου να εισέλθει στις 15 Νοεμβρίου 2026 σε μία περίοδο αναστολής της λειτουργίας του, χωρίς να υπάρχει μέχρι σήμερα δημόσια τεκμηριωμένη εγγύηση ότι στις 15 Μαρτίου 2027 θα έχουν ολοκληρωθεί όλες οι απαραίτητες εργασίες για την επανέναρξη των τακτικών επιβατικών πτήσεων. Οι τελευταίες εξελίξεις, με την κινητοποίηση της αναδόχου εταιρείας «Θεμέλη» για την αναζήτηση τοπικών κατασκευαστικών συνεργείων, αποτυπώνουν μία προσπάθεια διάσωσης του χρονοδιαγράμματος, την ίδια στιγμή όμως αναδεικνύουν και τις σοβαρές αδυναμίες του μέχρι σήμερα σχεδιασμού.

Η κατάσταση γίνεται ακόμη περισσότερο σύνθετη εάν στα οικονομικά και κατασκευαστικά δεδομένα προστεθούν οι καιρικές συνθήκες της χειμερινής περιόδου, οι πιθανές διακοπές της ακτοπλοϊκής συγκοινωνίας και, κυρίως, η προοπτική εθνικών εκλογών την άνοιξη του 2027, η οποία ενδέχεται να συμπέσει με μία νέα κρίσιμη φάση του έργου.

Το ερώτημα, επομένως, δεν περιορίζεται πλέον στο εάν το αεροδρόμιο θα παραμείνει κλειστό για τρεις ή τέσσερις μήνες. Αφορά το κατά πόσο υπάρχει πραγματικά εφαρμόσιμο σχέδιο που να εξασφαλίζει την επαναλειτουργία του, ακόμη και με περιορισμένο μήκος διαδρόμου, ανεξάρτητα από την εξέλιξη των υπόλοιπων κατασκευαστικών παρεμβάσεων.

Η κινητοποίηση που άλλαξε τα δεδομένα

Η παγχιακή κινητοποίηση της Δευτέρας 19 Οκτωβρίου φαίνεται ότι λειτούργησε ως καταλύτης εξελίξεων, τόσο για την Κυβέρνηση όσο και για την ανάδοχο εταιρεία.

Η μαζική συμμετοχή πολιτών, επαγγελματικών οργανώσεων, συνδικαλιστικών φορέων και εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ανέδειξε ότι η αντίδραση στο τετράμηνο κλείσιμο του αεροδρομίου ξεπερνά τα στενά όρια μιας κομματικής αντιπαράθεσης.

Ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα είχε η ενεργός συμμετοχή στελεχών που προέρχονται από τον κυβερνητικό χώρο, στοιχείο που δυσχέρανε την ενδεχόμενη ερμηνεία των κινητοποιήσεων ως αποκλειστικά αντιπολιτευτικής πρωτοβουλίας.

Η χρονική αλληλουχία των γεγονότων παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Λίγα μόλις εικοσιτετράωρα μετά τη συγκέντρωση, η «Θεμέλη» προχώρησε σε επαφές με κατασκευαστικές επιχειρήσεις της Χίου, εξετάζοντας πλέον σοβαρά τη συμμετοχή τους στο έργο επέκτασης και αναβάθμισης του αεροδιαδρόμου.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Πολίτη», την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις της αναδόχου με εκπροσώπους τοπικών εργοληπτικών εταιρειών, ενώ την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου ακολούθησαν επισκέψεις στο εργοτάξιο.

Σκοπός των επισκέψεων ήταν να διαπιστωθεί η πραγματική κατάσταση του έργου, να αποτυπωθεί ο όγκος των υπολειπόμενων εργασιών και να συγκεντρωθούν τα απαραίτητα στοιχεία για την υποβολή οικονομικών προσφορών.

Πρόκειται για μία εξέλιξη ιδιαίτερης σημασίας, καθώς η ουσιαστική ενίσχυση του εργοταξίου από τοπικά συνεργεία, παρότι είχε προταθεί πολλάκις από τον Κώστα Τριαντάφυλλο, παρουσιαζόταν μέχρι πρόσφατα ως εξαιρετικά δύσκολη επιλογή.

Η αιφνίδια κινητοποίηση, σε κάθε περίπτωση, δημιουργεί, ένα εύλογο ερώτημα: Γιατί μία λύση που σήμερα αντιμετωπίζεται ως αναγκαία δεν είχε ενεργοποιηθεί αρκετούς μήνες νωρίτερα;

Οι Χιώτες εργολάβοι ζητούν οικονομικές εγγυήσεις

Την ίδια ώρα, η συμμετοχή των τοπικών κατασκευαστικών επιχειρήσεων κάθε άλλο παρά δεδομένη μπορεί να θεωρείται.

Αντιθέτως, το σημαντικότερο εμπόδιο φαίνεται ότι είναι η οικονομική εξασφάλισή τους, καθώς οι εργολάβοι δεν προτίθενται να αναλάβουν ένα τόσο απαιτητικό έργο χωρίς επαρκείς εγγυήσεις για την εξόφληση των εργασιών τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέφεραν οι ίδιοι «Πολίτη», οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις έθεσαν ως βασική προϋπόθεση τη χορήγηση επιταγών από την έναρξη της συνεργασίας, καθώς και την καταβολή προκαταβολής επί της συνολικής συμφωνηθείσας αμοιβής.

Η απαίτηση αυτή συνδέεται κυρίως, με την εκτίμησή τους ότι οι σημερινές τιμές των υλικών, της εργασίας και της λειτουργίας των εργοταξίων έχουν διαφοροποιηθεί σημαντικά σε σχέση με τα οικονομικά δεδομένα βάσει των οποίων οργανώθηκε αρχικά το έργο.

Υπενθυμίζεται ότι η ανάθεση του έργου στην «Θεμέλη», το 2021, είχε γίνει με οικονομική προσφορά περίπου 15,25 εκατομμυρίων ευρώ χωρίς ΦΠΑ και ποσοστό έκπτωσης 24,79%.

Πέντε χρόνια αργότερα, καθοριστική σημασία αποκτούν οι αναθεωρήσεις, οι διαθέσιμες πιστώσεις, οι εκκρεμείς πληρωμές και το κόστος των εργασιών που απομένουν. Χωρίς πλήρη οικονομική αποτύπωση, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί με ακρίβεια το ύψος του πρόσθετου χρηματοδοτικού κενού, ούτε να θεωρηθεί δεδομένη η οικονομική ανεπάρκεια του σημερινού προϋπολογισμού.

Το πρόβλημα, πάντως, όπως μεταφέρεται από την πλευρά των τοπικών κατασκευαστών, είναι απολύτως πρακτικό. Για να αναλάβουν νέες εργολαβίες, θα πρέπει να δεσμεύσουν προσωπικό, μηχανήματα, εξοπλισμό και κεφάλαια κίνησης, χωρίς να είναι διατεθειμένοι να επωμιστούν τον κίνδυνο καθυστερήσεων στις πληρωμές.

Συνεπώς, ακόμη και εάν υπάρξει συμφωνία επί των τεχνικών απαιτήσεων, η ουσιαστική έναρξη της συνεργασίας θα εξαρτηθεί από τη διαμόρφωση ενός αποδεκτού χρηματοδοτικού και συμβατικού πλαισίου.

Η αναζήτηση επιπλέον κονδυλίων και το σενάριο των συνοδών έργων

Στην προσπάθεια αντιμετώπισης του οικονομικού προβλήματος φαίνεται ότι έχει εμπλακεί και η κυβερνητική πλευρά.

Κατά τις πληροφορίες του «Πολίτη», αναζητούνται δυνατότητες πρόσθετης χρηματοδότησης, ενώ μεταξύ των επιλογών που εξετάζονται βρίσκεται και η χρηματοδότηση συνοδών έργων, ώστε να εξασφαλιστούν επιπλέον οικονομικοί πόροι.

Πρόκειται, ωστόσο, για μία επιλογή που εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίπεδο της διερεύνησης και όχι για εγκεκριμένη λύση.

Η χρηματοδότηση πρόσθετων εργασιών προϋποθέτει σαφές φυσικό αντικείμενο, κατάλληλη συμβατική και νομική διαδικασία, εξασφαλισμένες πιστώσεις και τις προβλεπόμενες εγκρίσεις.

Επομένως, η εξεύρεση κονδυλίων δεν συνεπάγεται αυτομάτως ούτε τη δυνατότητα άμεσης εκταμίευσής τους ούτε την ανεμπόδιστη διοχέτευσή τους στις υφιστάμενες κατασκευαστικές υποχρεώσεις.

Το βασικό ερώτημα παραμένει εάν οι αναγκαίες χρηματοδοτικές αποφάσεις θα έχουν ληφθεί και εφαρμοστεί πριν από τις 15 Νοεμβρίου ή εάν το αεροδρόμιο θα κλείσει με το οικονομικό σκέλος της επιτάχυνσης ακόμη ανοιχτό.

Από τις 15 Μαρτίου στις 15 Φεβρουαρίου – Η κυβερνητική σκέψη και η πραγματικότητα

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στο κυβερνητικό επίπεδο εξετάζεται ακόμη και το ενδεχόμενο περιορισμού του χρόνου αναστολής λειτουργίας κατά έναν μήνα, με μετατόπιση της καταληκτικής ημερομηνίας από τις 15 Μαρτίου στις 15 Φεβρουαρίου 2027.

Η σκέψη αυτή φαίνεται ότι στηρίζεται στην προσδοκία πως η συμμετοχή επιπλέον χιώτικων συνεργείων θα επιτρέψει σημαντική επιτάχυνση των εργασιών.

Η επίσημη ανακοίνωση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, στις 15 Οκτωβρίου, προβλέπει αναστολή λειτουργίας έως τις 15 Μαρτίου 2027, ενώ καταγράφει ως στόχο της αναδόχου την προσπάθεια ολοκλήρωσης των εργασιών της συγκεκριμένης φάσης έως τις 28 Φεβρουαρίου.

Με άλλα λόγια, ο δημοσιοποιημένος σχεδιασμός διαθέτει ήδη ένα περιθώριο περίπου δύο εβδομάδων ανάμεσα στον επιδιωκόμενο χρόνο ολοκλήρωσης των εργασιών και στην προγραμματισμένη επαναλειτουργία.

Ο πολύτιμος χρόνος που χάθηκε από τον Μάιο

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία που αναδεικνύουν οι χιώτικες κατασκευαστικές εταιρείες αφορά τον χρόνο κατά τον οποίο ξεκίνησε η προσπάθεια εμπλοκής τους.

Όπως εξήγησαν στον «Πολίτη», η κατάσταση θα μπορούσε να είναι ουσιαστικά διαφορετική εάν η συμμετοχή τους είχε οργανωθεί από τον περασμένο Μάιο, όταν τέθηκε σε εφαρμογή η πρώτη φάση των παρεμβάσεων στο αεροδρόμιο, με περιορισμό του διαθέσιμου μήκους του διαδρόμου.

Μία τέτοια επιλογή θα επέτρεπε, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, την αξιοποίηση μεγαλύτερου μέρους της θερινής και φθινοπωρινής περιόδου, όταν οι καιρικές συνθήκες είναι κατά κανόνα ευνοϊκότερες για εκτεταμένες χωματουργικές εργασίες.

Αντί αυτού, η προσπάθεια ενίσχυσης του εργοταξίου αποκτά πλέον επείγοντα χαρακτήρα λίγες εβδομάδες πριν από την έναρξη του χειμώνα.

Οι 51 ημέρες βροχής και ο αστάθμητος παράγοντας του χειμώνα

Το μεγαλύτερο ίσως κατασκευαστικό ρίσκο συνδέεται με τις καιρικές συνθήκες που θα επικρατήσουν κατά το διάστημα αναστολής της λειτουργίας του αεροδρομίου.

Η ανησυχία των εργολάβων δεν αφορά μόνο τις ημέρες κατά τις οποίες σημειώνεται βροχόπτωση, αλλά κυρίως τον χρόνο που απαιτείται μέχρι να καταστεί εκ νέου κατάλληλο το έδαφος για συγκεκριμένες χωματουργικές εργασίες.

Σύμφωνα με τις επισημάνσεις τους στον «Πολίτη», έπειτα από έντονες βροχοπτώσεις ενδέχεται να απαιτούνται ακόμη και έξι ή επτά ημέρες μέχρι να υποχωρήσει επαρκώς η υγρασία του εδάφους, ώστε να μπορούν να συνεχιστούν απρόσκοπτα οι εργασίες που επηρεάζονται από τον κορεσμό και τη δημιουργία λάσπης.

Η πραγματική διάρκεια αναμονής, όπως λένε οι ίδιοι στον "Π", εξαρτάται από τη σύσταση του εδάφους, την αποστράγγιση, τις απαιτήσεις συμπύκνωσης και το είδος της κάθε εργασίας. Αναδεικνύει, όμως, μία κρίσιμη πτυχή του προβλήματος, την οποία οι απλοί ημερολογιακοί υπολογισμοί δεν μπορούν να αποδώσουν.

Εξαιρετικά ενδιαφέροντα είναι, σε αυτό το πλαίσιο, τα βροχομετρικά στοιχεία του μετεωρολογικού σταθμού του «Πολίτη», στην πόλη της Χίου, για την περίοδο από την 1η Νοεμβρίου 2025 έως τις 31 Μαρτίου 2026.

Από την επεξεργασία των καταγραφών προκύπτει ότι κατά το συγκεκριμένο πεντάμηνο σημειώθηκαν τουλάχιστον 51 ημέρες βροχής, με συνολικό ύψος βροχόπτωσης 645,83 χιλιοστά.

Τα δεδομένα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία εάν εξεταστεί η κατανομή τους στη διάρκεια του χειμώνα.

Μόνο τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο καταγράφηκαν 34 βροχερές ημέρες, ενώ η συνολική βροχόπτωση των δύο μηνών έφθασε τα 425,82 χιλιοστά, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 66% της συνολικής ποσότητας του πενταμήνου.

Ουσιαστικά, στη διάρκεια των 59 ημερών του συγκεκριμένου διμήνου, βροχή σημειώθηκε σε περισσότερες από τις μισές.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η χρονική συγκέντρωση των φαινομένων.

Από τις 9 έως τις 18 Φεβρουαρίου 2026 καταγράφηκαν δέκα συνεχόμενες ημέρες βροχόπτωσης, με συνολικό ύψος 144,86 χιλιοστά.

Αντίστοιχα, από τις 22 έως τις 27 Ιανουαρίου σημειώθηκαν έξι διαδοχικές βροχερές ημέρες, με συνολικό ύψος 122,46 χιλιοστά.

Η πιο έντονη μεμονωμένη βροχόπτωση της περιόδου καταγράφηκε στις 12 Φεβρουαρίου, όταν έπεσαν 72,80 χιλιοστά μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο.

Τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν ότι η χειμερινή βροχόπτωση δεν κατανέμεται ομοιόμορφα, αλλά μπορεί να εμφανίζεται σε διαδοχικά, ιδιαίτερα επιβαρυντικά επεισόδια.

Τι σημαίνουν πραγματικά οι 51 ημέρες για το έργο

Χρειάζεται εδώ μία ουσιώδης διάκριση.

Οι 51 ημέρες βροχής αφορούν ολόκληρο το πεντάμηνο Νοεμβρίου–Μαρτίου και όχι αποκλειστικά το τετράμηνο κατά το οποίο προγραμματίζεται να παραμείνει κλειστό το αεροδρόμιο.

Επιπλέον, δεν μπορούν να μετατραπούν αυτομάτως σε 51 πρόσθετες ημέρες καθυστέρησης. Ορισμένες εργασίες είναι δυνατό να εκτελούνται υπό περιορισμένη βροχόπτωση, άλλες μπορούν να προχωρούν παράλληλα, ενώ οι ημέρες αναμονής για το στέγνωμα του εδάφους ενδέχεται να συμπίπτουν με νέες βροχοπτώσεις.

Το πραγματικό μέγεθος της καθυστέρησης απαιτεί τεχνική αξιολόγηση και συσχετισμό των μετεωρολογικών στοιχείων με το αναλυτικό πρόγραμμα εργασιών.

Ωστόσο, η ουσία του προβλήματος δεν αλλάζει.

Εάν η φετινή χειμερινή περίοδος παρουσιάσει ανάλογο βροχομετρικό μοτίβο, το εργοτάξιο ενδέχεται να αντιμετωπίσει επαναλαμβανόμενες διακοπές σε κρίσιμες εργασίες, ακριβώς κατά το διάστημα που θα πρέπει να εκτελούνται με τους ταχύτερους δυνατούς ρυθμούς.

Η ακτοπλοϊκή συγκοινωνία και ο κίνδυνος διπλού αποκλεισμού

Οι επιπτώσεις ενδεχόμενης καθυστέρησης δεν περιορίζονται στο ίδιο το εργοτάξιο.

Από τις 15 Νοεμβρίου, η Χίος πρόκειται να στερηθεί τις τακτικές επιβατικές αεροπορικές συνδέσεις της, με αποτέλεσμα η ακτοπλοΐα να αναλάβει σχεδόν αποκλειστικά το βάρος των μετακινήσεων προς και από την ηπειρωτική Ελλάδα.

Το ενδεχόμενο αυτό αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα στη διάρκεια της χειμερινής περιόδου, όταν οι θυελλώδεις άνεμοι προκαλούν κατά διαστήματα απαγορευτικά απόπλου και τροποποιήσεις ακτοπλοϊκών δρομολογίων.

Αυτό που μπορεί να διαπιστωθεί είναι ότι, εφόσον κατά το διάστημα αναστολής των αεροπορικών πτήσεων συμπέσει ένα εκτεταμένο απαγορευτικό με ακύρωση όλων των διαθέσιμων θαλάσσιων αναχωρήσεων, η Χίος θα βρεθεί χωρίς τακτική επιβατική συγκοινωνιακή σύνδεση.

Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας έχει διευκρινίσει ότι κατά την περίοδο αναστολής του διαδρόμου θα εξακολουθήσουν να είναι δυνατές επείγουσες πτήσεις με ελικόπτερα, συμπεριλαμβανομένων των αεροδιακομιδών. Πρόκειται, όμως, για δυνατότητα ειδικού χαρακτήρα, η οποία δεν υποκαθιστά τις τακτικές επιβατικές συνδέσεις και εξακολουθεί να υπόκειται στους επιχειρησιακούς και μετεωρολογικούς περιορισμούς κάθε πτήσης.

Οι εκλογές του 2027 ως πρόσθετος παράγοντας αβεβαιότητας

Πέρα από τις τεχνικές και μετεωρολογικές δυσκολίες, υπάρχει ένας ακόμη παράγοντας που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Πρόκειται για την προοπτική διεξαγωγής των εθνικών εκλογών την άνοιξη του 2027.

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει τοποθετήσει δημόσια τον εκλογικό ορίζοντα στη συγκεκριμένη περίοδο, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει ανακοινωθεί ακριβής ημερομηνία διεξαγωγής τους.

Τα σενάρια για προσφυγή στις κάλπες τον Απρίλιο ή τον Μάιο αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για τη Χίο, εφόσον οι εργασίες του αεροδρομίου δεν έχουν ολοκληρωθεί εντός του εγκεκριμένου χρονικού πλαισίου.

Σε μία τέτοια περίπτωση, το έργο ενδέχεται να εισέλθει σε νέα περίοδο πολιτικής και διοικητικής αβεβαιότητας, ακριβώς όταν θα απαιτούνται αποφάσεις για πρόσθετες πιστώσεις, ενδεχόμενες τροποποιήσεις συμβάσεων ή αλλαγές στον προγραμματισμό.

Είναι σημαντικό, βέβαια, να διευκρινιστεί ότι η προκήρυξη εκλογών δεν συνεπάγεται αυτοδίκαιη διακοπή της εκτέλεσης δημοσίων έργων, ούτε αναστολή όλων των πληρωμών.

Οι υφιστάμενες συμβάσεις εξακολουθούν να ισχύουν και οι αρμόδιες υπηρεσίες συνεχίζουν να ασκούν τις νόμιμες αρμοδιότητές τους.

Ο κίνδυνος αφορά κυρίως τις νέες αποφάσεις που ενδεχομένως θα απαιτήσουν πολιτική έγκριση, πρόσθετες χρηματοδοτικές δεσμεύσεις ή συντονισμό περισσότερων υπουργείων.

Ακριβώς σε αυτό το επίπεδο μία παρατεταμένη προεκλογική περίοδος ή μία ενδεχόμενη δυσκολία σχηματισμού κυβέρνησης μπορεί να επιφέρει καθυστερήσεις.

Το προηγούμενο του 2023 παρουσιάζει ενδιαφέρον. Μετά τις εκλογές της 25ης Ιουνίου, η ανακοίνωση των Γενικών και Ειδικών Γραμματέων πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιουλίου, περίπου 25 ημέρες αργότερα.

Η εμπειρία αυτή δεν προεξοφλεί αντίστοιχη εξέλιξη το 2027, αποδεικνύει όμως ότι η πλήρης συγκρότηση του κυβερνητικού μηχανισμού μπορεί να απαιτήσει πρόσθετο χρόνο μετά την εκλογική αναμέτρηση.

Εάν μάλιστα δεν προκύψει άμεσα σταθερός κυβερνητικός σχηματισμός και απαιτηθεί νέα προσφυγή στις κάλπες, ο χρόνος πολιτικής αβεβαιότητας μπορεί να παραταθεί.

Ειδικά για ένα έργο, που όπως όλα δείχνουν θα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει κατασκευαστικές εκκρεμότητες και χρηματοδοτικές ανάγκες, η συγκυρία μπορεί να λειτουργήσει ως πρόσθετος επιταχυντής καθυστερήσεων.

Η επαναλειτουργία δεν ταυτίζεται με την ολοκλήρωση των 1.799 μέτρων

Μία ιδιαίτερα σημαντική παράμετρος, η οποία συχνά χάνεται μέσα στη δημόσια συζήτηση, αφορά τη διάκριση ανάμεσα στην επαναλειτουργία του αεροδρομίου και στην πλήρη αποπεράτωση του έργου.

Η αναβάθμιση του αεροδιαδρόμου προβλέπει τελικό μήκος 1.799 μέτρων, με την επέκταση προς βορρά να αποτελεί βασικό αντικείμενο της εργολαβίας.

Ωστόσο, σύμφωνα με όσα έχουν παρουσιαστεί κατά τη δημόσια συζήτηση και στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Χίου, η 15η Μαρτίου 2027 δεν αποτελεί κατ' ανάγκη ημερομηνία ολοκλήρωσης του συνόλου των παρεμβάσεων.

Ο εκπρόσωπος της αναδόχου έχει αναφερθεί σε επαναλειτουργία με περιορισμένο μήκος διαδρόμου, που εκτιμάται ότι θα προσεγγίζει τα 1.300 μέτρα.

Έτσι, ακόμη και εάν το αεροδρόμιο ανοίξει εγκαίρως, το συνολικό έργο θα παραμένει ημιτελές, με εκκρεμή την πλήρη αξιοποίηση του προβλεπόμενου μήκους του διαδρόμου.

Το κρίσιμο ζητούμενο, συνεπώς, δεν είναι μόνο πόσα μέτρα διαδρόμου θα έχουν κατασκευαστεί στις 15 Μαρτίου, αλλά εάν θα υπάρχει διαθέσιμος, ασφαλής και εγκεκριμένος διάδρομος για την επανέναρξη των τακτικών πτήσεων.

Το δυσμενές σενάριο που κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει

Η συνδυαστική αξιολόγηση όλων των παραπάνω δεδομένων αναδεικνύει ένα ενδεχόμενο το οποίο, αν και δεν αποτελεί σήμερα βέβαιη εξέλιξη, δεν μπορεί να αποκλειστεί χωρίς πρόσθετες τεχνικές και οικονομικές εγγυήσεις.

Το αεροδρόμιο της Χίου κλείνει στις 15 Νοεμβρίου, με την προοπτική ότι οι εργασίες θα επιταχυνθούν μέσω της συμμετοχής τοπικών κατασκευαστικών εταιρειών.

Η συμμετοχή αυτή, όμως, προϋποθέτει οικονομική συμφωνία, εξασφαλισμένες πληρωμές και αποτελεσματική εργοταξιακή οργάνωση.

Στη διάρκεια του χειμώνα εμφανίζονται διαδοχικά επεισόδια έντονων βροχοπτώσεων, τα οποία περιορίζουν τον διαθέσιμο χρόνο εκτέλεσης συγκεκριμένων εργασιών.

Το χρονοδιάγραμμα αρχίζει να δέχεται πρόσθετες πιέσεις, ενώ η προθεσμία της 15ης Μαρτίου πλησιάζει χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί όλες οι απαραίτητες παρεμβάσεις για την ασφαλή επαναλειτουργία.

Σε μία τέτοια περίπτωση, η αναστολή θα πρέπει να παραταθεί και το νησί θα εισέλθει στην άνοιξη με τις τακτικές αεροπορικές πτήσεις ακόμη εκτός προγραμματισμού.

Εφόσον παράλληλα ανακύψουν ανάγκες πρόσθετης χρηματοδότησης ή νέων διοικητικών εγκρίσεων, οι διαδικασίες αυτές ενδέχεται να συμπέσουν με την προεκλογική περίοδο και την ενδεχόμενη κυβερνητική μετάβαση.

Το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι μία αλληλουχία καθυστερήσεων, στην οποία κάθε νέα εκκρεμότητα θα μεταθέτει χρονικά την επόμενη αναγκαία ενέργεια.

Δεν πρόκειται για πρόβλεψη ότι το αεροδρόμιο θα παραμείνει υποχρεωτικά κλειστό μέχρι το καλοκαίρι. Πρόκειται για ένα δυσμενές, αλλά υπαρκτό, σενάριο που πρέπει να αξιολογηθεί από τους αρμοδίους πριν από την αναστολή της λειτουργίας του.

Η κρίσιμη απόφαση πριν από τις 15 Νοεμβρίου

Με τα σημερινά δεδομένα, η καθοριστική ευθύνη της Κυβέρνησης, της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας και της αναδόχου εταιρείας είναι να καταστήσουν σαφές ποιο ακριβώς αποτέλεσμα μπορεί να εξασφαλιστεί μέσα στο τετράμηνο.

Η τοπική κοινωνία χρειάζεται ένα συγκεκριμένο, αναλυτικό και δημόσια ελέγξιμο χρονοδιάγραμμα, το οποίο θα προσδιορίζει τις εργασίες που απομένουν, τα συνεργεία που θα τις εκτελέσουν, τις εξασφαλισμένες χρηματοδοτήσεις και τα χρονικά περιθώρια αντιμετώπισης απρόβλεπτων καθυστερήσεων.

Πρωτίστως, απαιτείται σαφής προσδιορισμός των ελάχιστων τεχνικών και επιχειρησιακών προϋποθέσεων για την επαναλειτουργία του αεροδρομίου, ακόμη και εάν η πλήρης επέκταση του διαδρόμου παραμένει σε εκκρεμότητα.

Παράλληλα, οφείλει να υπάρχει εναλλακτικό συγκοινωνιακό σχέδιο για την περίπτωση παράτασης της αναστολής, με συγκεκριμένες προβλέψεις για την ακτοπλοϊκή εξυπηρέτηση και τις ιδιαίτερες ανάγκες του νησιού.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τη Χίο δεν θα είναι να αποδειχθεί ότι οι τέσσερις μήνες δεν επαρκούσαν για την ολοκλήρωση των εργασιών. Θα είναι να διαπιστωθεί, εκ των υστέρων, ότι η απόφαση για το κλείσιμο ελήφθη χωρίς να έχει εξασφαλιστεί εγκαίρως ένας αξιόπιστος μηχανισμός επαναλειτουργίας.

Διότι το πραγματικά εφιαλτικό ενδεχόμενο δεν είναι να κλείσει το αεροδρόμιο για τέσσερις μήνες. Είναι να περάσουν οι τέσσερις μήνες και η Χίος να εξακολουθεί να περιμένει μία νέα ημερομηνία, χωρίς κανείς να μπορεί να εγγυηθεί ότι αυτή τη φορά θα τηρηθεί.

Οι ειδήσεις σήμερα Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.