Η υπόθεση της παραπομπής του διευθυντή του Μουσικού Σχολείου Χίου, Αναστάσιου Κουτσοδόντη, έχει προ πολλού πάψει να αποτελεί μία εσωτερική διοικητική διαδικασία, κλεισμένη στους τέσσερις τοίχους της εκπαιδευτικής διοίκησης, ειδικά όταν μία τέτοια διαδικασία αφορά τον Διευθυντής ενός σχολείου που έχει σημαντικά δείγματα γραφής επί σειρά ετών.
Μέσα σε ελάχιστες ημέρες η είδηση της παραπομπής, προκάλεσε σειρά δημόσιων παρεμβάσεων, ψηφισμάτων, επιστολών και τοποθετήσεων από εκπαιδευτικούς, γονείς, αποφοίτους, φορείς και πολίτες της Χίου. Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, εκείνο που σήμερα απαιτείται δεν είναι περισσότερος χρόνος αναμονής, αλλά η άμεση λειτουργία των προβλεπόμενων θεσμών.
Η εκ νέου επιστροφή του φακέλου για περαιτέρω διερεύνηση μπορεί εκ πρώτης όψεως να εμφανίζεται ως μία επιλογή που προσφέρει χρόνο και απόσταση από την ένταση των ημερών. Στην πράξη, όμως, ενδέχεται να παρατείνει μία εκκρεμότητα που ήδη βαραίνει τόσο το ίδιο το Μουσικό Σχολείο όσο και ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα.
Σε αυτό το πλαίσιο έχουμε τα εξής δεδομένα: Ο φάκελος υπάρχει ήδη, η Δευτεροβάθμια έχει καταθέσει τις θέσεις της μέσα από το πόρισμα των 33 σελίδων, οι θέσεις των εμπλεκομένων έχουν καταγραφεί, οι δημόσιες δεκάδες αντιδράσεις από φορείς και σωματεία είναι γνωστές. Το επόμενο βήμα, συνεπώς, δεν μπορεί να είναι μία ακόμη παράταση της αβεβαιότητας, αλλά η συνεδρίαση του αρμόδιου ΑΠΥΣΔΕ, η αξιολόγηση όσων περιλαμβάνονται στον φάκελο και η λήψη απόφασης με ξεκάθαρο αποτέλεσμα. Ή το ΑΠΥΣΔΕ θα υιοθετήσει όσα περιγράφονται στο φάκελο, ή θα τα απορρίψει απαλλάσσοντας από κάθε κατηγορία τον Τάσο Κουτσοδόντη.
Η νηφαλιότητα δεν προϋποθέτει αδράνεια. Και η ψυχραιμία δεν ταυτίζεται με τη χρονική μετάθεση μιας δύσκολης απόφασης.
Αντιθέτως, στις περιπτώσεις όπου μία διοικητική υπόθεση αποκτά τόσο έντονη δημόσια διάσταση, η μεγαλύτερη υπηρεσία που μπορεί να προσφέρει η διοίκηση είναι η καθαρότητα και η διαφάνεια των διαδικασιών, η ταχύτητα στην εξέταση των στοιχείων και, τελικά, μία σαφής και αιτιολογημένη κρίση μακριά από πιέσεις και κοινωνικούς αυτοματισμούς.
Ούτε η κοινωνία της Χίου ούτε, πολύ περισσότερο, το Μουσικό Σχολείο έχουν να κερδίσουν κάτι από μία παρατεταμένη περίοδο αναμονής, διαρροών, εικασιών και αντιπαράθεσης.
Το ΑΠΥΣΔΕ οφείλει επιτέλους να συνεδριάσει, να εξετάσει τον φάκελο και να αναλάβει την ευθύνη που θεσμικά του αναλογεί.
Είναι η ώρα, από τη στιγμή που η υπόθεση πήρε τόσο μεγάλες διαστάσεις, να δοθούν απαντήσεις σαφείς και ξεκάθαρες. Αυτό είναι το μοναδικό ζητούμενο και για την κοινωνία, και για την εκπαιδευτική κοινότητα και πολύ περισσότερο για έναν εκπαιδευτικό του οποίου το όνομα, μετά από τόσα χρόνια, δεν μπορεί και δεν πρέπει να αιωρείται πίσω από διοικητικές σκιές.
Επιτέλους συνεδριάστε...!
Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.
facebook
youtube
instagram
X
