Άποψη

26/11/12 16:28

τελ. ενημ.: 26/11/12 16:28

Θεέ μου συγχώρα με…

 
Μπορούν άραγε να προκαλέσουν πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ οι αποχωρήσεις υποστηρικτών του, όπως του Γ. Παπαδόπουλου, του Κυρ. Καρρά  ή η παραίτηση από τη θέση του γενικού γραμματέα της Νομαρχιακής  του Ηλ. Κλεισσά;
Οι αποχωρήσεις και οι παραιτήσεις και οι ακόμη περισσότερες που μπορεί να έρθουν στο μέλλον ίσως να το διευκολύνουν κιόλας να φτάσει στην αναδιοργάνωσή του πιο εύκολα από ότι κανείς θα περίμενε.
Ανέκαθεν το πρώην σοσιαλιστικό κόμμα ήταν επιρρεπές στην αθρόα προσέλκυση υποστηρικτών. Στρατιές πολιτών, που ξαφνικά την είδαν… σοσιαλιστικά, πέρασαν τις πόρτες του, πήραν και έδωσαν με όλη τη σημασία της λέξεως, ευνοήθηκαν και ευνόησαν πρόσωπα και παράγοντες και φυσικά αναρριχήθηκαν μέσα από την άμεση ή έμμεση υποστήριξη που παρείχαν στο κόμμα του άλλοτε κραταιού κέντρου.  Δεν είναι ντροπή. Δεν το έκαναν κρυφά. Ίσα - ίσα, ανοικτά βγήκαν και δήλωσαν τη στήριξή τους στον έναν ή τον άλλον, ανοικτά και υπό την ομπρέλα του ΠΑΣΟΚ εκλέχθηκαν ή κατέλαβαν διακριτές θέσεις σε πολιτικά γραφεία. Όλα στο φως που λέμε…
Και τώρα που τα κόμματα περνούν Συμπληγάδες, που τρίζουν συθέμελα και αναζητούν τον επαναπροσδιορισμό τους στον κοινωνικό χώρο, τώρα που λοιδορούνται για τις γνωστές πρακτικές που ακολουθούσαν τα προηγούμενα χρόνια,  αρκετοί  πηδούν από το καράβι μη τυχόν και τους παρασύρουν τα απόνερα της λαϊκής οργής.
Όμως αυτό δε συνέβη γιατί τα κόμματα έπαψαν να τους εκφράζουν πλέον, όπως επικαλούνται, έτσι απλά. Αυτός, επιτρέψτε μου, είναι ο εύκολος δρόμος.
Στη μικρή μας κοινωνία είναι δύσκολο ο ένας να κρυφτεί από τον άλλον. Ο Παπαδόπουλος,  ο Καρράς, ο Κλεισσάς επέλεξαν να διαφοροποιηθούν την περίοδο που καθενός ξεχωριστά θίγονται και τα εργασιακά τους συμφέροντα. Ο Γιώργος τα βάζει με εκείνους που επέλεξαν να στηρίξουν το Νόμο για την εφεδρεία στην Αυτοδιοίκηση, που τον αγγίζει. Ο Ηλίας ενδεχόμενα νιώθει αφόρητη πίεση και δυσφορία να πρέπει να δικαιολογεί στους συναδέλφους του δασκάλους τις συνεχείς μειώσεις των αποδοχών τους. Ο Κυριάκος, τέλος, ήταν λογικό από την ώρα που επέστρεψε στην Υπηρεσία του  να νιώθει ότι έχασε την εξουσία.
Με λίγα λόγια, θίχτηκαν όταν το κόμμα και οι υποψήφιοι που στήριζαν όλα αυτά τα χρόνια τους έθιξαν…
 Και τι να πουν όμως οι χιλιάδες άλλοι, που ούτε στήριξαν, ούτε έλαβαν, ούτε έδωκαν, ούτε αναρριχήθηκαν, ούτε κατείχαν θέσεις εξουσίας και βρέθηκαν επίσης θιγμένοι;
Οι ίδιοι επιλέγουν να ξεχάσουν εύκολα. Η κοινωνία όμως, πλέον, ίσως να μη συγχωρέσει εύκολα τους… αμαρτωλούς….