Άποψη

16/3/16 9:04

τελ. ενημ.: 16/3/16 9:04

Προδιαγεγραμμένη Αποτυχία

 

Η χώρα μας τα τελευταία χρόνια έχει εισέλθει σε μια περιπέτεια που δεν έχει τέλος και αν έλθει το τέλος αυτό δεν θα είναι αίσιο. Άσχετα με το από πού πυροδοτήθηκε η κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι χώρες οι οποίες κτυπήθηκαν απ’ αυτήν σε κάποιο βαθμό τα κατάφεραν. Βγήκαν από τα προγράμματα βοήθειας ή στηρίξεως ή σταθεροποιήσεως. Διαλέγετε και παίρνετε. Μόνον η Ελλάς παραμένει υπό επιτήρηση, κηδεμονία ή κατοχή. Κατά τη γνώμη μου στην παρούσα κατάσταση της χώρας υπάρχουν και τα τρία στοιχεία.

Να θυμόμαστε πως δεν θα υπάρξει τέταρτο μνημόνιο. Επομένως, χρειάζεται σοβαρότης και όχι βαρουφακισμοί. Θα συνεχίσουμε να είμαστε επαίτες εφ’ όσον αδυνατούμε να διαχειρισθούμε τα οικονομικά μας αλλά τα χρησιμοποιούμε για να χαϊδεύουμε αυτιά. Πρώτα καθορίζουμε τις δαπάνες μας (σπατάλες ή εξαγορά ψήφων) και ύστερα τρέχουμε να συγκεντρώσουμε τα χρήματα που χρειάζονται για την αντιμετώπισή τους, με φόρους και δανεισμό. Όμως, ούτε το ένα, ούτε το άλλο έχουν απεριόριστη εφαρμογή. Ο μεν δανεισμός προσκρούει στα κριτήρια των δανειστών, οι δε φόροι πέρα από τις εσωτερικές δυνατότητες, δηλαδή, το μέγεθος του ΑΕΠ, υπάρχει και ο φορολογικός ανταγωνισμός.

Εμείς αυτούς τους περιορισμούς δεν τους αποδεχθήκαμε και προσκρούσαμε στην άρνηση των δανειστών του ιδιωτικού τομέα να συνεχίσουν να μας δανείζουν. Το μόνο που κάναμε ήταν να αυξήσουμε τον αριθμό των φόρων και τους συντελεστές τους· αγνοώντας τις συνέπειες αυτών των ενεργειών μας. Είχαμε και όπως φαίνεται θα έχουμε υψηλή επίδοση στην ονομασία των νέων φόρων. Οι φόροι συνέβαλαν στην πτώση του ΑΕΠ, συνεπώς οι εισπραττόμενοι φόροι μειώνονταν και εφευρίσκονταν νέοι φόροι οι οποίοι προκαλούσαν νέα μείωση του ΑΕΠ και οδηγηθήκαμε σ’ έναν φαύλο κύκλο χωρίς ελπίδα να τον σπάσουμε.

Αυτά τα περί επικείμενης αναπτύξεως είναι της πλάκας. Ζούμε με το ΕΣΠΑ, με τον μεταπρατικό τουρισμό και με ό,τι λάχει να πούμε. Μεταπρατικό τουρισμό εννοώ την έλευση τουριστών και την ικανοποίηση των καταναλωτικών τους αναγκών με εισαγόμενα αγαθά, πάγια και καταναλωτικά. Επίπλωση ξενοδοχείων Istikbal, πιάτα Güral, σπορέλαιο (ayçiçeği) εισαγόμενο από την γείτονα, χάρτινα ποτηράκια αναψυκτικών Huhtamaki (φιλλανδική εταιρεία) που παράγονται στην γείτονα και άλλα πολλά ν οκ στιν ριθμός. Ο τουρισμός θα είχε αξία αν προκαλούσε αύξηση της εγχώριας παραγωγής και όχι μόνον των εισαγωγών. Αλλά δεν έμεινε εγχώρια βιομηχανία επίπλων για να εξοπλίσει τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και ούτω καθεξής.

Η υπερβολική και εκτός φορολογικού ανταγωνισμού επιβολή φόρων συνετέλεσε στην συρρίκνωση της παραγωγής με όλες τις συνέπειες που αναφέρω πιο πάνω. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα το οποίο θα πρέπει να οδηγήσει σε βραβείο Νόμπελ είναι η επιβολή φόρου στο κρασί και άλλα οινοπνευματώδη. Εδώ υπάρχει βλακεία ή δόλος διότι, δεν ημπορείς να εκτοπίζεις το προϊόν σου από τις διεθνείς αγορές αλλά και την ελληνική και να περιμένεις να πας καλύτερα. Θα πας χειρότερα.

Ευρισκόμαστε μέσα σ’ έναν φαύλο κύκλο από τον οποίο δεν πρόκειται να βγούμε με τις εθνικές συνέπειες που θα έχει αυτό. Ηδη οι επιπτώσεις αυτές φάνηκαν στο δημογραφικό. Σε δεκαπέντε με είκοσι χρόνια δεν θα έχουμε στρατεύσιμους.

Η μόνη διέξοδος είναι η ριζική αλλαγή του φορολογικού συστήματος με την καθιέρωση ενός νέου το οποίο θα έχει και την παράμετρο του φορολογικού ανταγωνισμού. Δεν είναι δυνατόν να έχουμε ελεύθερη εισαγωγή προϊόντων, κίνηση κεφαλαίων, ανθρώπων και ως προς τους φόρους να διακατεχόμαστε από εσωστρέφεια. Βρίσκουμε τα φορολογικά έσοδα και ακολούθως ιεραρχούμε τις δαπάνες μας όχι όπως κάνουμε σήμερα· αγοράζουμε ψήφους και ύστερα αναζητούμε φόρους, τους επιβάλλουμε και εκτοπιζόμαστε από τις αγορές.  

Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές ένα ακόμη εργοστάσιο έκλεισε στον Βόλο, ΙΜΑΣ Α.Ε., που παρήγαγε μεταφορικές ταινίες. Η ΔΕΗ προμηθεύτηκε το είδος αυτό από την Πολωνία! Γιατί; Στο τέλος δεν θα μείνει εργοστάσιο στην χώρα αλλά, θα συνεχίσουμε να αυξάνουμε τους φόρους. Από πού όμως θα εισπραχθούν αυτοί οι φόροι; 

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση