Άποψη

17/12/12 18:16

τελ. ενημ.: 17/12/12 18:16

Ποια είναι η σκοπιμότητα και η εγκυρότητα της ψηφοφορίας για τα εισιτήρια;

 
Η μονοπωλιακή αεροπορική σύνδεση της Χίου με την Αθήνα και οι υψηλές τιμές των ναύλων σίγουρα αποτελούν ένα μείζον πρόβλημα ειδικά στη σημερινή οικονομική ύφεση. Τα ζητήματα που θα μπορούσαν να προκύψουν από ένα τέτοιο ζήτημα είναι κυρίως 3. Πρώτον γιατί φτάσαμε σε αυτό το σημείο; Δεύτερον εάν οι αρμόδιοι φορείς επέδειξαν το ανάλογο ενδιαφέρον και τρίτον εάν υπάρχει λύση.
 
Η κατάσταση της μονοπωλιακής αντιμετώπισης μάλλον ήταν κάτι αναπόφευκτο. Το 2009 που στη γραμμή Αθήνα – Χίος υπήρχαν 3 αερομεταφορείς ήταν κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο ότι σε ένα σύνολο έως και 7 καθημερινών πτήσεων την καλοκαιρινή περίοδο ο συνολικός αριθμός των θέσεων δεν θα καλυπτόταν. Από το 2009 μέχρι και σήμερα η τουριστική κίνηση της Χίου καταβυθίζεται και επομένως η αγορά της Αθήνας άρχιζε να κλείνει δεδομένου του υψηλού κόστους του αεροδρομίου της, αλλά και του έντονου τότε ανταγωνισμού από τα πολλά κοντινά νησιά που αποτελούσαν καλύτερα θέλγητρα για τους τουρίστες.
 
Μοναδική ελπίδα; Οι Χιώτες ομογενείς, που δεν μπορούσαν να καλύψουν αυτή την προσφορά σε αντίθεση πχ με τη Μύκονο όπου ο κύριος όγκος των Αμερικάνων δεν είναι ομογενείς αλλά καθαρά αλλοδαποί τουρίστες. Το αποτέλεσμα; Η μεγάλη προσφορά οδήγησε σε έναν πόλεμο τιμών που διαρκώς ζημίωνε και τις 3 αεροπορικές εταιρίες (Aegean Airlines, Olympic Air, Athens Airways). Φτάσαμε πλέον στο 2010 όπου οι 3 ανταγωνιστές έγιναν και πάλι 2. Η καταβαράθρωση της επιβατικής κίνησης σε 2 μόλις χρόνια είναι πρωτοφανής αφού μέσα σε αυτό το διάστημα η Χίος έχανε κίνηση περίπου 20% ανά χρονιά. Η εξέλιξη αυτή που όπως είπαμε επέφερε πόλεμο τιμών σε χαμηλές όμως πληρότητες σε συνδυασμό με τη χρήση μεγαλύτερων αεροσκαφών από την Aegean επέφερε το δυσάρεστο.
 
Ποιος όμως φταίει που καταλήξαμε έως εδώ; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Η χαμηλή τουριστική κίνηση τους καλοκαιρινούς μήνες που αποτελούν τον καθοριστικό παράγοντα για τη διαμόρφωση της χειμερινής αεροπορικής κίνησης σε έναν προορισμό. Εάν ένας προορισμός το καλοκαίρι «βγάλει» τα λεφτά του τότε το χειμώνα που σίγουρα η επιβατική κίνηση είναι πολύ χαμηλή υπάρχουν περιθώρια για τη διατήρηση ενός standard αριθμού πτήσεων που μπορεί να είναι και πολύ παραπάνω από τον αναγκαίο.
 
Αυτό σημαίνει ότι το χειμώνα οι αεροπορικές εταιρίες θα κάψουν το «λίπος» που απέκτησαν το καλοκαίρι. Στην περίπτωση της Χίου φαίνεται ότι δεν υπήρχε αυτό το «λίπος». Ποιος άλλος όμως παράγοντας διαχρονικά έβαλε το χέρι του στη διαμόρφωση αυτής της κατάστασης; Οι αρμόδιοι φορείς. Διαχρονικά έχουν επιδείξει μια παροιμιώδη αδιαφορία για τις αερομεταφορές του νησιού. Εδώ και χρόνια υπάρχει η στρεβλή αντίληψη ότι με μια Χ επιπέδου τουριστική προβολή  θα αυξηθεί ο τουρισμός. Εάν βάζαμε τα στοιχεία τις τουριστικής προβολής και της τουριστικής κίνησης και εξετάζαμε το βαθμό που επιδράει η μια στην άλλη θα βλέπαμε ότι όχι μόνο δεν επηρέασε θετικά την τουριστική κίνηση αλλά αντίθετα ο συσχετισμός τους ήταν έντονα αρνητικός που σημαίνει ότι η τουριστική προβολή αυτού του επιπέδου μείωνε αντί να αυξάνει την τουριστική κίνηση. Στη διαμόρφωση τουριστικής δήθεν πολιτικής δεν συμπεριέλαβαν τον παράγοντα των μεταφορών ποτέ!
 
Μετά από χρόνια αδιαφορίας και χαμένων ευκαιριών (βλ. άνοιγμα  γραμμής Θεσσαλονίκη – Χίος από την Aegean to 2008) ήρθαν να επιλύσουν το μεγάλο αυτό πρόβλημα. Σε 2 συσκέψεις όπου αποφάσισαν μια σειρά από ανούσια μέτρα, κατέληξαν στη διεξαγωγή ψηφοφορίας. Ας δούμε τη λογική αυτής της απόφασης. Συλλέγουμε ψήφους διαμαρτυρίας είτε ηλεκτρονικά είτε από έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο και όταν φτάσουμε τις…5000 τότε θα τις αποστείλουμε στη διοίκηση της ΟΑ μήπως και συγκινηθούν και ρίξουν τιμές. Αυτή η αναχρονιστική διαδικασία πάσχει από ένα σημαντικό σφάλμα.
 
Ποιος εγγυάται ότι τα αποτελέσματα όταν και αν στο τέλος δημοσιευθούν θα είναι έγκυρα; Μέχρι στιγμής το ενδιαφέρον του κόσμου που αρχίζει να καταλαβαίνει κάποια πράγματα είναι πολύ χαμηλό. Σε ένα μήνα που τρέχει αυτή η ψηφοφορία μόλις 300 άτομα περίπου ψήφισαν ναι αριθμός που απέχει κατά πολύ από τις 5000 που ήταν ο αρχικός στόχος σύμφωνα με το Δήμαρχο. Ποιος δεν αμφιβάλλει ότι λόγο της αποτυχίας να προσελκύσει το ενδιαφέρον, δεν θα μπει στο τέλος κάποιος δημοτικός υπάλληλος να κάνει περίπου 5000 κλικ στο σύστημα ώστε να εμφανιστεί ότι και καλά 5000 άτομα ψήφισαν υπέρ της αποστολής όλων αυτών των ψήφων στην ΟΑ;
 
Προφανώς στο ερώτημα εάν υπάρχει λύση για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα σε ότι αφορά τη μέθοδο που επιλέχτηκε από το Δήμο, προφανώς η απάντηση είναι ΟΧΙ. Και 50.000 ψήφοι να συγκεντρώνονταν η κατάληξη του όλου αιτήματος θα πήγαινε στον κάδο των απορριμμάτων.  Μια λύση σε ένα τέτοιο ζήτημα θα πρέπει να λάβει κύρια υπόψη τα οικονομικά δεδομένα των αερομεταφορέων μέσα στην κρίση και όχι τα αυθαίρετα δεδομένα του Α, Β παράγοντα που επειδή διορίστηκε από τον Δήμαρχο ως Πρόεδρος ή υπεύθυνος τουρισμού, ξαφνικά απέκτησε και τη «θεία» φώτιση να λαμβάνει αποφάσεις στον τουρισμό.
 
Με βάση τα οικονομικά δεδομένα φαίνεται ότι το «λίπος» που είναι απαραίτητο για να αποκτήσουν οι αεροπορικές εταιρίες κάποια ομαλή λειτουργία τουλάχιστον, σε ότι αφορά την Ελλάδα άρχισε να καίγεται. Το «λίπος» βρίσκεται στο εξωτερικό και για αυτό βλέπουμε ότι συνάπτονται νέες συνεργασίες με tour operators, βλέπουμε να μπαίνουν δυναμικά στο παιχνίδι προορισμοί όπως η Καλαμάτα για παράδειγμα. Βλέπουμε τον κ. Μπουτάρη να συνομιλεί  με αεροπορικές εταιρίες για τη σύνδεση της Θεσσαλονίκης με τη Σμύρνη και εμάς να αυτό παινευόμαστε  (βλ. Πρόεδρος Ενοικιαζομένων Δωματίων) για το πόσα άτομα πέρασαν από το περίπτερο της Χίου…
 
Εδώ είναι όλο το ζουμί της παρέμβασης μας. 2-3 άτομα που έχουν πάρει εργολαβικά σχεδόν την τουριστική προβολή της Χίου αδυνατούν να κατανοήσουν ότι για να σε προσέξουν οι εγχώριοι (και κατ’ επέκταση οι ξένοι αερομεταφορείς) θα πρέπει να σχεδιάσεις καταρχήν μια πολιτική αερομεταφορών που να διασύνδεει οπωσδήποτε την βελτίωση της εσωτερικής επιβατικής κίνησης με την ταυτόχρονη συνεργασία ώστε να υπάρχουν κάποιες νέες συνδέσεις με το εξωτερικό. Μόνο έτσι με το «λίπος» των εξωτερικών συνδέσεων αλλά και με μια θετική ως προς τις αερομεταφορές συνεργασία θα υπάρχουν περιθώρια για μείωση των τιμών στη γραμμή Αθήνας – Χίου. Οποιαδήποτε άλλη μέθοδος όχι μόνο είναι  άχρηστη, αλλά μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα επιζήμια για τον τόπο.