Άποψη

25/2/16 16:58

τελ. ενημ.: 25/2/16 16:58

Ως εδώ!

Όταν η στάση ζωής μας τραυματίζει ή προκαλεί βλάβες μόνο στον εαυτό μας, τότε είναι επιλογή, είναι στάση ζωής είναι όπως θέλετε πείτε το. Αλλά όταν η στάση ζωής μας η νοοτροπία μας καθίσταται επιβλαβής για τη ζωή των συνανθρώπων μας, τότε αν δεν μπορούμε εμείς, κάποιος επιτέλους πρέπει να μας βάλει ένα φρένο, να πατήσει ένα στοπ, να μας ταρακουνήσει, να πει "δεν πάει άλλο".

Οδηγούμε από τα 16-18, σε ένα οδικό δίκτυο που έχει τα μαύρα του τα χάλια. Οδηγούμε χωρίς ιδιαίτερη συνείδηση γι αυτό που κάνουμε μαϊμουδίζοντας και αντιγράφοντας τον τρόπο που οδηγούσαν οι γονείς μας ίσως ή κάποιοι που είναι πιο μάγκες από μας.

Χωρίς ζώνες, χωρίς κράνη, χωρίς όρια ταχύτητας, χωρίς κανόνες και γράφοντας στα αλιά μας υποδήματα όλα όσα πρέπει να κάνουμε με το ακουμπάμε το τιμόνι.

Πόσοι από μας δεν οδηγούμε μηχανάκι χωρίς κράνος, δεν το παρκάρουμε ακριβώς έξω από εκεί που θέλουμε να πάμε, διπλή σειρά, τριπλή και όπου την πάρει;

Πόσοι από μας δεν ανάβουμε τα "αλάρμ" στο αυτοκίνητο για να μπούμε να αγοράσουμε από κάπου ψωμί, γάλα τσιγάρα, "για δυο λεπτά βρε αδερφέ;"

Για να μην μιλήσουμε για τα παρκαρίσματα. όποιος θέλει σταθμεύει όπου θέλει για όση ώρα θέλει, εντός εκτός στροφής, διασταύρωσης και πάει λέγοντας. Το "κομμάτι" μας να κάνουμε και το αυτοκίνητο μας να μοστράρουμε και ... "Έλα μωρέ δεν πειράζει".

Πόσοι από μας στη δουλειά μας παλεύουμε για το κάτι παραπάνω, είτε εργάτες είτε μηχανικοί είτε υπάλληλοι; "Και τι έγινε αν ο δρόμος δεν βγει τέλειος, σιγά" , "Και τι θα γίνει αν είναι πιο λεπτή η άσφαλτος", "πιο αχνή η διάβαση", "και ποιος θα το ελέγξει";

Ο έλεγχος είναι μεγάλη ιστορία και η μονίμως κατηγορούμενη Τροχαία επίσης. Γιατί αν η τροχαία συνορίζονταν σε όλους μας, έπρεπε να έχει ο καθείς τον προσωπικό του τροχονόμο, να σφυρίζει σε κάθε παράβαση και να κόβει πρόστιμα.

Κι εκεί έρχεται ένα τραγικό περιστατικό κι αρχίζεις πια και συνειδητοποιείς πως για το κακό δεν φταίει η κακιά η ώρα αλλά ο κακός μας ο καιρός και το άσχημο κεφάλι μας. Λίγος σεβασμός στη ζωή γενικότερα δεν βλάπτει, στη δική μας, στου διπλανού μας ακόμη κι αν είναι εκείνος ο ηλίθιος  που έχει κολλημένο το χέρι στην κόρνα σε κάθε φανάρι.

Ως εδώ με την αναισθησία

 

 

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση