Άποψη

1/11/12 15:47

τελ. ενημ.: 1/11/12 15:47

Ο εφιάλτης της Περσεφόνης

 
Ότι διαιρεί την κοινωνία ειναι αντικοινωνικό
 
Οι έννοιες   δεξιός   αριστερός είναι ανυπόστατες και εργαλεία
αιχμαλωσίας της κοινωνίας..... Δυστυχώς οι έννοιες αυτές πέρασαν τόσο
πολύ στο πετσί μας ανεξίτηλα που χρειαζόμαστε πλαστική χειρουργική να
τις αφαιρέσουμε.

Μα αν δεν τις αφαιρέσουμε δεν πρόκειται να κάνουμε χαΐρι
Αχαΐρευτοι θα ‘μαστε και ευάλωτοι στον κάθε καιροσκόπο εκμεταλλευτή
αποικιοκράτη..

Τρανό παράδειγμα μεταξύ χιλιάδων τέτοιων παραδειγμάτων η απόφαση του
περιφερειακού συμβουλίου χθες για τα βιομηχανικά αιολικά πάρκα
παραδίνοντας τα νησιά μας στον αποικιοκράτη <<επενδυτή >> άνευ όρων..

Ζούμε σε ένα κόσμο που όλα εξαγοράζονται με  θεμιτό η αθέμιτο τρόπο
από την κάθε κόκα κόλα,   οπότε αναμενόμενο ήτανε το αποτέλεσμα.
Στην κατάσταση πια που ξεπέσαμε ο πλαστικός χειρουργός δεν μπορεί να
επέμβει να αφαιρέσει τα σημάδια από το πετσί μας γιατί γέρασε κι η
καρδιά μας και δεν αντέχει τις εγχειρίσεις

Στα σχεδόν 40 χρόνια που ταξιδεύω έχω προσέξει πως όπου υπάρχει μαύρη
φτώχεια και δυστυχία που μπορεί να μην υπάρχει νερό και ψωμί ένα πράμα
δε λείπει σχεδόν ποτέ η κόκα κόλα
Μην πάμε μακριά.

Καήκαμε το καλοκαίρι....Οι φωτιές συνεχίζονται  και το φθινόπωρο
Αντί να γίνει συλλαλητήριο εθελοντισμού για κατάσταση εκτάκτου ανάγκης
και να γίνουν τα αντιπλημμυρικά έργα που θα σταματήσουν το κακό ως εδώ
,..αρχίσαμε τις μελέτες τις συζητήσεις και τα συνέδρια που θα
κρατήσουνε κανένα χρόνο πράγμα βεβαία που θα βοηθήσει στην ολοκλήρωση
της καταστροφής και την ερήμωση.

Εγώ με το φτωχό μου το μυαλό ξερώ πως όταν σε ένα πλοίο εκδηλωθεί
διαρροή, το πλοίο αυτό μπαίνει σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και άμεσα
αντιμετωπίζεται το σταμάτημα της διαρροής για να μη βουλιάξει το
πλοίο.

Τούτοι οι καπετάνιοι που έχομε φοβάμαι πως λειτουργούνε σαν εκείνους
τους ειδικούς <<πληρωμένους>> καπετάνιους που πηγαίνανε επίτηδες να
βουλιάξουν το καράβι για να πάρει ο πλοιοκτήτης την ασφάλεια του.

Μάλιστα αν το ναυάγιο είχε και θύματα αυτό εξασφάλιζε 100% την
επιτυχία του εγχειρήματος.
Και βεβαία εδώ που φτάσαμε τι να πεις και τι να κανείς.

Κάψαμε το νησί 90% τα τελευταία 25 χρόνια (η κάψανε θα μπορούσε να λεχθεί)
Το κάναμε σκουπιδότοπο.

Δηλητηριάσαμε και δηλητηριάζουμε το νερό του και το χώμα του με
λιπαντικά και φυτοφάρμακα.
Ε τώρα καιρός είναι να γίνει και μια βιομηχανική ζώνη, μιας και έχει
καλό αιολικό δυναμικό να κλείσει ο κύκλος του.....
Τα παιδιά μας σε τι πατρίδα θα ζήσουν τι νερό θα πίνουν τι φαί θα
τρώνε τι ήλιο θα βλέπουνε;
Κι εμείς τι θα απολογηθούμε στη συνείδηση μας ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΊΑ;