Άποψη

14/12/17 19:00

τελ. ενημ.: 15/12/17 12:08

Με την ψυχή στα πόδια…

Απογειώνεσαι από το αεροδρόμιο της Αθήνας, περνάς πάνω από το Αιγαίο σχεδόν χωρίς να το καταλάβεις, προσγειώνεσαι στη Χίο ακόμα πιο καλά και μόνο όταν πατάς το πόδι σου στο έδαφος, βλέπεις από δίπλα τη θάλασσα να βράζει κυριολεκτικά. Μια σοροκάδα βαρβάτη βγάζει το κύμα στη στεριά. Το αυτοκίνητο στον απέναντι χώρο στάθμευσης μούσκεμα από τις ριπές του θαλασσόνερου.

Θα  μου πεις: «Ε και λοιπόν; Η πρώτη ή τελευταία φορά που ζεις το Σορόκο ή το Γρέγο στο νησί μας;» Σίγουρα, όχι! Το να  μην κινδυνεύεις  όμως στην απογείωση, στον αέρα ή στην προσγείωση ενός αεροπλάνου και να κινδυνεύεις στο δρόμο για το σπίτι σου, μέσα στο αυτοκίνητό σου, μετατρέποντάς το σε βάρκα δεν είναι κάτι που πρέπει να περνά ούτε απαρατήρητο ούτε  να ξεχνιέται την επομένη που  η θάλασσα θα μπουνατσάρει.

Ξεκινάς, λοιπόν, από το αεροδρόμιο με προορισμό το Βροντάδο. Στα φανάρια της Φάρκαινας σου ‘ρχεται το πρώτο καλωσόρισμα του κύματος πάνω στο τζάμι. Πενήντα  μέτρα  πιο πάνω το κύμα ζωντανό καλύπτει πεζοδρόμιο και οδόστρωμα, αφήνοντας για υπογραφή φύκια  και βότσαλα, κάνοντας τα  λάστιχα να γλιστράνε. Ήδη το αυτοκίνητό σου έχει μετατραπεί σε αμφίβιο. Οι υαλοκαθαριστήρες μάταια πασχίζουν να ανταποκριθούν σ’ εκείνο που σχεδιάστηκαν να  κάνουν, αλλά το αλάτι τους απογοητεύει. Με τη ψυχή στα δόντια φτάνεις στο ύψος του Χανδρή. Εκεί  ο δρόμος γίνεται αλμυρή λίμνη από το κύμα που φορτσάρει πάνω στα βράχια  και μπουκάρει στο δρόμο, λούζοντας ολοκληρωτικά κάθε διερχόμενο αυτοκίνητο. Κι εκεί που  λες, «έλα  και γλιτώσαμε, μπαίνουμε στην πόλη και πάμε για Βροντάδο», φτάνεις στο Τάγμα του Δεσπότη. Εκεί η κατάσταση είναι παράφορη. Η βάρκα σου -το αυτοκίνητό σου ήθελα να  πω- μπαίνει σε άλλη λίμνη. Η θάλασσα  καλύπτει και τις δυο λωρίδες. Ξερνά  τόνους νερό, βότσαλα, φύκια, άμμο. Και ιδρώνεις- ξεϊδρώνεις, κατεβαίνει η ψυχή στα πόδια, το αποφασίζεις. Θα περάσω!! Πρέπει να φτάσω σπίτι· κουράγιο!! Και συνεχίζεις μέχρι την επόμενημάχη με τη θάλασσα που γίνεται στις περιοχές Παντελάκη και Βελονάς.  Η άμμος καλύπτει το οδόστρωμα. Λίγη παραπάνω προσοχή μην αρχίσουν οι γκέλες  και καταλήξουμε στην ανύπαρκτη παραλία κάτω από το δρόμο. Στροφή αριστερά· άιντε  και φτάσαμε στο σπίτι!

Η σύζυγος με φανερή αγωνία περιμένει στην πόρτα.

-Καλώς τον! Καλώς  όρισες! Είχατε  καλό ταξίδι;

-Ταξίδι; Ποιο απ’ όλα;

-Το ταξίδι από την Αθήνα στη Χίο. Ποιο άλλο; Έκαμες  κι άλλο ταξίδι;

-Μην ψάξεις αλλού. Εδώ είναι το ταξίδι! Με το αεροπλάνο πέρασα ολόκληρο Αιγαίο κι έφτασα μια χαρά. Από το αεροδρόμιο ως το Βροντάδο κόντεψα να πνιγώ και να σκοτωθώ.

Μια πέρα για πέρα αληθινή περιπέτεια  που τη ζούμε συχνά  πυκνά όλοι μας κι όμως την ξεχνάμε όταν περάσει ο κίνδυνος, αφού παρηγορούμαστε με την κατευθυνόμενη δικαιολογία «σε νησί ζούμε». Και λοιπόν; Επειδή ζούμε σε νησί είμαστε αναγκασμένοι να παίζουμε τη ζωή μας  κορώνα-γράμματα σε κάθε φυσικό φαινόμενο; Η αιτία του κακού αρχίζει δεκαετίες πριν και φτάνει στο σήμερα . Τότε  που μπαζώνανε θάλασσες, για να φαρδύνουν ή να φτιάξουν δρόμους, χωρίς να υπολογίσουν ότι το κύμα  θα τους πλημμύριζε. Τότε και τώρα, που προκειμένου να προστατέψουν οδηγούς, πεζούς και περιουσίες, έπρεπε να κάμουν και έργα ανάσχεσης του κύματος που δεν έγιναν ποτέ. Αν δεν είναι δυνατό να προβλεφτεί ο κίνδυνος που θα προκύψει μετά τη δημιουργία οποιουδήποτε έργου και ναδοθεί αυτό για ασφαλή χρήση, τότε είναι καλύτερα ή να μη γίνεται ή να αναπροσαρμόζεται στα δεδομένα που προκύπτουν. Ο εντυπωσιασμός του λαού με μεγαλεπήβολα έργα είναι πρόσκαιρος και σύντομαμετατρέπεται σε απογοήτευση, αφού κανείς δε θα  επιβραβεύσει  έργα που θα του φέρουν στο εγγύς μέλλον τραγωδίες. Σχέδια για προεκτάσεις αεροδιαδρόμωνμέσαστην πόλη, master-planλιμανιών, αναπλάσεις παραλιακών ζωνών, τσιμεντοποιήσεις, στενέματα χειμάρρων για μετατροπή τους σε δρόμους είναι μερικά  μόνο απ’ όσα πριν τον παράγοντα «έργο», πρέπει να εξετάζεται πολύ σοβαρά ο παράγοντας «ανθρώπινη ασφάλεια» και «καθημερινότητα». Τα φυσικά φαινόμενα δεν υποτάσσονται ούτε με ευρωπαϊκά  κονδύλια ούτε με εντυπωσιακές και πανάκριβες μελέτες επί χάρτου. Εδώ είναι το ταξίδι, λοιπόν.

 

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση