Άποψη

18/5/16 11:58

τελ. ενημ.: 19/5/16 13:09

Με το καλό και στα δικά μας

Είναι αλήθεια ότι το τελευταίο διάστημα η πληροφόρηση ολοένα και μεγαλύτερης μερίδας πολιτών αποκλειστικά μέσω διαδικτύου αποτελεί μία σύγχρονη πραγματικότητα. Μία πραγματικότητα που είναι δίκοπο μαχαίρι, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς ότι το διαδίκτυο έχει μετατραπεί σε έναν χώρο όπου οι μύθοι και τα ψέματα έχουν λάβει τεράστιες διαστάσεις και έχουν μολύνει σχεδόν όλα τα επίπεδα της ζωής μας, από την ιατρική μέχρι την ιστορία, ακόμα και την επικαιρότητα των ημερών.

Στο άκουσμα της είδησης ότι ιδιοκτήτης ιστοσελίδας στη Βέροια καταδικάστηκε πρωτόδικα για διασπορά ψευδών ειδήσεων, το αίσθημα της ικανοποίησης με διαπέρασε, κυρίως γιατί για πρώτη φορά στον χώρο του ελληνικού διαδικτύου κάποιος αυτό-προσδιοριζόμενος «δημοσιογράφος», βρέθηκε υπόλογος στη Δικαιοσύνη, όχι για κάποιο λάθος του (τέτοια κάνουμε όλοι) αλλά γιατί ηθελημένα κι εν γνώσει του διέδωσε μία ψεύτικη είδηση πιστεύοντας ότι το κατασκεύασμά του θα έχει περισσότερα «κλικ» στη σελίδα του κι άρα περισσότερα κέρδη σε εκείνον.

Μοιραία η σκέψη μου ήρθε και στα δικά μας και δεν εννοώ μόνο της Χίου αλλά γενικότερα στη γειτονιά του Βορείου Αιγαίου που εδώ κι ένα χρόνο δοκιμάζεται από το προσφυγικό ζήτημα.

Αναλογίστηκα πόσες φορές μπήκα μέσα στο διαδίκτυο και διάβασα τοπικές ιστοσελίδες της Χίου και της Λέσβου, από «αλεξιπτωτιστές» του χώρου και απόρησα αν όλα όσα διάβαζα γινόταν στο ίδιο σημείο που βρέθηκα κι εγώ τη στιγμή των γεγονότων. Και δεν ήταν λίγες οι φορές που σήκωσα το τηλέφωνο και κάλεσα συναδέλφους δημοσιογράφους από άλλα μέσα ή κάποιον από την Αστυνομία ή το Λιμενικό για να διαπιστώσω αν εγώ έχω κενό στην ενημέρωση που παρέχω.

Όμως η απάντηση ήταν πάντα η ίδια. «Δεν βαριέσαι; Ότι θέλει γράφει». Και κάπως έτσι διαπίστωσα ότι με το «δεν βαριέσαι» η αηδία του καθενός, γίνεται είδηση, και η είδηση πεποίθηση και η πεποίθηση τρόπος σκέψης, και ο τρόπος σκέψης έκφραση στην κάλπη.

Το πιο ανησυχητικό όμως είναι το γεγονός ότι αυτό το δύσπεπτο «ότι θέλει γράφει» είναι αυτό που τελικά κινητοποιεί τις μάζες, είναι αυτό που καθοδηγεί το πλήθος, είναι αυτό που εκπληρώνει τον πόθο της μάζας για γεγονότα και καταστάσεις που θα της δώσουν έναν λόγο ύπαρξης στο αδιέξοδο που έχει περιέλθει από τις ίδιες της, τις επιλογές.

Μερικές γραμμές για ένα συμβάν το οποίο κανείς δεν είδε, μία φωτογραφία σχετική με το θέμα αλλά και άσχετη ταυτόχρονα και μερικά share σε προφίλ διαφόρων στο facebook αρκεί για να κάνει τη ζημιά.

Δυστυχώς, και τονίζω το δυστυχώς, η Δικαστική εξουσία τόσο στη Χίο όσο και στη γειτονική Λέσβο παραμένει αμέτοχη. Κλείνει τα αισθητήρια όργανα προσποιούμενη ότι όλα βαίνουν καλώς, την ώρα που τέτοιες πρακτικές δοκιμάζουν τη συνοχή και την ειρήνη των μικρών μας κοινωνιών. 

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
300x250
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση