Υπάρχουν στιγμές που η ιστορία ενός τόπου σταματά να γράφεται με μελάνι και αρχίζει να γράφεται με πείσμα και καθαρή συνείδηση. Η Χίος μας δεν είναι ένα άψυχο κομμάτι γης για εκμετάλλευση, δεν είναι «πεδίο» για τα τρυπάνια τους. Είναι η μάνα μας, είναι η ανάσα μας, είναι το μέλλον που χρωστάμε στα παιδιά μας.
Την Τρίτη του Πάσχα, στο μαγαζί μου, η αλήθεια ήρθε να με βρει κατάματα. Ένα ζευγάρι στάθηκε μπροστά μου. «Εσείς είστε ο Σωτήρης Θεοδώρου;», με ρώτησαν. «Είμαστε από τις Σκουριές», είπαν, και η φράση τους αντήχησε σαν συναγερμός.
Ήρθαν εδώ, στην πληγωμένη μας Αμανή, για να δουν το επόμενο θύμα. Περπάτησαν στις πλαγιές που η φωτιά μαύρισε, εκεί που η Κυβέρνηση και η Δημοτική Αρχή μάς άφησαν μόνους και αβοήθητους, για να μας θυμηθούν μετά μόνο όταν αποφάσισαν να ξεπουλήσουν τα σωθικά του νησιού μας. Κοίταξαν τις στάχτες μας και είδαν το δικό τους ρημαγμένο παρελθόν.
Με έπιασαν από το χέρι και η φωνή τους ήταν γεμάτη οργή: «Σας βλέπουμε, Σωτήρη. Είδαμε τον αγώνα σας, είδαμε το πείσμα σας. Μην τους αφήσετε! Μην διασπαστείτε! Ο εχθρός ποντάρει στο να σας δει να κουράζεστε, να χάνετε την ενότητά σας. Εμείς είδαμε τις πολυεθνικές να στοιβάζουν δισεκατομμύρια πάνω σε βουνά από τοξικά, είδαμε το νερό να γίνεται δηλητήριο και τους ανθρώπους μας να μετρούν καρκίνους. Κερδίζουν αυτοί, πεθαίνουμε εμείς. Μην αφήσετε τη Χίο να γίνει η επόμενη ανοιχτή πληγή».
Αυτά τα λόγια είναι ο όρκος μας.
Μας έλεγαν από τη Δημοτική Αρχή ότι «τίποτα δεν αλλάζει», ότι «όλα είναι αποφασισμένα» και ότι είμαστε ανίσχυροι μπροστά στις υπογραφές τους. Τους απαντάμε κατάματα: Κουμάντο στον τόπο μας κάνουμε εμείς! Οι αποφάσεις που παίρνονται ερήμην του λαού, ανατρέπονται από τον λαό.
Θυμηθείτε τη 19η Φλεβάρη. Τότε που 3.500 Χιώτες πλημμυρίσαμε τους δρόμους, μια ανθρώπινη θάλασσα που έπνιξε τον φόβο. Τότε που 118 φορείς έγιναν μια γροθιά, υψώνοντας το μεγαλύτερο «ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΘΑΝΑΤΟΥ» που άκουσε ποτέ αυτό το νησί. Αυτό το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.
Την Τετάρτη, 22 Απριλίου, η προσφυγή μας στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) δεν είναι μια νομική τυπικότητα. Είναι η συνέχεια εκείνης της μεγάλης πορείας. Είναι ένας αγώνας πάνω από όλα για την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ μας. Για τη Δημοκρατία, για το δικαίωμα να αποφασίζουμε εμείς για τον τόπο μας και όχι οι εργολάβοι και οι πρόθυμοι ακόλουθοί τους. Γιατί χωρίς Αξιοπρέπεια, δεν υπάρχει μέλλον.
Μας απείλησαν, μας είπαν «θα δείτε τι θα πάθετε». Τους απαντάμε: Θα δείτε τι σημαίνει ένας λαός που δεν εκβιάζεται. Αν πέσει η Αμανή, θα δηλητηριαστεί όλη η Χίος. Ο υδροφόρος ορίζοντας δεν έχει σύνορα, και η συνείδησή μας δεν έχει τιμή.
Την Τετάρτη, η Χίος στέκεται όρθια απέναντι στην ανικανότητα της Δημοτικής Αρχής και την απληστία της Κυβέρνησης. Παίρνουμε μαζί μας το βλέμμα των ανθρώπων από τη Χαλκιδική, την ελπίδα των παιδιών μας και τη φωνή των χιλιάδων της 19ης Φλεβάρη.
Ή εμείς, ή τα ορυχεία τους.
Ενωμένοι, με την Αξιοπρέπεια οδηγό, μέχρι το τέλος.
Υ.Γ. Οκτώ μήνες πέρασαν από τις φωτιές. Αυτοί που δεν μπόρεσαν να μας σώσουν από τις φλόγες, αυτοί που δεν μπόρεσαν να μας βοηθήσουν στις στάχτες μας, αυτοί που μέχρι σήμερα δεν έχουν δώσει ούτε 1€ αποζημίωση στους πληγέντες, είναι οι ίδιοι που τώρα θέλουν να κάνουν εξορύξεις αντιμονίου. Η υποκρισία τους περισσεύει, η δική μας αντοχή τελείωσε.
Ακολουθήστε μας στο Google News. Μπείτε στην Viber ομάδα μας και δείτε όλες τις ειδήσεις από τη Χίο και το Βόρειο Αιγαίο.
facebook
youtube
instagram
X
