Άποψη

6/7/16 17:54

τελ. ενημ.: 6/7/16 17:54

Η Επίτευξη της Αποτυχίας

Αποτελεί άθλο να επιδιώκει κάποιος την αποτυχία και να το επιτυγχάνει. Αυτό ακριβώς επέτυχε η κυβέρνηση της χώρας, να αποτύχει. Τα όσα υπέγραψε, δεν θα οδηγήσουν σε κανένα αποτέλεσμα και σε διάστημα ελαχίστων μηνών θα έχουμε και πάλιν δημοσιονομικό έλλειμμα, κλείσιμο επιχειρήσεων, αύξηση της ανεργίας, βύθιση των εξαγωγών και άλλα πολλά.

Η επικοινωνιακή προπαγάνδα δεν ημπορεί να αποκρύψει την αλήθεια, η οποία αποκαλύπτεται με μία πολλή μικρή χρονική υστέρηση. Η παρούσα κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε διδαχθεί από τα παθήματα των προηγούμενων κυβερνήσεων. Δεν το έπραξε· ή άφησε τις εξελίξεις να την προλάβουν. Η ευθύνη της αποτυχίας θα βαρύνει όχι μόνον την κυβέρνηση αλλά και τους πιστωτές οι οποίοι, ή δεν γνωρίζουν οικονομικά ή έχουν αγκυλώσεις ή κάπου αποσκοπούν.

Τα σημάδια της αποτυχίας είναι εμφανή. Το τελευταίο διάστημα το ισοζύγιο επιχειρήσεων που άνοιξαν έναντι αυτών που έκλεισαν ήταν υπέρ των τελευταίων. Οι ανείσπρακτες οφειλές αυξάνονται. Η βιομηχανική παραγωγή συρρικνώνεται. Μεγάλες επιχειρήσεις κλείνουν. Ανέμεναν να εισπράξουν περισσότερους φόρους από τα καύσιμα και απογοητεύθηκαν. Μέχρι που φθάσαμε και στην αυτοκτονία επιχειρηματία καυσίμων.

Τι είναι αυτό που δεν πηγαίνει καλά; Δεν ξέρουμε ή μάλλον για λόγους θρησκευτικής ευλάβειας δεν θέλουμε να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο στον οποίο έχει περιπέσει η ελληνική οικονομία. Η πολιτική που ακολουθείται δεν οδηγεί σε ισορροπία. Ο φαύλος κύκλος πρέπει να προσβληθεί από εξωγενή παράγοντα. Οι πολιτικές που ακολουθούνται ανατροφοδοτούν τον φαύλο κύκλο. Οι υψηλοί φόροι οδηγούν σε πτώση της οικονομικής δραστηριότητας η οποία με τη σειρά της οδηγεί στο κλείσιμο επιχειρήσεων που οδηγεί σε ανεργία που οδηγεί σε μετανάστευση (των υγιών και πλέον καταρτισμένων) που οδηγεί σε πτώση της παραγωγικότητας της εργασίας και όλος αυτός ο κύκλος (είναι ενδεικτικός και όχι εξαντλητικός) ανατροφοδοτείται.

Γι’ αυτό και η αποτυχία των μέτρων είναι εξασφαλισμένη. Φωνάζουν οι δημοσιογράφοι πως τράπεζες, επιχειρήσεις, ακίνητα και γενικά ο πλούτος της χώρας περνά σε ξένα χέρια. Η απάντηση ευρίσκεται στο ερώτημα «πώς αποπληρώνουμε ένα δάνειο;» Την απάντηση την γνωρίζουμε όλοι, είτε εντείνοντας την προσπάθεια μας (δηλαδή, περισσότερη εργασία, περισσότερη οικονομία) είτε πωλώντας περιουσιακά μας στοιχεία. Εμείς από την αρχή της κρίσεως επιλέξαμε το δεύτερο. Τώρα όμως, υπεισέρχεται και το δογματικό στοιχείο σύμφωνα με το οποίο δεν επιτρέπεται να μεταβιβάζουμε δημόσια περιουσία σε ιδιώτες. Αυτά είναι κακά πράγματα. Αλλά, τι θα φάμε; Πώς θα αγοράσουμε τρόφιμα, φάρμακα, ένδυση, στέγη κ.ά.; Δια της προσευχής; Ή δια της οικονομικής πολιτικής του Γιάννη με το ένα νι;

Η λύση που επιλέξαμε αλλά, που δεν την πιστεύουμε είναι ένα ακόμη στοιχείο που συμβάλλει στην επίτευξη της αποτυχίας. Πωλούμε περιουσιακά στοιχεία, χωρίς να έχουμε την ικανότητα να τα πωλήσουμε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πώληση των airbus της Ολυμπιακής. Από 40 εκατ. Ευρώ για τα τέσσερα αεροσκάφη που θα εισπράτταμε κατά το τέλος του 2011, φθάσαμε να εισπράξουμε 4,2 εκατ. Αφού εν τω μεταξύ έχουμε πληρώσει ένα εκατ. Ευρώ κατ’ έτος στο αεροδρόμιο για φύλαξη και συντήρηση.

Η επιλογή των φόρων ως μέσο εξόδου από την κρίση οδηγεί σε αδιέξοδο. Την περιστολή της σπατάλης την αποκλείουμε ως μέσο νεοφιλελεύθερο. Την ενοικίαση ή πώληση περιουσιακών στοιχείων κι’ αυτήν δεν τη θέλουμε διότι είναι ξεπούλημα. Πρέπει κάτι απ’ αυτά να επιλέξουμε ή συνδυασμό αυτών. Ο συνδυασμός δεν μας αρέσει διότι προσκρούει σε μια πιο γενικευμένη αγκύλωση. Η ακολουθούμενη μονοδιάστατη πολιτική οδηγεί στην επίτευξη της αποτυχίας. 

Δείτε επίσης

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση